stary

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odróżniam dosadność od wredności - zawsze czytam pana z uwagą :)
Oczywiście, że przeflancowuję swoje twory ale prawie nigdy na gorąco, pod wpływem impulsu, to wymaga dystansu, schłodzenia emocji - czasami bywają to miesiące, czasami lata...

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nic nie trwa wiecznie, nawet skończone wiersze...
:)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ba, kto by nie chciał wyrzucić słowa "umrę"...
:))
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zmowa milczenia... ? :))
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"to" jakoś we mnie bije,
budzi opór,
"synowie" żebym nie wiem jak wysoko wzrastali, to krótkie majtki nieodłącznie rosną wraz z nimi,
wieczorem mają zapotrzebowanie na uśpienie, nie 'uśpicie' ;)

Moja wiedza na temat ogólnej charakterystyki "synów" i ich relacji z kobietami, jest mocno niekompletna ;)
Odnoszę wrażenie, że obwinia pani autora i peela o brak typowości, niemieszczenie się w ramach stereotypów, i chciałaby pani ich nieco przyciąć, co by nie odstawali :)
To dość osobliwy zarzut ale za czas i czytanie, dziękuję.
:)

[Ran_Gis]

-ramotka bibelotka.. ciągle te same głogi, kosy, gawrony.. niech wzdychają niedotlenieńcy..
wywodami wzwodami orgazmami obrazka tego na nogi nie postawi..

to na tyle i aż.. panie Marku, do bólu a szczerze Ran

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:))

Jeżeli w najmniejszym choćby stopniu, poprawi to panu samopoczucie, dowartościuje poetycko i wydobędzie z otchłani frustracji, to jestem skłonny przystać na ramotkę bibelotkę, niedotlenieńców, wzwody i orgazmy...
Dorzucę jeszcze w promocji bzdeta, gniota i farfocla...
;)

P.S.
Radzę się jednak zastanowić nad "niedotleńcami", wykracza pan poza krytykę tekstu i pozwala sobie na chamskie wycieczki osobiste. Nie dziwi mnie to wprawdzie (bukowszczyzna) ale tolerować nie zamierzam...

[Ran_Gis]

Marek Konarski napisał: (m.in.)


P.S.
Radzę się jednak zastanowić nad "niedotleńcami", wykracza pan poza krytykę tekstu i pozwala sobie na chamskie wycieczki osobiste. Nie dziwi mnie to wprawdzie (bukowszczyzna) ale tolerować nie zamierzam...




- 'niedotlenieńcami' inaczej niedotlenionymi, a nie "niedotleńcami", jak Waść sugerujesz i zmieniasz
zupełnie zabarwienie słowa, z czuło humorystycznego na ostro chamskie i pomyleńcze, a co do
promocji: bzdet gniot i farfocia.. też proszę się nie powtarzać i nie zaogniać swojej rany..
stać mnie na adekwatne słowa..

pozdrawiam w promocji ze sprostowaniem Ran



ps: ..i proszę po raz ostatni o nie manipulowanie słowami w 'obronie pozornie obrażonych',
których za błędy na górze.. na wszeki wypadek z dołu przepraszam. R

[miet dlugolecki]

Przepraszam ze sie "wtrance" i przyznam, ze rozczytuje
stary jako wiersz o milosci (cokolwiek to slowo dla kazdego
myslacego znaczy) ale bez powszechnie stosowanych ozdob / bombonierek na swiatecznej jodle;
nowatorski w formie i pociagajacy za rekaw czytelnika aby rozczytac ta
kombinacje slow wciaz na nowo i wyzwolic sie z ograniczonych "naslepnikami"
starych schematow myslowych.
( Umre przysiade
i zawroce w kazdy szczegol ) - puenta / ewangelia dla kazdego czlowieka dobrej woli
a szczegolnie dla wierzacych w Chrystusa, Pana Naszego

Pozdrawiam

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Interesująca interpretacja... tym bardziej, że odbiegając nieco od intencji autora, znajduje (o dziwo !) doskonałe umocowanie w tekście...
:)
Dziękuję.

[miet dlugolecki]

czemu marzysz synku o niebiosach
kiedy to przecie
ziemskie sprawy
proste
jak kij sekaty

nic to tato
zyje bo mysle
i marze

marze o Raju
tutaj na Ziemi

czego rowniez zycze Czytelnikom

[Bernadetta1]

ładnie-ostatnia zwrotka wrecz świetna...pozdr.

[Lübow]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Konarski... ekhm... niestety nie mogę sobie wiersza przyswoić, jako czytelnik, bo w/g mnie, to konglomerat różnych części nie zawsze tych samych myśli. ściskanie chleba i usypianie kobiety wierszem - nic mi nie mówi, a wręcz przeciwnie. Milczy nonsensem.
Jezeli w traktacie Wittgensteina teza nr 4 głosi ze myśl jest zdaniem sensownym, to nie można wymyślać zdań bezsensownych czyli metafizycznych. Czego nie możemy pomysleć, tego pomyśleć nie możemy, a wiec nie możemy też powiedzieć, ani napisać tego, czego nie możemy pomysleć. Skoro ani w języku, ani w myśli nie ma miejsca na mistykę i metafizykę, to gdzie jest na nią miejsce? Jest teoria tego, co można wyrazić w zdaniach - czyli w języku - i czego przez zdania wyrazić nie można, a można tylko pokazać. Ale sądzę, że to kardynalny problem filozofii. (patrz - Russell...) a nie nasz, Panie Konarski.
Chyba, że mistycyzm równa sie po prostu wszystkiemu, co jest poza granicami tego, o czym możemy pomyśleć i powiedzieć. Czyli mistyka całkowicie znika z naszego życia, ale w takim razie, jak mogłaby się uwidocznić?
Jak uwidocznić mógłby się mistycyzm? Nie może się uwidocznić w myśli, ani w jezyku... więc w czym? W poczuciu humoru poety i zaangażowaniu peela w wierszu?
Przyszła mi teraz taka myśl do głowy. Nonseny nie są 'mówieniem' tylko 'bełkotaniem'. W tym sensie można powiedzieć: 'bog jest dobry', ale Wittgenstein powiedziałby, że to nie jest po prostu właściwe zdanie, a jedynie bełkot.
Przypomina mi się sytuacja, którą sam Wittgenstein opowiadał. Siedząc w okopach na froncie, wyciągnął jakiś wiersz i przeczytał. Wiersz dodał mu wewnętrznej otuchy, ale jakby tylko spróbowal opisać jego sens, to on umknąłby natychmiast, co pozwala przypuszczać, że mistyka przejawia się w odczuciach wewnętrzenych, wzbudzanych przez poezję, sztukę itp.; ale gdyby zamiast tego: 'bóg jest dobry' wstawić np. 'sokrates jest bardziej', to owszem jest to nonsens(bełkot) ale w żadnym razie nie może być "czymś niewyrażalnym - tym co się uwidacznia".
Odróznić ów sens niewyrażalny od bezsensu - wszak i jedno i drugie jest poza granicami języka - 'sokrates jest bardziej' - to zdanie też jest bezsensowne, ale nie dlatego że odnosi się do tego, co niewyrażalne, ale dlatego że nie przypisuje żadnej prawdziwości ani fałszywosci - zatem nie jest obrazem żadnego stanu rzeczy.
Sens niewyrażalny jest sensem niewyrażalnym o tyle, o ile nie próbujemy go powiedziec ani pomyśleć. W chwili wypowiadania albo myślenia - staje sie bezsensem.
W traktacie filozoficznym Wittgensteina - niewypowiadalne jest tym samym, co niewyrażalne. Jeżeli coś jest niewyrażalne, to jest i niewypowiadalne. Wszystko, co mozna powiedzieć, można powiedziec jasno. Czego nie mozesz powiedziec jasno - jest niewypowiadalne, ani niepomyśliwalne - zatem jest niewyrażalne.
Wolniewicz kiedyś powiedział, że niedorzeczność bierze się z niezrozumienia reguł logiki naszego języka.
Z tych niedorzeczności jest jednak pewien pożytek. Głęboki wgląd w tematykę Traktatu Wittgensteina może naprowadzić na przeżycie mistyczne. To oczywiście zupełnie niewyrażalne doświadczenie, podobnie, jak niewyrażalny jest smak pomidorów, czy bóle porodowe wieloródek.
Widać tu pewne ciekawe analogie z buddyzmem zen, gdzie z jednej strony mówi się, że doświadczenie oświecenia jest niewyrażalne, a z drugiej strony w nauczaniu używa się często wielu, wielu słów. Do tych słów nie należy się jednak przywiązywać, bo "gdy palec wskazuje na księżyc, tylko głupiec przygląda się palcowi" (klasyczne powiedzenie zen). Podobnie tezy traktatu trzeba "przezwyciężyć". Wittgenstein porównuje to do odrzucenia drabiny, po której się wcześniej wspięło. Podobne porównanie występuje w Sutrze Diamentowej.
Nie wiem, Panie Konarski, czy udowodniłem Panu wystarczająco , że ten wiersz nie powinien nigdy powstać, bo jest niewyrażalny.
Gdybym go przeczytał w okopach, to sens uciekłby mi natychmiastowo. Bo sens w tym wierszu jest najmniej wyraźnym zapisem. Znika w powodzi skrótów i trzasków synaps.
Ten wiersz mógłby być naprawdę dobry, gdyby Pan go nie napisał, ani o nim nie pomyślał, ale stał się nonsensem(bełkotem), bo wyartykułował go pan najpierw w myślach, a potem przelał na papier.
Można by zastanowić się, czy teza: nie myśleć przed pisaniem i nie pisać przed myśleniem, nie ustrzegłaby nas przed pisaniem nonsensów(bełkotów).
Pozdrawiam Pana serdecznie, Panie Konarski i wciąż czekam na wiersz. :)

[Magda_Tara]

wpadłam tu do ciebie, drogi Panie, jak niejaka śliwka i pływam!
ludzie dzielą się na tych, co latają i tych, co pływają we śnie. ja pływam - sprawia mi to niebywałą przyjemność.
teraz podobnie. smakuję wiersza - pływając. przegaduję, a powinnam zamilknąć jak HAYQ na ten przykład. ale HAYQ jest ślicznie lakoniczny, ja nie.

kobiety jak kwiaty.... kołysać tak, usypiać nie...

i tą adhokową propozycją kończę mój zachwyt wierszem powyższem.

najserdeczniej gratuluję.
:))

[H.Lecter]

Trochę baśń, trochę moralitet z ukłonem w stronę poetów przeklętych...
Dojrzałe, solidne pisanie.

[Robert_Siudak]

Bardzo dobre. gratuluję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję w imieniu czytelników :)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak wyszło...
Dziękuję.
:)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę, że stary był mało przekonujący nie tylko dla syna ;))
Autor należy do podgatunku pływaków, którzy zamiast pływać w, we...pływają po...śliwowicy, prunelce, Plum Cordial Dry...
;)
Dziękuję.
:)