Dorosły

[B.A.C. Stork]

Dziś skończyłem osiemnastkę,
A więc sprawię wszystkim bal.
Ja radochę mam ogromna,
A staruszkom moim żal…

Już dorosłym jestem panem.
Samodzielnie mogę żyć.
Tatuś z mamą o nakazach,
Teraz mogą tylko śnić.

Już nie będzie mi nikt smucić,
Że nad ranem wracam spać.
Mogę chodzić sobie wszędzie,
I w kasynie w karty grać.

Szkołę śmiało mogę rzucić,
Potem w barze z piwem stać.
Mogę bywać nocą wszędzie
I od dziewczyn miłość brać.

Któż zabroni mi się włóczyć,
Albo w kiblu haszysz ćpać.
Potem fruwać pod sufitem,
I w amoku dzikim trwać.

Pełnoletnim jestem panem,
Nikt nie uczy mnie jak jeść.
Brać widelcem mam kurczaka,
Czy palcami do ust nieść.

Och jak pięknie być, dorosłym,
Mieć swobodę tak jak ptak.
Robić wszystko to co inni,
Poza jedną sprawą wszak.

Nie chcę tyrać do starości,
Przez dziesiątki szarych dni.
Każdy taki identyczny,
Już po nocy mi się śni.

Wstawać rano, tyrać dniem,
Z lichą pensją lata trwać.
Z której jeszcze cwane firmy,
Chcą swój haracz słony brać.

Vaty, Zusy, Pity, Krusy,
Od luksusu też podatki,
A gdy będzie jeszcze mało,
Zapłacicie różne składki.

Och jak miło być dorosłym,
Dwa etaty ciągnąć nocą.
Może zdołam coś oszczędzić,
Nim mnie z pensji ogołocą.

B.A.C. Stork

[Libra Send]

Życiowy wiersz, utrzymany w ironicznym tonie. Chociaż droga różna, ale wszyscy przechodzimy przez etap kiedy dorosłość wydaje się rajem. Dość szybko jednak nasze złudzenia zostają rozwiane. Środkiem, który uwypukla podekscytowanie 18-latka jest rytmika wiersza.
Użycie zaś różnorodnego słownictwa - z jednej strony zdrobnień typu: tatuś, mamusia z drugiej slangowych: ćpać, smucić pokazuje jak niedojrzałą jeszcze osobą jest bohater wiersza.