kontrast

[Biała Lokomotywa]

czasami poezja wydaje się przewodnim
żartem po rzeczywistości

słuchajcie to jest butelka z siedemnastego wieku
do której dziedzic nalewał wódkę
i rozpijał tą wódką pańszczyźnianych chłopów

mój się nie daje
własnoręczne nalewki kosztuję sama

metafora dla innych zmysłów
zasiada w kuchni

odgrzeję ci białą kiełbasę

[Dawid Rt]

Powiedzmy, że znam ten problem " od kuchni " tudzież z autopsji ;)
Ciekawy wiersz Lokomotywo :)

[Ran_Gis]

-wejście i wyjśćie.. jawi się przez szyjkę.. żartem po rzeczywistości.. awaryjnie..

pozdrawiam Lokomotywo i teraz Ty rozwiązuj.. Ran

[Gość]

"przewodni żart po rzeczywistości" - ano "przewodnie" wydawanie się za poezję w tym celu. Żart czyli inny stan świadomości - stąd ta wódka, też zniekształca postrzeganiei w gruncie rzeczy zostaje się sam na sam z wytworzoną fikcją.
Jak dla mnie nadciekawie połączone ze sobą użyte w wersach "akcesoria".
Pozdrawiam Lokomotywo :)

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kwiaty poematy dramaty a potem: kto idzie po chleb a kto śmieci wyniesie:)

bardzo dobry pierwszy wers
całość zresztą też
:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że spora część "poetów" pija w samotności:) Inni wolą kiełbasę:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wystarczy, kiedy ktoś wiąże pod wpływem wiersza:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem akcesoria się pchają i trudno z któregoś zrezygnować:) A człowiek wchodzi właśnie w różne stany, czasami robiąc sobie przerwę - na odgrzanie:) Chociaż do końca nie wiem, czy jest to przerwa na poezję, czy na rzeczywistość.
Pozdrawiam również:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

kwiaty poematy dramaty a potem: kto idzie po chleb a kto śmieci wyniesie:)

bardzo dobry pierwszy wers
całość zresztą też
:)
No właśnie - kto idzie po chleb:)

[Ela_Ale]

Poezja i proza życia często chodzą parami, albo siadają w kuchni i gawędzą ze sobą. Pewnie! Pozdrowienia! :))))) Elka.

[Janusz_Ork]

Lokomotywo, odczytuję Twój wiersz jako jeszcze jeden głos w dyskusji nad miejscem poezji w życiu, nad czym zastanawiają się wszyscy, którzy pisanie biorą na serio. Spór o miejsce i rolę poezji nie jest nowy, ale tak długo jak będą powstawać nowe dzieła, nowe prądy, nowe szkoły, dyskusja będzie trwała. Wiersz zatrzymał, tym bardziej, że przeczytałem ostatnio poglądy Ernsta Jandla i Günthera Grassa na temat poezji. Pozdrawiam.
J.

[Anna_Myszkin]

Baaardzo mi bliskie Twoje patrzenie - czego nie można razem, wypada dzielić... kiełabasą. Podobaś za sposób wyrażenia emocji. Pozdrawiam :)

[Grażyna_Kudła]

Te inne zmysły... a czy nie tracimy dla nich własnych (no, tak z przymrużeniem oka:))
I już nie tak bez nich smakuje kiełbasa, nawet odgrzana :)

Fajna ta Twoja poezja od kuchni.
Pozdrawiam, Lo
:)

[Waldemar Talar]

Witaj - ciekawy wiersz okraszony nalewką i smaczną białą .
Wiersz z wyższej pułki .
pozd.

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj tak! Pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Januszu za komentarz, miejsce i rola poezji, wg mnie, jest tym samym czym każda inna forma artystyczna, czyli obserwacją świata i dzieleniem się z odbiorcami za pomocą przeróżnych dzieł. Przyznam, że to moja zwykła teoria przełożona "na chłopski rozum":) Cieszę się, że wiersz zatrzymał.
Pozdrawiam:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie można wszystkiego razem i wydaje mi się, że wtedy jest bardzo zdrowy układ:) Kiełbasa, jak sądzę, na przestrzeni wieków, musiała odgrywać bardzo istotną rolę:)
Pozdrawiam również:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie, to ma swoje dobre i złe strony - szukam zawsze dobrych:)
Pozdrawiam również:)

[Biała Lokomotywa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Waldemarze, biała kiełbasa zawsze działa na zmysły:)
Pozdrawiam również:)