gdy zachodzi słońce

[janusz_pyzinski]

opowiedz mi czerwone światło za którym każdy wariat zna swoją prawdę
i żaden sąd nie przyzna ci racji widziałem jak anioł stróż zachłyśnięty rolą
wyprawiał na swój świat wszystkie marzenia i sprawiał że sen spełniał się
pełnią realizmu szok przychodził później zdziwiony nad trumną czarno-biały
krajobraz rozpraszał pejzaż płaczących brzóz rozdających ciepło

za mgłą już tylko wspomnienie barw ze stron gdzie zawsze powracało słońce
martwa grafika twarzy za zakrętem radosnego gwałtownego śmiechu tam
dokąd ufne spojrzenie dziecięcych oczu prowadziło budowanie domu

od ducha po ciało krzyżową przytulią wrastasz we mnie im dalej tym głębiej
najpiękniej bolesnym obrazem zanim zmrok go zatrze brnę krok po kroku
śladami kolein odciśniętych piętnem odpuszczenia wszystkich win
żując w ustach wędzidło czuwam nad twym snem by nikt go nie zburzył

[Gość]

Cóż... miło poczytać znowu w tym miejscu jak dla mnie klasyk "made in autor" :)
Pozdrawiam.

[Dorota_Jabłońska]

Kosz z mnóstwem wykwintnych delicji, pośród nich strofa ostatnia jako rarytas o wyjątkowym smaku, konsystencji rozpływającej się w myśl.

Tęskniłam! :)

[hubertk]

ładnie ta myśl sobie płynie. ładnie.

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dear Januszu, dobry warsztat, po prostu kawał dobrej roboty poetyckiej, jednakże "ciężko" mi komentować tw. wiersze, bo tak odbiegaja od mojego patrzenia, (wiadomo, każdy ma swoje), swój styl i czucie tematu, dzielną lub mnożną słowa, są u ciebie wspaniałe momenty("każdy wariat zna swoją prawde", "martwa grafika twarzy", zanim zmrok go zetrze krok po kroku"), ale jakby gubią się, traca swoją siłę w rozpisywaniu, czego jak zapewne zauważyłeś, unikam u siebie, i jeśli pozwolisz przybliżę "moje patrzenie"

każdy wariat zna swoją prawdę
jak anioł stróż zachłyśnięty rolą
sprawia że sen spełnia się
zdziwiony nad trumną czarno-biały
pejzaż płaczących brzóz rozdających ciepło

za mgłą już tylko wspomnienie barw
martwa grafika twarzy ufne spojrzenie
prowadziło budowanie domu
od ducha po ciało
najpiękniej bolesnym obrazem
zanim zmrok go zatrze krok po kroku
czuwam nad twym snem
by nikt go nie zburzył

z niewielkimi poprawkami to byłby wiersz dla mojego odbioru, powtórzę, każdy ma to swoje, inne patrzenie na przekaz wiersza, lubisz pociagnąc słowo, pomnozyć, wybacz, jeśli czyms uraziłem, chyba usprawiadliwiam nieobecność na twoich słowach, pozdrawiam jak najbardziej twórczo

[Ran_Gis]

. 'gdy zachodzi'


każdy wariat zna prawdę
jak anioł stróż
sprawia że sen spełnia się
zdziwiony nad trumną

pejzaż rozdaje ciepło

za mgłą wspomnienie
grafika twarzy
prowadzi budowanie
od ducha po ciało

bolesnym obrazem
zanim zmrok zatrze
czuwam nad snem
by nikt nie zburzył



-z niewielkimi przeprawieniami.. to byłby wiersz również na mój użytek..
każdy ma swoje zainspirowane patrzenie.. to prawda, ale oryginał
oczywiście jest niezrównany.

pozdrawiam serdecznie Ran

[Goliard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak dla mnie pełny, sakralny wymiar Twojej opowieści...
i tyle, by niczego nie zburzyć
:)
pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytelnie (!), obrazowo, ciekawie, mądrze, sentymentalnie i ciepło.
Styl, forma i treść na właściwym poziomie :))

[Smutek_Jan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Muszę się przyczepić, bo cuś mi tutaj nie pasi. "pełnia realizmu" - a czy jest niepełnia? Zdziwiłem się płaczącym brzozom, bo to przecież niepłakliwe drzewo, a u Ciebie ryczy, jak baba. "Od ducha po ciało krzyżową przytulisz..." i niestety nie wiem o co chodzi. Przesadziłeś z piętnem odciśniętych kolein, jakoby winy odpuszczały... zbytnio przejaskrawione i nastroszone, jak cietrzew przed kopulacją. Snu nie można burzyć, jedynie zakłócić, przerwać, spłoszyć, ale ja ogólnie rzecz biorąc się nie znam na sen-ologii. Karkołomność Twoich zagmatwanych metafor irytuje i nie pozwala na odczytanie przesłania. A czy jakieś jest tutaj? No właśnie. Nic się nie dowiedziałem. Pozdrawiam :)

[jacek skraba]

pierwszy wiersz,który po wielu tygodniach przeczytałem tu z przyjemnością i z taką samą do niego wracam
pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Januszu, muszę mieć lepsze dni na Twoje wiersze. Pozdrawiam. Leszek

[Jolanta_S.]

Januszku u Ciebie coraz ciemniej i smutniej, a lato zapowiadają gorące... Stefan już pływał.
serdecznie pozdrawiam - Jolka.

[Leokadia_Koryncka]

Cóż, szukałam i znalazłam treść, formę, i poezję. Jest wiersz, do którego można wracać po wielokroć.
Piękny, jak wszystkie Twoje.

Pozdrówka :)