[myślałem że śmierć przychodzi...]

[Janusz_Ork]

myślałem śmierć przychodzi w ponure dni
do mnie przyszła w słoneczną pogodę
na przekór przepowiedniom lekarzy
że będę żył długo bom zdrowy jak z przysłowia koń

tak więc przyszła w dzień pełen słońca
i siedzi sobie to w fotelu w stołowym
to na taborecie w kuchni mruga do mnie okiem
jakby dojrzała coś czego nie widzieli inni

mam obawę że się zadomowiła na dobre
na oknach i lampach zawiesiła muśliny
bo chyba lepiej czuje się w mroku
gdy wlepia we mnie swe jarzące ślepia

[Biała Lokomotywa]

Niech tam sobie mruga:) Wiersz o oswajaniu ze śmiercią, ważny temat i potrzebny. Oczywiście powyjmowałabym kilka słów, bez których wiersz nie traciłby na przekazie - ale już tak mam, to tylko mała sugestia:)
Pozdrawiam:)

[NOWA]

Najczęściej śmierć działa z zaskoczenia. Mimo, że ma się tę świadomość, to nikt nie wierzy, że to już. Ciekawy. Pozdrawiam!

[Gość]

klimat i merytoryka na zupełne tak. ale mam pewne uwagi:

1. czy konieczny jest ten nawias kwadratowy w tytule...? może jednak bez i w takim układzie bez powtórzenia w pierwszym wersie. a tak w ogóle zapytam, bo nie wiem, co on oznacza tek nawias, bo nieraz widzę niektórzy go stosują...?

2. siedzi "na" fotelu w stołowym "pokoju" )...? (bo odpowiednio: siedzi na krześle...) i od razu następny wers: "albo na taborecie...itd".

3. zadomowiła się (w trzeciej strofie na początku)

4.żeby uniknąć powtórzenia się w tej 3 strofie, jej 3 wers: "bo chyba lepiej czuje mrok"

5. bez "swe" w 4 wersie 3 strofki

pozdrawiam Januszu, myślę że udany wiersz.

[Judyt]

dobry wiersz, J.

[Anna_Para]

Januszu, czytam podobnie jak Popsutek, poczyściłabym jeszcze. Ale na tak, zdecydowanie.

Cieplutko,

Para:)

[Janusz_Ork]

Biała Lokomotywko, dziękuję za czytanie i poświęcony czas a także za podzielenie się refleksją. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Śmierć działa przez zaskoczenie, jak sama przychodzi, nie jeśli chce się jej dopomóc. Dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam NOWA.
J.

[Janusz_Ork]

Popsutku, nie wiem jak Ci przekazać moje odczucia. Cieszę się niezmiernie, że mnie regularnie odwiedzasz, ale czasem wydaje mi się, jakbyś chciał mnie nakłonić do innej poetyki, nie mojej. Jeśli otrzymuję od komemtatorów wskazówki, bardzo to sobie cenię i często korzystam z tej czy innej uwagi. Tak jest też i w przypadku Twoich uwag. Ale to co piszesz pod wierszem jest dla mnie niezrozumiałe.
1. Jeśli chodzi o kwadratowy nawias, spójrz proszę do wikipedii pod hasło: incipit, initium.
2. Siedzi się na krześle, siedzi się na taborecie ale siedzi się w fotelu, który siedziącego otula z każdej strony.
3. Tego punktu nie rozumiem.
4. Tutaj, wydaje mi się, nie zrozumiałeś wersu. Śmierć nie czuje lepiej mroku - ona czuje się lepiej w mroku (nie znosi jaskrawego światła)
5. Tutaj masz rację, "swe" można by opuścić.

Dziękuję za czytanie i dokładną analizę. I mam nadzieję, że moja obrona nie zrazi Cię i będziesz wracał do moich wierszy. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Judyt, za czytanie i poświęcony czas. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Aniu, dziękuję za uwagi, za czytanie i poświęcony czas. Wiesz, jak cenię sobie Twoje uwagi, bo dużo mnie nauczyły, ale czasem musze bronić mojej poetyki. Pozdrawiam.
J.

[Nata_Kruk]

Tak jak wyżej... odbieram wiersz, jako oswajanie się ze śmiercią... uwagi słuszne Janusz,
warte przemyśleń, bo sam temat na tak.
Pozdrawiam... :)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam nadzieje, że się nie rozsierdzisz Janusz, ale tak to sobie czytam:

śmierć zwykle w ponure dni przychodzi
do mnie przyszła w słoneczną pogodę
na przekór słowom lekarzy że żył
będę długo jak koń z przysłowia zdrowy

w dzień pełen słońca przyszła i siedzi
w fotelu w stołowym na taborecie
w kuchni mruga do mnie okiem coś
jakby ujrzała czego inni nie widzieli

mam obawę że zadomowiła się na dobre
na oknach i lampach muśliny rozwiesza
bo chyba lepiej czuje się w mroku
gdy ślepia we mnie te jarzące
w lep ja

[Emmka_Szlajfka]

tak czy siak zadomowiła się cholera i prawie oswojona.
mam nadzieję, że to nie śmierć, co po wenę przylazła, albo co nie daj Boże po peela.
pomysłowe. fajne. merytorycznie nie chce mi się czepiać bo i po co. był zamysł. jest wykonanie.
słonecznie przez muśliny pozdrawiam:)

[Beata Piłat]

,, nawiasem mówiąc " otula ona nas każdego dnia nie bacząc na pogodę,porę,humor i zdrowie ,jej jest obojętne i na pozór zdrowi ludzie odchodzą z nią w nieznane , wykonuje swoje zachcianki ku naszemu lękowi,cieszyć się trzeba,że odpuściła i tym razem ominęła , można to nazwać drugą szansą,dużo o tym rozważać,ale trudno się oswoić z nią ,zwłaszcza gdy się jej dotknęło...pozdr.

[Janusz_Ork]

Nato, bardzo dziękuję za czytanie i załączenie swojej opinii. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

HAYQ, ja nigdy się nie rozsierdzam z powodu uwag czytających, bo wiem, że mam do czynienia z ludźmi wiedzącymi co piszą. Biorę wszystkie wskazówki pod uwagę i raz korzystam a czasem upieram się przy swoim. Twoja wersja mojego wiersza bardzo mi się podoba. Dziękuję za czytanie i zadany sobie trud. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Emm, bardzo dziękuję za regularne czytanie moich wierszy, jak i tego, oraz podzielenie się refleksjami. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Tak, Beato, na temat śmierci można by dużo i długo deliberować. Robili to wszyscy piszący przed nami, robimy to my i ci za nami też będą się nią zajmować, jak każdym ultymatywnym zjawiskiem, na które nie mamy wpływu. Dziękuję za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam.
J.

[Magda_Tara]

lepiej ją oswoić i się zaprzyjaźnić :)))))
wywal "okiem", nie można mrugać uchem

buziak, Januszu, aleeeeee prowokujesz małpę!
:)))))