Przebudzenie [ powrót ]

[M_Patriota]

Mijały dni i noce,
Pory roków i lat.
Natchnione nabrzmiewały tęsknoty moce,
Aż się wysypało wierszy grad.

A w nich: c i e r p i e n i e, Miłość i Przyroda -
Po prostu życie, które człowieka spotyka.
Lecz to nie jest wygoda,
A prawda, która umyka!

I zanim zgaśnie,
Niechaj słowami wierszy gra,
Skoro Dar BOŻY na to przyszedł właśnie -
I do dziś nieustannie trwa...

Daje nie gasić ducha w sobie,
Tak jak nie gaśnie w moim narodzie.
Choć żyć jest c i ę ż k o w dzisiejszej dobie,
To i tak jakżeż nie być wierszowym żyjąc w moim Grodzie.

Jest taka wola,
Skoro wiatr sosnami gra...
Jest natchnienie, gdy wierszowa dola -
I nuta poezji, która przez duszę szła...

Po deszczu na niebie tęcza,
Na ziemi puszcza, grobla i wodny akwen.
Z hyrdy zwątpienia dzisiaj wyręcza
Cudowny czas na jawie, jak spełniony sen.

Jest taka wola,
Skoro w porażce życiowej
Nie mogę ujrzeć podlaskich rzek zakola,
To je ujmuję w tęsknocie owej -

I gnam siebie przed siebie
Do tych łąk mleczowych,
Do miejsc w krzakach olszynowych.
Matulo życiem strudzona i do Ciebie.

Gnam siebie do tych pól złocistych -
Goniąc cienie i fale zbożowe.
I wiatr aż tam, gdzie zatrzymają ściany sosnowe,
Tam odpocznę ja z przyczyn oczywistych.

Pisałem w sierpniu 2009 roku.

[Staszek_Aniołek]

oceniając tekst: mierna próba uchwycenia uczuć w formie inwokacji, ale to już było...
czytelnik nie czyta już takich tekstów, pełnych patosu, nudy, oklepanych zwrotów,
żeby zainteresować, trzeba by czegoś innego, bardziej chwytliwego.
nie oceniam odczuć autora.
pozdrawiam

[teresa943]

powiem tak: głębia lirycznego uniesienia, niestety, została przytłoczona patetyczną formą a szkoda, bo mógłby to być niezły wiersz.

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[olga fil]

Podoba mi się takie pisanie.
Pozdrawiam autora.

[M_Patriota]

Ze spóźnieniem, tym niemniej dziękuje za ocenę wiersza. Serdecznie pozdrawiam.