Angels&Devils vs. SW (Siła Wyższa) [fragment]

[Kenshin]

Komórka w kieszeni zawibrowała, a zaraz potem zabrzmiała melodia "Bohemian Rapsody". Gabriel wyjął telefon i spojrzał na wyświetlacz. Numer był zastrzeżony.
- Słucham - powiedział do aparatu.
- Tu Azazel. Mam do ciebie pewną sprawę. Może miałbyś czas wieczorem wpaść do "Mefisto", chciałbym pomówić z tobą o pewnej delikatnej sprawie.
- Nie jestem zainteresowany - uciął Gabriel. - A tak w ogóle to skąd masz mój numer?
- Mam swoje sposoby - odpowiedział głos z komórki. - Ja też cię nie lubię i jesteś ostatnią osobą z którą chciałbym spędzić ten wieczór, ale tu chodzi o coś naprawdę ważnego. Chyba się mnie nie boisz. Dla ciebie mogę nawet zmienić postać. Co powiesz na uroczą brunetkę...
- Nie sądzę, żeby twoje ciemne sprawki miały ze mną coś wspólnego. Dlatego jeśli zaraz nie powiesz o co ci chodzi, rozłączę się.
W słuchawce dało się słyszeć westchnienie, a potem jakieś przytłumione przekleństwo.
- No więc... - po chwili milczenia Azazel kontynuował - no więc jestem zmuszony prosić cię o pomoc. Oczywiście nie za darmo, nie miej mnie za jakiegoś szmaciarza...
- Teraz rozumiem - powiedział Gabriel z sarkazmem. - Diabełek narozrabiał i nie może sam sobie poradzić z bałaganem, który pozostawił po sobie.
- Gdybym narozrabiał, nie dzwonił bym do ciebie, a raczej byłbym z siebie dumny. No więc jak, przyjdziesz?
- Przyjdę, choćby z samej ciekawości - odpowiedział po krótkim namyśle.
Pub był zatłoczony i zadymiony. Z głośników wydzierał się lider "Darkthrone". Kelnerki ubrane w czarne, lateksowe kombinezony roznosiły drinki.
Nagle poczuł jak czyjaś dłoń przesuwa mu się po pośladkach. Odwrócił się i zobaczył ładną dziewczynę w czerwonej sukience, która więcej odkrywała niż zakrywała.
- Całkiem niezły masz tyłeczek, przystojniaku - powiedziała dziwnie brzmiącym głosem.
- Daruj sobie, Azazel - Gabriela od zawsze irytował jego styl bycia. - I nie waż się mnie więcej dotykać. Obrzydliwość.
- Myślałem, że ci sie spodobam. A tak się starałem - udawał, że ociera łzę.
- Koniec wygłupów, gadaj o co ci chodzi.
Azazel wskazał pusty stolik w kącie sali i podążył ku niemu prowokacyjnie kołysząc biodrami. Gabriel westchnął z rezygnacją i podążył za nim.
Do stolika natychmiast podeszła kelnerka. Zamówili piwo.
- A więc drogi Gabrysiu - diabeł zatrzepotał długimi rzęsami - wkrótce na Ziemie przybędzie Lucyfer we własnej osobie. Jednak to nie będzie zwykła wizyta, przybywa, żeby skontrolować moją działalność. A ja od dawna nie zrobiłem niczego godnego diabła. Mogę zostać odesłany spowrotem do piekła, a nie wyobrażasz sobie nawet jak tam jest nudno. Moje miejsce najprawdopodobniej zająłby wtedy Belzebub, on tu rozpęta prawdziwe piekło. Więc i w twoim interesie jest mi pomóc.
- Nie sądzę, żeby to było w moim interesie. Z Belzebubem poradzimy sobie równie dobrze jak z tobą. Nie zgadzam się na żadną współpracę.
- Wiedziałem że się nie zgodzisz, ale popatrz na to – Azazel podał mu plik dokumentów.
W miarę czytania Gabiel robił się coraz bledszy.
- To nie może być prawda – wykrztusił.
- Nie zawracałbym ci głowy gdyby nie była. Zastępy piekielne w ostatnim dziesięcioleciu powększyły się piętnastokrotnie. I szykują się do wojny. Nie zdołacie ich odeprzeć. Wiem o pewnym słabym punkcie tej armii, ale nie zdradzę ci go, póki nie zgodzisz się mi pomóc.
- Skąd mam wiedzieć, że nie blefujesz. Przecież podpisaliście pokój, a poza tym nie zdradziłbyś przecież swoich.
- Doprawdy natura aniołów jest taka przewidywalna, taka nieskomplikowana. Myślisz, że Szatan przejmuje się jakimś kawałkiem papieru. On ma to wszystko gdzieś Wszystko, czego ja pragnę, to żyć na Ziemi jak dotąd. Nie chcę żyć w piekle, a po wojnie z pewnością nigdzie nie będzie niczego innego. A więc jesteś zainteresowany współpracą? - zapytał Azazel z szerokim uśmiechem.
- Powiedz mi wszystko, co wiesz – odparł Gabriel chłodno.

[asher]

Eksplozja tematów religijnych :) Fajne. Ciekawe co będzie dalej. Troszkę bym tylko podkolorował dialogi, ale może wcale nie mam racji, bo nie wiem jak to udowodnić...

[Freney]

Ależ sensacyjny skrawek! trudno cokolwiek mówić, oprócz tego, że z konwencji wywiązuje się znakomicie. Ciekaw jest okrutnie. Szacuneczek :)

[Leszek_Dentman]

Niesamowicie pobudziłeś mój apetyt na ciąg dalszy.

[Ewelina Kwiatkowska]

Świetnie się czyta. Tekst ma to "coś". Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy.

[Marcholt Czyścizadek]

Pozwę cię. Mam zwichnietą szczękę, a w dodatku NFZ nie chce mi zrefundować nastawienia. A japę sobie wywichnąłem przy ziewaniu podczas lektury Twego tekstu. Sztampa nad sztampy. Ile powstało tekstów (ograniczmy się do tej strony, nie mówimy o literaturze wogóle, boć i sensu w tym by brakowało), pytam, ile powstało w takiż niemal identyczny sposób opisujących sprawy nadprzyrodzone. Diabłów i aniołów z komórkami, pod postacią laseczek, prowadzących sprawy paranormalne niczym finansiści interesy? No ile? Mateusz z Akademii powiedziałby "oże o, oże eście". Ani odkrywcze ani zabawne. Najzabawniejsze było używanie zwrotu "głos z komórki powiedział". Odkryłem tam sens dwojaki - głos z komórki = głos spod ziemi, z piwnicy. Ale wierzę że to efekt niezamierzony. Nieudolność językowa po prostu. W dobie tak sztampowego przedstawiania piekła i nieba, Hellboy, który jest czerwony, ma rogi, ogon i racice - jawi się po prostu jako coś niesamowicie oryginalnego. Jestem na nie, że powtórzę słowa mojego chamskiego idola.
Pozwę Cię.

[Kenshin]

Przyznam, że nie będzie dalszych części, za leniwy na to jestem i nie myślałem o kontynuacji. Ale to prawdopodobnie tylko wyjdzie komuś na zdrowie (szczęka jeszcze boli?, mam wyrzuty sumienia). Ostatnio jesteśmy zewsząd zalewani falą podobnych mniej lub bardziej udanych tworów traktujących o aniołach i takich tam podobnych. A ja postanowiłem podążyć za modą, chociaż prozaik ze mnie kiepski.
Dziękuję za miłe słowa, cieszę się, że komuś się to jednak podobało.

[asher]

To nie fair. Parę osób to wzięło. Mnie np. ciekawiło, jak wybrniesz z tych kwitów na Szatana. A tu taka porażka...

[Ewelina Kwiatkowska]

Co jest ważniejsze w prozie? Coś odkrywczego, nowego "na siłę", czy raczej tekst, który dobrze się czyta, a nie ma głębszego przesłania. Mnóstwo bestsellerów jest pisanych tylko dla rozrywki czytelnika. Ten tekst taki jest i nie widzę w tym nic złego. Mnie się podobał i chętnie poczytałabym jeszcze, szkoda że się poddajesz.

[Kenshin]

To nie tak. Nie poddaję się. Takie było założenie, tylko fragment, jak na tylnej okładce książki, który ma oddać to, co w niej najlepsze. I nie wpłynął na to bynajmniej komentarz Marcholta. Co prawda mam na to jeszcze kilka pomysłów, które może kiedyś zrealizuje. Ale na razie poprzestanę na tym fragmenciku. Może kiedyś jeszcze pojawi się coś o tych kwitach na Szatana...
Dziękuję za wsparcie.

[Marion]

Czyżby Kossakowska w męskim wydaniu? Podoba mi się, szkoda że to tylko fragment, który nie zawiera w sobie dużo fabuły. Niemniej zachęca do dalszego czytania.

Pozdrawiam,
Marion