między młyńskimi kamieniami

[Anna_Myszkin]

nie umiesz popłynąć głębiej
też płytko śnię
o mętnych wodach
na młyny sędziów
z utrąconymi skrzydłami

strach przed zmieleniem
na językach kamieni
skruszonych kopii
nas samych
ostrzy obraz porażki

[Oxyvia]

Wiersz odczytuję jako wyraz strachu przed niesprawiedliwością - sędziowską, społeczną, przed pomówieniami, oszczerstwami, zbyt łatwymi wyrokami i opiniami, które mogą zniszczyć człowiekowi życie. Niestety świat jest pełen tego wszystkiego.
Jeśli udało mi się dobrze zrozumieć, to znaczy, że dobry wiersz. :-)
Masz literówkę: "strach przed [u]zmielniem[/u]" - zmielEniem.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Oxyvio, za czytanie i błyskawiczne rozczytanie. I za dostrzeżenie deficytu "e". Zobaczymy, czy się obroni. Pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Oxyvio, za czytanie i błyskawiczne rozczytanie. I za dostrzeżenie deficytu "e". Zobaczymy, czy się obroni. Pozdrawiam :)
Obroni, obroni. Spoko. :-)

[Grażyna_Kudła]

wiersz przepełniony symboliką, którą łatwo przełożyć na życie, a ono- no cóż- jakie jest, każdy widzi;
a czy uda się je zmienić, to już inny rozdział;
powtórzę za Oxy, obroni się
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dla mnie jest to próba zdefiniowania skutku własnych słabości. Porażka - niepowodzenie. Skruszone kopie nas samych - a więc był bój o siebie,dla siebie.
Wiersz więcej niż dobry, jak na moje oko ;)
Pozdrawiam Aniu.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za zaglądkę, Grażynko, a obu Paniom za słowa wsparcia dla wiersza. Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, można go tak odczytać albo jako wybieganie w przyszłość i szacowanie swoich szans na powodzenie planu. Cieszę się z Twojego przychylnego rzutu okiem ;) Pozdrawiam :)

[Biała Lokomotywa]

"mętna woda na młyny sędziów" - świetne. Całość to jedna metafora, lęk przed działaniem, przed tym, co powiedzą inni. Nasuwa mi na myśl środowisko drobnomieszczańskie.
Jestem za "głęboką wodą":)
Podoba mi się.
Pozdrawiam:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odczytuję szerzej - jako strach przed rozczarowaniem. Przed życiem w pełni, w zgodzie ze sobą. Strach przed oceną innych, którym się nie udało. może przed brakiem akceptacji. Daje do myślenia. Anno :-)) pozdr. a

Żyję na powierzchni
gdzie myśli gotowe i słowa
przemieszane ze sobą tworzą niebo
najprostsze
bo całkiem niebieskie

a pode mną gotuje się woda
ocean pieni się i burzy
upadają chmury
grzmią chóry anielskie
nad oporem burty

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z podobania się cieszę. Też wolę nurt głęboko-szeroki :)
Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Anno, za wyłuskanie zamysłu co do ziarenka i za zgrabne nawiązanie wierszem do moich "kamieni". Pozdrawiam :)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

symbolika - myśli
pierwsza strofa - brak wiary w swoje możliwości, w możliwość walki
druga strofa - zamiast działać przegadujemy nasze życie
pozdrawiam Jacek

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie i komentarz, Jacku. Pozdrawiam :)

[Sam jeden]

Dla mnie to erotyk:)
Wszystko kojarzy mi się z chucią, pierwszy wers w szczególności:)

Jak zwykle u Ciebie, dowolność interpretacji jest porażająca - czego jestem dość żałosnym przykładem:)

Pozdrówka:)
M.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli tylko czytelnik znalazł klucz do swojej interpretacji, nie zamierzam machać transparentem z hasłem: "Autor miał na myśli..." Dzięki za obecność, Czytelniku Jeden :)

[Ela_Ale]

O naszej słabości, nieskuteczności, nieporadności i bezsile? Tak odczytałam. Ale mam i inne skojarzenie: niedaleko mojego dom jest taki stary młyn wodny - nie ma w nim niczego z powyższych cech. Jest tajemniczy. Pozdrawiam tajemniczą Annę. Elka

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Anno - wiersz skazany na powodzenie - broni się sam .
Wiersz zmusza do zastanowienia się nad czymś co zawsze budzi lęk i obawę.
Mam na myśli sprawiedliwe osądzenie - nie uzależnione od woli sędziów
którzy prawdy się boją.
pozd.

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Elu, żeby nie powiedzieć, o bylejakości. Moje młyny musiały być troszkę groźne jak wiatraki dla Don Kichota ;) Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam rezolutną Elę :)

[Anna_Myszkin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dziękuję za docenienie, Waldemarze, i podzielenie się swoją refleksją. Pozdrawiam :)