Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

UWAGA! POTRZEBNA ZAPAŁKA!

O świcie wyszłam z szałasu.
W ogóle szałas na plaży,
to nie był najlepszy pomysł.
W nocy na morzu był sztorm
i huragan omal nie zdmuchnął mnie
z kartki.

Zburzyłam szałas.
Zwinęłam śpiwór, ręcznik,
wyrzuciłam zrolowaną gazetę,
wypuściłam mewę,
wylałam całe morze
i wysypałam piasek.

I na koniec sama owinęłam się w papier.

Opublikowano

Oj, oj, nieładnie pisać coraz to lepsze wiersze bo Pan Hauru nie ma na co powoli narzekać.

Jedyne co mogę zrobić to skinąć głową i oddać hołd bo pierwszy raz mogę powiedzieć, "abstrakcyjny" i nie musieć dopisać po tym "w negatywnym tego słowa znaczeniu".

Bardzo się podobał. Oby tak dalej.

Opublikowano

pergaminowa Lady wyszła z morza ... po plaży błądzi ze stopami w piasku,
zwinęła szałas, poprawiła włosy ... i świeci bielą w falach sztormu blasku ... :)))
pałka, zapałka, dwa kije, kto się nie schowa, ten kryje ...
pozdr. Rif

Opublikowano

[quote]Oj, oj, nieładnie pisać coraz to lepsze wiersze bo Pan Hauru nie ma na co powoli narzekać.


Ojejku, jakież to smutne...biedny pan Hauru nie miał do czego się przyczepić...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Kolejne uciążliwe oblężenie po Tyrze, tym razem Gazy trwające zdaje się 3 miesiące mocno nadwyrężyło cierpliwość Macedończyków. Efekty tego poznamy :)   Bestia na łańcuchu. Pod Gazą daliśmy jej pić, teraz nie chce zasnąć.   Pozdrawiam
    • @Alicja_Wysocka   Dziś jakiś smuteczek zagościł w pięknych wierszach.   W Twoim najpierw jest błękit "Niebieskiej Karty" - potem granat "fochów". To zestawienie z emocjonalnym ciężarem siniaków robi ogromne wrażenie. Metafora przemokniętej łódeczki idealnie oddaje poczucie bezsilności i ciężaru niewypowiedzianych słów. Świetna puenta - pozbawienie kogoś statusu "schronienia" to mocne wyznanie zawodu drugą osobą. Ten wiersz boli podczas czytania, ale bije z niego też siła - siła kogoś, kto przestał pytać.   Poruszający i piękny tekst.
    • W sklepie spożywczym w miejscowości Biała jedna musztarda z miodem się zmieszała. Keczup aż oniemiał, raz bladł, raz czerwieniał, a Sarepska z zazdrości zzieleniała.
    • @Kapirinia A zagadką pozostaje dlaczego, z reguły, po skręceniu całości "przedmiotu", jedna zostaje.
    • @Migrena   Ten utwór to niemal kliniczny zapis rozpadu tożsamości po stracie. Dokumentujesz to , co dzieje się z Tobą, gdy nagle znika druga osoba. Używasz języka surowego, technicznego, jakby to była awaria. Organ bez ciała - uczucie zbędności, materac - jak drukarka 3D, myśli - błędy w systemie - to świetne metafory.   A natura nieobecności jest żywa, ma temperaturę i siada naprzeciwko - jest jak pasożyt.   Słowa stają się „cudzym nagraniem” - poczucie wyobcowania, bez relacji z drugą osobą, komunikacja traci fundament. Pozostaje tylko „szum”. "Czas nie płynie, czas naciska" - to metafora o depresyjnym działaniu czasu, który staje się ciężarem. Wiersz jest wyjątkowo smutny, o byciu „przesuniętym poza siebie” . Człowiek fizycznie jest obecny, ale psychicznie czuje się jak błąd w nieczułym świecie.   Wiersz jest gęsty od niesamowitych metafor - tak, jak u Ciebie, a z każdym słowem czuć szczerość.   Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...