Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po co? skoro już jestem ---
mam przecież dwie ręce
na zdjęciu dwie żony i parę oczu też - razy dwa
nie brakuje mi niczego poza nogą
dałem ją goniąc za Tobą
za ocean za szansą na sukces
w obszarze PR

i teraz nie mam nawet konta
na fejsbuku ani statusu
zaraz wracam – na gadu gadu
nie mam czasu - dziś czad w Kambodży
- promocja po swojemu czyli: razem
ale teraz sam

Opublikowano

sprawia wrażenie niedopracowanego bo ciężko się doczytuje miejscami / ale który wiersz jest dopracowany ? i kiedy ? retoryczne pytania są ozdobą wiersza jak kolczyki /

ani mnie nie zatrzymał ani nie odrzucił / neutralnie /

t

Opublikowano

Na początku wyczuwam jakby przekorne zaprzeczenie i bunt nie tworzę siebie , ale przecież tworzę - tylko na zasadzie regresu - uczucie przegranej w grze o coś jak się okazało bezwartościowego chyba - gorzko- o to chyba Ci chodziło, ale wykonanie, moim zdaniem, trochę chybione , bo niejasny jest ten przekaz
Pozdrawiam Kredens

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


mając dwie zdrowe ręce, stworzymy od nowa siebie we własnym świecie. Wiersz jest mi bardzo bliski, widzę w nim siebie, nawet w tej ucieczce za granice własnego celu..
promocja dwa w jedny na razie bez szans na sukces...
bardzo mnie zaintrygował Twój wiersz,
nie czytałam Cię już daaawno na orgu
pozdrawiam ciepło

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
    • @Mitylene   Pytanie w tytule, wielokrotna próba odpowiedzi w treści, i finał bez kropki. Wiersz, który wie, że na swoje własne pytanie nie ma dobrej odpowiedzi - i jest w tym bardziej poetycki niż gdyby ją znalazł.   Ciekawe zdjęcie. 
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      brzmi jak duet doskonały  @Jacek_Suchowicz cenna uwaga, dzięki @Alicja_Wysocka bardzo dobrze cieszę się  @jan_komułzykant u mnie kłamali, a u Ciebie? @violetta a ja się zacieram @Poet Ka 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...