Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"zdania do rozumowania"

chodzę sobie w te i we w te
byle tylko nie po własnych śladach.
pomiędzy godziną późną
a godziną zbyt późną na sen.
chodzę sobie i jeszcze nie wiem
gdzie się kończę.

ledwie co wczoraj biegałem.
a to po zielonej łące
a to po łące błękitnej.
tak niedojrzałej że aż kwaśnej.
teraz dziwnie mi
przybywa asfaltu pod stopami.
ziemi tak surowej że aż krwistej.

ja się śmieje a nie uśmiecham.
nie potrzebuję pigułek ani wojen
z armią czerwoną. nawet w różowym
wydaniu. jak dla mnie na sen
najlepiej robi brak snu.

od kiedy tak chodzę to nie siedzę.
monotonnie lecz wbrew trybunałom
symetrii tudzież innych form(a)
l(a)nych na logikę prostego człowieka
bez litości. i jest mi bardzo czerwono
gdy wypluwam nie przeżute powietrze.

może jutro uda nam się uda rozdzielić
na dwoje. na razie jednak twoich sto
niewypowiedzianych słów ciąży -
aż moje wiersze są w ciąży.
zapładniam je tobą.
jak u mojej suki jest to ciąża urojona.

Opublikowano

podoba mi sie w Twojej poezji ten cios, który zadajesz znienacka, nie bawisz sie w wymyślanie słów zastępczych, bo i po co?.Krótko, zwięźle i na temat,a nie chaos i krygowanie się.Wielu ludzi patrzy na wiersze od strony technicznej,co jest bezsensem,bo ilez to form i ileż epok literackich?.Troche mi się przypomina Darek Bojda,znasz?.pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Co mam powiedziec...?



powiem tylko tyle : powiem tylko tyle :



N I E !!!



antypatyczny, rozmwmlany banal....

dobrze powiedzialem?

reszte sami widzicie...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...