Nie tworzę siebie

[Włodzimierz Nabkowski]

po co? skoro już jestem ---
mam przecież dwie ręce
na zdjęciu dwie żony i parę oczu też - razy dwa
nie brakuje mi niczego poza nogą
dałem ją goniąc za Tobą
za ocean za szansą na sukces
w obszarze PR

i teraz nie mam nawet konta
na fejsbuku ani statusu
zaraz wracam – na gadu gadu
nie mam czasu - dziś czad w Kambodży
- promocja po swojemu czyli: razem
ale teraz sam

[Tomasz_Biela]

sprawia wrażenie niedopracowanego bo ciężko się doczytuje miejscami / ale który wiersz jest dopracowany ? i kiedy ? retoryczne pytania są ozdobą wiersza jak kolczyki /

ani mnie nie zatrzymał ani nie odrzucił / neutralnie /

t

[krzywy olek]

wg mnie myślniki zbędne
;)

[Stary_Kredens]

Na początku wyczuwam jakby przekorne zaprzeczenie i bunt nie tworzę siebie , ale przecież tworzę - tylko na zasadzie regresu - uczucie przegranej w grze o coś jak się okazało bezwartościowego chyba - gorzko- o to chyba Ci chodziło, ale wykonanie, moim zdaniem, trochę chybione , bo niejasny jest ten przekaz
Pozdrawiam Kredens

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mając dwie zdrowe ręce, stworzymy od nowa siebie we własnym świecie. Wiersz jest mi bardzo bliski, widzę w nim siebie, nawet w tej ucieczce za granice własnego celu..
promocja dwa w jedny na razie bez szans na sukces...
bardzo mnie zaintrygował Twój wiersz,
nie czytałam Cię już daaawno na orgu
pozdrawiam ciepło