po krawędzi słowa wędrujący

[Ran_Gis]

dokwita Czerwiec
świeże chmary ptaków
wzlatują w jaśminowe powietrze

trwa obrót dni nocy
barczystych wysokich
gęsta trawa się uniosła
po przejściu słonecznego wiosła
sączą się sady owocami czereśni

nie uchylaj okna pamięci
nie wypatruj w chmurze głosów
nie nasłuchuj
w tamtej czaszce pusto

struną dzwięku potrącone
zafalowało w ramie lustro
między nami wzbiera
cisza obcych godzin

dwa jednym wiatrem gnane ptaki
poleciały w różne strony
odeszły od siebie w słońcu
w otwarte morze wspomnień
dwa papierowe okręty

głoski ostatniej szukam
co ulotnością w wierszu skrzepnie
po krawędzi słowa wędrujący
optymistyczny głuchy ślepiec
pod stopami którego
kamień zacznie szumieć

z dna skrzyni
pora namiot wydobyć
z latem wynieść się w bezkresny pejzaż
poprzeciągać z Nowym

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ciągnie się pięknie, lekko i zwiewnie, aż by się chciało...
tylko czy to takie proste jak w wierszu...

Ran, bardzo... podoba mi/sie!!!

serdecznie w lipcowy wieczór :)

[janusz_pyzinski]

troszkę przydługo,ale się nie dziwię,dni czerwcowe coraz dłuższe,i chciałoby się zapisać jak najwięcej,- udało Ci się Ran,udało wyłuskać sedno z krawędzi słowa
pozdrawiam

[Czarna Wstążeczka]

ładne, ale dopiero wtedy, kiedy się wczytać. na pierwszy rzut oka nie chwyta, brak magnetyzmu.

[Mariusz_Sukmanowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Najbardziej (chyba) pobudza moją wyobraźnię to "falujące w ramie lustro" ,ale całością dosyć barwnie zapraszasz na "szlakowanie".Skorzystam.
A propos lata :na chwilę (mam nadzieję ) gdzieś także na szlaku.pozdro

[Ran_Gis]

> Jolanta S.

-ważne że Tobie się podoba, w lipny.. coś dla mnie dziś wieczór..

tym mocniej Ran

[Ran_Gis]

> janusz pyzinski

- tak tak Januszu, myślę już nawet o jakim krótkim dystansie.. a za czytanie, i nie tylko..
dzięki od ręki !
pozdrowowo Ran

[Ran_Gis]

> Czarna Wstążeczka

-no bo z magnetyzmem jak z majonezem, raz wyjdzie raz nie.. a wczytać się zawsze warto no i
dzięki serdeczne za komentarzyk.
pozdrowienia Ran

[Ran_Gis]

> Mariusz Sukmanowski

- Mariuszu, pobudzić Twoją, bez ram falującą wyobrażnię, to już coś ! dlatego cieszę się
i lipcowe pozdrowionko.
Ran

[Grażyna_Kudła]

Lubię fallujące.. nie tylko lustra:)
I przeciągać się pod namiotem... ale przeciągów pod namiotem - to już nie...
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

[Ran_Gis]

-no ale przeciąg pod namiotem tlenowym.. generalnie pomaga..

no i dzięki Grażynko za odwiedzowanie.. czas i czytanie Ran

[Marusia aganiok]

Wiersz ma w sobie ciekawy ''ładunek''.Pojedyńcze strofy
zdają się być osobnym wierszem i po części mogą
istnieć pojedyńczo - w każdej jest coś co zatrzymuje, a jednak
cały wiersz jest spójny. Pozdrawiam.

Ma.

[WiJa]

Zastanawiam się, co my czytelnicy widzimy w Twoim pisaniu. I dochodzę do wniosku, że pewnie to, czego inaczej (naocznie) nie możemy zobaczyć. Tym to sposobem pośredniość przewyższa, czy prześciga bezpośredniość (obcowania). Pozdrawiam

[Ran_Gis]

> Marusia aganiok

- tak mu się teraz spójnie przyjrzałem i faktycznie Marusia masz oko !
dzięki za kojarzliwość i postrzegawczośc, i abym nie przekroczył limitu
ilości utworów w jednym wejściu..

serdeczności za wizytę i ciekawski komentarz ! Ran

[Ran_Gis]

> WiJa

- dwie linijki recenzji, ale musiałem się nagłowić z zadowoleniem, jak to w wypadku Twojej
filozopoetyckiej stalówki..

dzięki za kłopot i pozdrawiam Ran

[tolekbanan]

"trwa obrót dni nocy
barczystych wysokich"

nijak nie mogę sobie wyobrazić barczystych dni nocy;-)

"gęsta trawa się uniosła
po przejściu słonecznego wiosła"

przyjmuję,że to takie muśnięcie promyków, ale i tak skoro przeszły wiosłem, to trawa powinna się położyć

"nie uchylaj okna pamięci... w tamtej czaszce pusto"
a w następnej strofie:
"w otwarte morze wspomnień
dwa papierowe okręty"

no, to są te wspomnienia, czy nie?, bo się pogubiłam

ze skrzyni namiot wydobyć
zamieszkać w plenerze
poprzeciągać z nowym

ostatnią tak sobie czytam;-)
pozdrawiam

[henryk_bukowski]

...odlotowy:)!!!-pozdrawiam Henio:)

[Ran_Gis]

> tolekbanan

-dobra! łopatą do wiadra, bo widzę że odbiorca pojemny,
no więc dam przykład ostatni z brzegu..

zawinąć sie w wiatr i brzegiem iść do zmęczenia..
do pierwszego wielkiego kamienia..
i tam patrząc w ogromne plecy nieba..(wężykiem,wężykiem..)
spokojnie dogadać się z morzem..
(czyli z czytelnikiem.. i albo możem albo nie_możem..)

to tyle co do 'barczystych' na zsadzie podobieństwa do
'ogromnych pleców nieba..' i jeśli już skojarzone że tak można..
to jedziemy dalej:

"gęsta trawa się uniosła
po przejściu słonecznego wiosła"

tu proponuję unieść sie nad trawą.. z legutką wyobraźnią..
miast sie na niej kłaść.. a w razie czego trawa sama się podniesie..


dalej nie mam czasu jak trawa i wychodzę z wiosłem na pełne..


pozdrawiam jak najserdeczniej i zachęcam do dalszej wątpiącości..

Ran

[Ran_Gis]

> henryk bukowski


-odwzajemniam Heniu!!!

Ran

[tolekbanan]

wolę jak wiersz sam się broni, bez łopatologa, który nie ma czasu
hej;-)