Wszystko przemija

[olga fil]

zdjęcia nie oddają ruchu
stoją na nich ludzie
dziś może już obcy
kiedyś byli całym światem

nie ma takiego echa
które zachowa niezmienne
brzmienie przez wiele lat

jesteśmy mijaniem
między wspomnieniem
a teraźniejszością

[Dawid Rt]

Druga strofa bardzo dobra, wyróżniająca się niebanalnością od pozostałych. Ogólnie wiersz zgrabny. Pozdrawiam

[Rihtik Stempelek]

Na pociechę

Na obraz i duchowe podobieństwo
stworzony Adam stracił doskonałość,
potomkom swoim przekazał dziedzictwo
- skłonność do grzechu sprawiającą żałość.
W szczytowej chwili żywota marnego
najsmutniej robi się im… nieuchronnie,
bo często przecież nie wiedzą dlaczego
cieszyć się mogli jedynie dozgonnie...

Zasnęli jedynie... i wstaną ze snu
głosem zbudzeni w pewną godzinę
aby cieszyć się już życiem wiecznym, znów
zadowoloną będą mieli minę.

[Grażyna_Kudła]

Ja wybieram ostatnią, ale całość do mnie przemawia. Pozdrawiam.
:)

[Liryczny_Łobuz]

Olgo - dobry wiersz bo porusza temat znany przecież wszystkim. Ten żal, że nie wszystko zdążyliśmy powiedzieć, nie wszystkich przeprosić czy przytulić. Brawo!

Ale nie mogę zgodzić się z Rihtikiem Stempelkiem gdyż mam ZUPEŁNIE ODWROTNY pogląd.
To teraz mamy tę chwilę-chwileczkę pomiędzy Byłym Niebytem a Niebytem Wiecznym
Który nazywam tzw. Świętym Spokojem. I nie chcę żeby - post mortem - ktoś mnie budził na jakieś Sądy!

Marek