Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z trudem przełykam rutynę
mimowolny grymas
tłumi płomień

choć we śnie mruczą koty
a księżyc wciąż inspiruje
rajska noc na drzewach
bada

ile jeszcze entuzjazmu
a ile wycofania

w kobiecie zawiły instrument
potrzebuje modulacji

pod palcami wirtuoza
dojrzewa mikroklimat

zaskocz mnie
rozpalonym wersem

Opublikowano

świetne i konsekwentne. trzymasz poziom Krysiu :)
czytam bez ostatniego wersu - znaczniejszy obszar ;)
pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


myślę, że:

ważne są "struny duszy",
gdy uda się je poruszyć,
może i "dźwiękoszczelne" ciało
spróbuje zagrać "na całość"

dziękuję Irracja :)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ostatni wers ... hmm...być może zawęża obszar, ale... "patrzenie" zależy od wyobraźni, więc niech pozostanie ;-)

dziękuję za wierne czytanie i cenne sugestie :)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i coś co lubię... słów niewiele emoocji moc barrrdzo uwodzi cielsko.
Pozdrawiam
"barrrdzo uwodzi"? lubisz takie? a więc ...autor barrrdzo ucieszony :)

dziękuję Dyziek ka
:)

serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


rozpieszczona - mówisz - muza
jak koteczka wciąż spragniona
trudno takiej nie uwielbiać
kiedy tuli cię w ramionach

jedna róża to za mało
kiedy płonie całe ciało
zasyp ją poezji czarem
a rozplali ciebie żarem

Bolku, mój wierny Czytelniku,
uwielbiam Twoje wierszowane komentarze :)
z serca dziękuję

serdecznie pozdrawiam :)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




bardzo ładny tytuł, ale wiersz mnie znudził
"znudził"...hmm...czasami tak bywa, cieszę się, że chociaż tytuł przyciągnął ;)
dziękuję

pozdrawiam serdecznie :)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jaśminy w bieli wspominają   jak wtedy pogodne niebo spadło na ziemię upał   lody z czekoladą smakują tobą   pamiętają śmiech szukające się dłonie   bzy akacje dziś  jaśminy jutro  będą wspomnieniem   jesteśmy niczym  kwiaty    zatopić się w płatkach lilii  skosztować nektaru   życie to chwila   6.2026 andrew     
    • Kolejna wersja zdarzeń nie uwzględniła zaangażowania uczuć i emocji I to mimo skali zbrodni Znajdowali się świadkowie Jednak z ich zeznań wynikało że każde kolejne kilka słów to coraz większy chaos Wyrok oczywisty zawisł w powietrzu jednak głodni ofiary z krwi obeszli się smakiem Nic nie było tak oczywiste i niezawisłe jak ten katowski miecz co na wieki zawisł w powietrzu tuż nad szyją ławy oskarżonych Odbicie słońca w jego klindze rozciągnęło się na możliwie najniższy zestaw dźwięków Ostrze i jego stan Wina kara Wobec zaistniałych okoliczności Nie zaistniały Nikt się nikomu nie zaśmiał w twarz Ale wielu wykrzywiło usta Niesmak sytuacji był niezwykle ciężki do przełknięcia A jedynym wyborem było Przeżucie go i połknięcie we własnym zakresie woli Bądź alternatywnie Przymusowa iniekcja w najmniej spodziewanej chwili Pozwól się dopaść zanim cię dopadnie Pozwól dać sobie szansę Pozwól nie dać się zniewolić na siłę  I zdecyduj się na podjęcie ścieżki Prowadzącej do ostatecznego zniewolenia Kaganiec i smycz to nieodłączne atrybuty Wracaj do budy Na ryj kopy buty ‘W najwiekszy deszcz w najchujowsza pogode’  
    • Los podarował mi ciebie Dał szansę aby Cię kochać Czuć zapach Twoich włosòw Poznawać smak Twojego ciała Ty odwzajemniłaś miłość usmiechem Oddałaś mi  siebie Nie żadając nic wzamian Nie budowaliśmy zamkòw Nie były nam potrzebne Cały sens życia zamknął się  W dwòch słowach  We dwoje     
    • @Alicja_Wysocka Piękny, romantyczny wiersz utrzymany w bardzo dobrym klimacie :) - a w dyskusji dodatkowo zabarwiony starą, dobrą muzyczną Balladą - super. :) "(...)  Nie dla sławy piszemy ni dla pustych braw lecz by w słowie ocalić to, co w duszy trwa (...)" Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Paw z denaturem   Pewien Artur kierowca z Wrocławia  Będąc głodnym zapierniczył pawia Zjadł go razem z piórem Zapił denaturem Teraz się bólem brzucha wymawia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...