regulatornia

[paper_doll]

prawie zapadłem się w twoje miasto, boży synu.
widzisz mój dygoczący punkt zmartwychwstania?
ratuję budynki z ciała, chwytasz więc moje
potknięcia (stukoty, brzemienne rzeki). zarysowałeś
żebra ulic niestabilną ręką, skrzywione krawężniki
układają się pode mnie.

dziś, przed sennym mrowiem,
każesz klękać, boży synu.
twoje dzieci śpią pod miastem, ziemiste karły.

[Anna_Para]

Nic dziwnego, że kataklizm inspiruje takie wypowiedzi. Ważne.

Dobry wiersz, Paper_doll.

Cieplutko,

Para:)

[Almare]

Masz poetycki pazur. Gratuluję wiersza.

Pozdrawiam.

[Marusia aganiok]

krawężniki układające się pode mnie - pewna swoboda
interpretacyjna; może peel być pod wpływem(?)
Ciekawy wiersz. Pozdr. Ma.

[Ela_Ale]

To Japonia. Tylko wtedy wiersz do mnie mówi. Pozdrawiam. E.

[Dawid Rt]

Wiersz swobodnie oddycha, piękne metafory, doskonały tytuł, subtelnie, mimo że treść niespokojna. Pozdrawiam

[Biała Lokomotywa]

Świetne, wraz z ilością razy czytania nabiera mocy. Peel jako tsunami nadaje klimat niepokoju, jest jak palec boży.
Pozdrawiam.

[Zjajami_Baba]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

plastycznie,
dobre to,
uruchamia.

[Witek_Zaborniak]

Jestem bardzo na tak.