Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dawidzie:

Wszystko jest ok. Rozumiem, że rozumiesz.
Kopciuszkiem się bywa, zanim wybije północ. Później - popielnik i robota. Żmudna i uciążliwa. Popiół - jako produkt spalania - musi się skądś brać. Tylko on "musi" zostać. Jestem pewna, że to zrozumiałeś.
Dzięki, że wracasz do komentowanych tekstów. To rzadkość. Cieplutkie dzięki,

Para:)

Opublikowano

Anno, chyba większość z nas wraca ponownie pod jakiś wiersz, ale na pewno
nie każdy zostawia ślad w postaci dodatkowego postu.
A wracając do wiersza, czułam, że w zakończeniu tkwi jego "siła"
i teraz to z przyjemnością piszę. Hej, hej... :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To nieprawda. Jeśli jakiś wiersz można całkowicie dowolnie interpretować, to znaczy, że autor nie miał nic do powiedzenia i wiersz nie ma konkretnego przekazu, jest bełkotem. Nie sądzę, że Twój do takich należy. Raczej brakuje w nim czegoś, co by go rozjaśniło, pozwalało zinterpretować i odkryć.
  • 3 miesiące temu...
Opublikowano

Nie dziwię się Czytającym, Komentującym i Wymyślającym interpretacje bo... też do nich należę :)
I wymyśliłam tyle, że słowo niewypowiedziane też może być zauważone.
Dzięki Tobie przeczytałam o tym, kim była Szeherezada, bardzo Ci dziękuję, i za wiersz też, pozdrawiam!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Istnienie   Tak bardzo chciałbym mieć czas, By nocą w niebo spoglądać. Tak bardzo chciałbym choć raz... Nieprawda, mógłbym bez końca...   Ożywiać martwe już sny, Ratować przeszłość zjełczałą. Stęsknione płyną z niej łzy; Chce ciągle czuć się kochaną.   Zaczepia, prosi mnie wciąż, Bym wspomnień resztki przygarnął. By w cieple serca i rąk, Kiełkować mogło ich ziarno.   Bo teraz są tak jak cień, Co ślepo błądzi w zaświatach. Przed cieniem kroczy zaś lęk; Za siebie głowę odwraca.   Przytulę. Często tak mam, Że żyje chwilą przeżytą. Co było - dobrze już znam, Co będzie - w czasie ukryto.   Gdzie źródło leży tych snów? Gdzie przyszłość dla nich i przestrzeń? Popatrzcie! Niebo bez chmur, I widać gwiazdy, nareszcie.   ---
    • noc i cisza w niej, zaburzona swojskim klekotem przejeżdżającego traktora. oho, myślę, ktoś nakradł drewna i przemyka się pod osłoną. a może nie mam racji, to wielki kaszaniciel naładował całą bitkę przedwiecznych arrasów, gobelinów tkanych najzłotszą z nici i wiezie do lasu, by tam zgniły, mech je obrósł i grzyb pokrył, aby stały się butwozą przykrego kształtu. zamykam oczy, ćwiczę zdolności jasnowidcze. choroba, rosną mi pod powiekami sęki, z łez wytrąca się żywica. a więc miałem rację, ktoś transportuje bogato zdobione tkaniny, postaci wyszyte na jedwabiach.
    • Tiktokerka z osady Mokradła od tygodnia koński przysmak jadła, była pewna, że schudnie, wyglądać będzie cudnie, że rżeć będzie, na to już nie wpadła.                                    Mokradła – gm. Świerzno
    • @hehehehePodoba mi się . grupa krwi wszystko wyjaśnia. Pozdrawiam.    
    • @Bożena De-Tre to nie racja, byłoby gorzko, jest taka cisza która nie jest jeszcze brakiem to chyba daje moc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...