Kwant trzeci, ostatni

[Mateusz Kielan]

W poprzednim życiu byłem psem
i jeszcze czasem w nocy wyję,
czuję się tak, jak cząstki dwie,
kwanty splątane w dziwnej sile.

Gdy noc się w błysku zmienia w dzień
i równie nagle wraca ciemność
to każdy pies od razu wie,
że trzeba zawyć na tę zmienność.

Słowa i gesty tracą sens,
wszystko się miesza i ten chaos
mówi: alea iacta est –
żryj kundlu, waruj i dobranoc.

[cezary_dacyszyn]

całkiem zgrabnie :-)

[Ran_Gis]

'mówi: Swetoniusz do Cezara –
żryj kundlu, waruj i dobranoc.'


-miast po łaciniemu.. wstawione po polskiemu..
choć dalej do końca sprawy jeszcze nie wyjaśnia..

poz R

[Oxyvia]

Żyjemy w kosmosie wiecznej nocy, światło jest tu rzadkością. Sądzę, że to przenośnia twojego wiersza, oznaczająca raczej to, iż życie częściej bywa smutne niż słoneczne, częściej chce się wyć niż śmiać. Zwłaszcza, kiedy człowiek jest samotny jak pies i dostaje zaledwie ochłapy z pańskiego stołu, czyli okruszki prawdziwego życia. Nie da się żyć w pełni, będąc samotnym i smutnym.
Alea iacta est - czy chodzi tu także o jakąś nieodwołalną decyzję? A może o wypowiedzenie wojny? Ale w takim razie - dlaczego wiersz kończy się sarkastycznym słowem: dobranoc? Jakby tylko ta wieczna noc smutku ogarniała Peela...

[Mateusz Kielan]

Dzięki za odwiedziny i komentarze. Ładnie to odczytałaś Oxyvio. Nieodwołalna decyzja - tak.
I ochłapy na odczepne. Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Proponowałabym zmiany, żeby "chaos" nie przemawiał.
Ale rozumiem wiersz, i wyrażone w nim emocje.

Pozdrawiam cieplutko,

Para:)

Ps. To najlepszy Twój wiersz, Mateuszku. Buziaki.

[Mateusz Kielan]

Witaj Aniu. A już myślałem, że się na mnie obraziłaś. Qrna, chaos bulgocze, ale czasami...
PS."Pies na baby"?Co to za aluzja?

[Emmka_Szlajfka]

zgrabnie, rytmicznie, soczyście,
aż chce się zawyć!, rozstąpcie się chmury, gdzie ten rogal auuuuuuuuu....
pozdrawiam:)

[Mateusz Kielan]

Dzięki Emm za czytanie i komentarz. Pozdrawiam.

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nooo, Mati, całkiem fajnie:)))))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli jednak - wygnanie psa. Ja też nie raz tak się czułam. Straszne uczucie.
I bardzo dobry wiersz.

[Mateusz Kielan]

złamane skrzydło - :))

[Mateusz Kielan]

Oxyvio - dzięki za zrozumienie.

[Janusz_Ork]

Mateuszu, o ile nie jestem zwolennikiem pewnych wierzeń esoterycznych a już w powtórne życie albo nowonarodzenie absolutnie nie wierzę, wiersz zaciekawił mnie. Myślę, że pierwszy wers jest tylko zabiegiem poetyckim prowadzącym do tematu wiersza. Przemijanie, porównanie do życia kundla i zakończenie z pałką, to atrybuty Twojego wiersza, filozoficzne potraktowanie życia przez filter życia zwierzaka. Wiersz zawiera smutne stwierdzenie i takie samo przesłanie. Dziwię się, że istnieje tak duża ilość smutnych peelów. Pozdrawiam.
J.

[Mateusz Kielan]

Januszu - masz rację. Pozdrawiam.