Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaczynam tokować

prężąc ogon używam
gładkich słów i ud

taka jestem zainteresowana
każdym odcinkiem specjalnym
twoich ukochanych rajdów rajtów
z punktu G do wymienia

MISQ mówisz ja widzę
pełen talerz bioder
zakończony
mokrym jęzorem

uhm pasjonujące są pana
wywzwody optyczne słudzenia
przejęzyczenia
między słowonogami
niedomniemówienia

kiedy mnie wreszcie
zerżniesz
jak na drwala
przystało




lala
chyba cię porąbało

Opublikowano

Świetnie! Znowu Baba, jaką uwielbiam czytać. Wspaniałe fragmenty:

"pełen talerz bioder
zakończony
mokrym jęzorem"

"wywzwody optyczne słudzenia
przejęzyczenia
między słowami nogami
niedomniemówienia"

Z przyjemnością przeczytałem i zaraz poprawił mi się humor.
Dzisiaj to najlepszy tekst, jaki tu czytam. Pozdrawiam Babo.
J.

Opublikowano
Babo Z…:
Oj świntuszka - wywzwody jej w głowie. :)
Z drugiej strony – odruch prawidłowy. ;))))))

Oxyvio:
Bo z nas są koguty!
Tylko czasem… no... no wiesz… grzebień już nie ten. ; )))))))
Opublikowano

Witaj - czytam i oczom nie wieżę , więc spoglądam w kalendarz i dopiero się uśmiecham :):):)
Toć to już maj , a w maju wiadomo miłość eksploduje ...
Fajny wiersz , a porównania bioder do talerza super i nie tylko te.. zresztą .
Faktycznie wiersz marzenie - jeden z lepszych na forum .
pozd.

Opublikowano

Biała: dzięki bardzo:))

G_K: wahałam się co do tego talerza, dzięki:)

Elu: no, pojechałaś:) chyba mnie przeceniasz jednak ale b. dzięki, cały dzień było mi miło:)

Oxyvko: koguty, to może i owszem, ale samce omega:))

Januszu: to ja dziękuję, przyczyniłeś się do mojego b. dobrego nastroju:)

Dawidzie: porąbani ciągną do się:))

Kenal: witam i zapraszam zaś:)

Zdzisławie: maj, majaki... :)), pozdrawiam:))

Grażyno: my to się rozumiemy:))

Waldemarze: bardzo Ci dziękuję! :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ______________________________________________________     Puszko! Zbawczynio moja! Ty byłaś i będziesz Zawsze patronem Pio w bogactwie, jak w biedzie Wspominać mi. Zapachem już ulotnych z pomum Adami, by! Wykrzyknąć brokat liter w centrum.   Świętej straży, co dziecku chciała Częstochowa Historią na gałęzi sekrety odchować Przeznaczeniem poznania sahary przez Ojca Po upadku z trzech metrów przy straganach akcją.   Był dotyk papieskiego przepisu w jego chleb Lepiejem pierogów z gwiazd, by powstały z gleby Czas miał na poskładanie po wyparowaniu Element układanki skryty w wykładaniu.   Dzisiaj świadomy w pełni wiedzy od Zbawczyni, Każdą cześć luksu czerpie, co sybilant głębin, Łącząc dzień i noc wyrwą po efekcie chinki, Spojrzał ponownie w życie dzięki polom innym.   Bilokacją z wielu miejsc, mając wpływ na zator, Lekiem żywicy drzewa chciałby zwrócić kolor. W żyły każdym gałęziom oszukanym przez los, Niechciane bóle zniszczy fałsz oddychający las. Zanim spłowieje ziemia, jeszcze ślepym powie: To dopiero początek — więzi w melaninie!   _____________________________________________________   Spis treści: ***Organiczny intranet ***Gdy młodziwo staje się siarką do draski atawizmu ***Kiedy dyada wraca na swoje miejsce ***Gniazdo ***Z cieśniny ***Jest ich więcej ***Jak cię piszą — nie myśl, że tak samo widzą po dziewięciu godzinach lucydności ***Praktyczny oniryzm — metonimia ***W najprostszy sposób wytłumaczę ***Nad morzem w Rockanje ***Z wyjścia na wejście ***Komplet uświęcony środkami — dzięki wiedzy MTJ ***Wasz tajny współpracownik wciąż działa w ukryciu ***Korektą rzeczywistości ***Jest twoja moczarka kanadyjska ***Z rejonów ***Złączcie kolory jednym oddechem i tą samą krwią
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie i trafne słowa. Dziękuję za komentarz,  Pozdrawiam.
    • @viola arvensis To wiersz bardzo wyciszony, niemal medytacyjny. Porządkuje świat od środka. Najmocniej wybrzmiewa tu motyw granicy, ale nie jako muru wobec ludzi, raczej jako wewnętrznego azylu, miejsca, gdzie można: oswajać potwory, wygaszać burze, odkładać winę, podlewać nadzieję łzami. Bardzo kobiece samoukojenie :)
    • @Gosława to też danse macabre. Pozdrawiam!
    • Światło wbijało setki igieł w źrenice   Miłości świadkiem nie chcę być nigdy  Bo miłość sama się pcha na szafot Tuląc do siebie znamiona krzywdy  Da swe kończyny ucinać katom    Wtedy słońce wydało się bielsze   Gdy zwiędną pąki motylich skrzydeł  Co trwają może oddechów trzy I strzeli para z dusznych kadzideł  Ujrzysz jak nić przeznaczenia drży    Kropla potu na skroni była gęsta jak lawa   Krzyczymy ku niebu ściskając nadzieję  Że chmury będą nam pośredniczyć  Bo między nami wicher wciąż wieje Co nasze uszy przyszedł pożyczyć    Popękana ziemia wrzeszczy z pragnienia   Zwisając z płotu przebici w pół  Lgniemy do siebie nie wiedząc nic I czując w uszach płonący ból  W splecionych dłoniach będziemy żyć    Spadła kropla niebiańskiej krwi
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...