Wahadłowe drzwi historii

[Janusz_Ork]

walczymy ze złem czyniąc nowe
zdziwieni że Mieć cieszy tak krótko
Nie Mieć wprowadza w rozpacz
zamienia w niewolników

szukamy ciągle szukamy
a piasek sypie się nieustannie
nie widzimy na szczęście
górnego pojemnika
to co w dolnym
zapominamy

jakby ciągle szalała epidemia amnezji
(choć miałem nadzieję że to zjawisko przejściowe)

bo przecież
było jakieś powstanie
ale nie wiemy już jakie
kto powstał a kto upadł
kto się bił i o co

kiedy ona się podnosi
i prostuje zdrętwiałe skrzydła
na rogu rynku i długiej
stoi następny adwokat diabła
liczy przechodzące dusze
rozdaje koraliki świecidełka
a po chodnikach ludzie
w ciemnych płaszczach
szarych kurtkach
suną jak pogrzebowy korowód

[Tomasz_Biela]

walczymy ze złem czyniąc nowe - albo dodaj po nowe słowo zło albo zmień słowo zdziwieni na zdziwienie żeby współgrało z "nowe" będzie /
zdziwieni że Mieć cieszy tak krótko - zmień mieć na posiadać i z małej litery / a w kolejnym stracić /
Nie Mieć wprowadza w rozpacz
zamienia w niewolników

szukamy ciągle szukamy > ciągłe szykanie nieustannie podsypuje nas piachem
a piasek sypie się nieustannie >

reszta co tutaj była nieco chaotyczna
poniżej spróbuję coś zmienić


przecież było jakieś powstanie
ale nie wiemy już jakie
kto powstał a kto upadł

kiedy ona się podnosi >
i prostuje zdrętwiałe skrzydła
na rogu rynku i długiej
stoi następny adwokat diabła
liczy przechodzące dusze
rozdaje koraliki świecidełka
a po chodnikach ludzie
w ciemnych płaszczach
suną jak pogrzebowy kondukt - często mylimy korowód z konduktem jeśli chodzi o pogrzeb

albo daj orszak też poprawnie /


ogólnie namieszałem przedstawię Ci moją wersję




walczymy ze złem czyniąc nowe
zdziwienie posiadania cieszy zbyt krótko
kiedy 'stracić' wprowadza w rozpacz
zamienia nas w niewolników
ciągłe szukanie odpowiedzi obsypuje piachem

górna czasza klepsydry zamieć tutaj rozsiewa
zacierając w pamięci ślady podbojów i porażek

przecież było jakieś powstanie
ale nie wiemy już jakie
kto powstał a kto upadł

na rogu rynku i długiej
stoi następny adwokat diabła
liczy przechodzące dusze
rozdaje świecidełka
a po chodnikach ludzie
w ciemnych płaszczach
o ciemnych charakterach
suną jak pogrzebowy kondukt

ona wciąż powstaje rozpościera
skrzydła w reumatycznym bólu


/
reasumując są ciekawe miejsca które warto ubrać godniej do tematu podjętego / takoż realizacja udała się dorywczo w niektórych fragmentach /
poczekajmy do następnego / rada ? dłużej montuj swoje przemyślenia w wiersze generalizuj to co piszesz lub to co już napisałeś to pomaga / no i czytaj /

t
t

[Gość]

Jak dla mnie wersja autora zdecydowanie lepsza niż komentatora :)

Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Bardzo smutny wiersz, powiedziałabym: dekadencki. Ogólny pochód ku śmierci, w dodatku pod kierunkiem diabła. E, historia chyba nie jest aż tak czarna? Są w niej i białe karty! I zrywy ku życiu też!

[Dawid Rt]

I to jest właśnie wiersz. Brawo, Janusz.

[Jan_Wodnik]

Trzymaj się zdecydowanie swojej wersji. I nie daj tego popsuć, bo najistotniejszym sensem tego wiersza jest(przynajmniej dla mnie) ,że w każdym początku jest jego koniec - nie zaś dość banalne i pesymistyczne ,ze rewolucja zjada własne dzieci.
Wiersz mi się podoba i jest głęboki , choć nie w 100% mogę się z nim utożsamić( co oczywiście nie jest zarzutem). Uważam ,że jest jeszcze lepszy od poprzedniego. Przeczytałem z przyjemnością .Pozdrawiam.

[eliza2]

podobają mi się twoje przemyślenia, ciekawy wiersz:) pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

i znów świetnie, Januszu!
korowód kojarzy mi się z "Umarłą klasą" Kantora i mniemam, że jest podwaliną całego wiersza;
ale muszę Cię zmartwić, że wywołałeś epidemię, bo ja znów mam coś podobnego :)))
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[Magda_Tara]

walczymy ze złem czyniąc nowe
zdziwieni że mieć cieszy tak krótko nie mieć wprowadza w rozpacz
zamienia w niewolników

szukamy ciągle szukamy a piasek sypie się nieustannie
nie widzimy na szczęście górnego pojemnika
to co w dolnym ginie w niepamięci jakby ciągle szalała epidemia amnezji
(choć miałem nadzieję że to zjawisko przejściowe)

bo przecież
było jakieś powstanie ale nie wiemy już jakie kto powstał a kto upadł kto się bił i o co

kiedy ona się podnosi i prostuje zdrętwiałe skrzydła na rogu rynku i długiej
stoi następny adwokat diabła liczy przechodzące dusze
rozdaje koraliki świecidełka a po chodnikach ludzie
w ciemnych płaszczach szarych kurtkach suną jak pogrzebowy korowód




ja uwielbiam taką wersyfikację-opowieść.
bo jest to bardzo dobra opowieść.
gratulacje, Janusz!
pozdrawiam.

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo dobry wiersz
doskonale skreślona postawa miękkich ludków, wierzących w medialne słowa

pozdrawiam Jacek

[Anna_Myszkin]

Dołączam z przyjemnością do grona chwalących koncept i realizację. Pozdrawiam :)

[Ela_Ale]

Kojarzy się z Kantorem nieodparcie. Prowadzisz ten korowód kukieł sugestywnie, ale wolałabym się z niego wyrwać. Czyli - jest sugestywnie naprawdę. Ostatnia strofa najbardziej mi przypada...Pozdrawiam. E.

[Waldemar Talar]

Witaj Januszu - czytam któryś raz z kolei - i tylko jedno mam dopowiedzenia
na tema twego wiersza - jest rasowy dojrzałym dziełem .
To jeden z twych najlepszych .
pozd.

[Janusz_Ork]

Tomaszu, dziękuję za czas, jaki poświęciłeś wierszowi. Jak tu, na forum, wiele razy już czytałem: wiersz musi się sam bronić. Nie będę więc bronił wiersza, ale chciałem się ustosunkować do Twoich krytycznych uwag.

Twoja sugestia: w pierwszym wersie dodać po słowie –nowe-, słowo –zło- jest tylko warunkowo do przyjęcia. Jest to bowiem sprawa poetyki, estetyki poetyckiej. Za takie powtarzanie dostałem już nie raz po uszach, tak więc tutaj szanse stoją fifty-fifty, że albo skrytykują mnie zwolennicy niepowtórzeń, albo zwolennicy powtórzeń. Swoją drogą, cóż nowego możemy czynić w kontekście tego wersu? Nowe kluski?

Nie rozumiem również sugestii, aby słowo –zdziwieni- zamienić na –zdziwienie-, jakby to była nieudana przerzutnia. Wiersz nie posiada interpunkcji, wobec czego można sobie wersy układać dowolnie (chociaż absolutnej dowolności przeczy czasem sens), ale dowolne interpretacje czytelnika nie upoważniają do ingerencji w sam wiersz.

Zwróciłes mi uwagę na semantykę słów –korowód, kondukt, orszak-. Uwaga, sama w sobie, jest zasadna. Dlatego też nie rozumiem Twojej niekonsekwencji w dalszej części Twojej analizy. Proponujesz bowiem wiele zmian: słowo –posiadać- zamiast –mieć-, -stracić- zamiast –nie mieć-. O ile –posiadać- i –mieć- są synonimami, o tyle –stracić- nie znaczy to samo, co –nie mieć-, a proponowane przez Ciebie –zdziwienie posiadania- mija się absolutnie z semantyką słów –nie mieć-. No, suponuję, że nie domyśliłeś się, iż jest tutaj zawarta aluzja do życiowej postawy, filozofii: "być albo mieć". Drugi i trzeci wers jest też aluzją do znanej rozprawy filozoficznej J-J. Rousseau.

Proponowane przez Ciebie –podsypywanie piaskiem- pominę, bo chociaż odgadłeś intencję tej strofy, o czym świadczą wersy Twojej wersji, o tyle nie rozumiem, dlaczego upływ czasu miałby podsypywać nas piaskiem. Czasem zdarza się, że nas posiusia.

Absolutnie nie rozumiem dwóch następnych korektur. Wyrzuciłeś z wiersza dwuwers (niejako trzecią strofkę). Wydaje mi się, że nie zrozumiałeś tych dwóch wersów ani też nie wpadłeś na to, że jest to aluzja do wiersza znanego poety, parabola pozwalająca czytelnikowi odkryć następną płaszczyznę wiersza (oczywiście, pod warunkiem, że jest oczytany i zna wiersz tego poety).

Następnym zabiegiem, mniemam, że tutaj nie zrozumiałeś kim jest –ona-, jest przeniesienie dwóch pierwszych wersów ostatniej strofy na koniec wiersza i uczynienie z nich puenty. A już pokarać ją reumatycznym bólem, to następnaprzesłanka dla mnie, że albo nie wiesz co znaczą te dwa wersy, albo interpretujesz je całkiem inaczej niż to było moją intencją. I tu byłbym znowu przy mojej poprzedniej uwadze: interpretacja czytelnika nie upoważnia do ingerencji w strukturę i werbalną stronę czytanego wiersza. Inaczej trzeba by było już kilkanaście razy przepisać "Tarninę" Herberta. Tyleż bowiem czytałem różnych interpretacji.

Niewykluczone, że ten wiersz jest słaby, ale jestem przekonany, że proponowane przez Ciebie korektury podyktowane były bardziej przez Twoją interpretację a nie przez wiersz per se.
Summa summarum nie znajduję niczego, co mógłbym przejąć.

Dziękuję raz jeszcze za czytanie i poświęcony czas.
Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Popsuty, dziękuję za czytanie i podzielenie się opinią, która cieszy. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Masz rację Oxyvio, wszystko jest kwestią nastroju duchowego i punktu widzenia. Dzięki za czytanie i słowa pod wierszem. Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Bardzo dziękuję Dawidzie, cieszy, że ciągle należysz do grona czytających moje wiersze.
Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Janie za czytanie, czas i podzielenie się refleksjami. Co do trzymania się swojej wersji, to może pokusisz się o przeczytanie mojej odpowiedzi, jakiej udzieliłem Tomaszowi.
Pozdrawiam.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Elizo, pozdrawiam również.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Grażynko za czytanie i słowa pod wierszem. Nie przejmuj się, jeśli masz coś podobnego. Każdy ma przwo widzieć to samo i pisać o tym. Z przyjemnością przeczytam.
Pozdrawiam.
J.