Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

error!

Zjajami_Baba
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


E tam. Już "takie coś" gdzieś widziałem ale nie tutaj.
Pozdrawiam.
Grażyna_Kudła

Grażyna_Kudła

Opublikowano
Opublikowano

nie pochlebiaj sobie, Babo, bo nie jesteś jedynym errorem :)))
wszak wszyscy pogubiliśmy ogonki, tu i ówdzie pojawiły się z przodu, nie potrafimy już skakać po drzewach....
mam pisać dalej?
czasem możemy poszczycić się małpimi minami... ;)
ale co ja będę się rozpisywać i tak napisałam więcej od Ciebie
ale za to jak ciekawie zachęciłaś do refleksji, no, no
pozdrawiam, Grażyna
:)

Oxyvia

Oxyvia

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Każdy jest errorem. gdybyśmy byli idealni, to bylibyśmy jednakowi i nudni jak flaki angielskie. Na szczęście jesteśmy bandą felernych wytworów boskiej fantazji bez udziału rozsądku. :-)
teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

hmm...przemyślnie to ujęłaś :) każdy może sobie dopisać własne "CV" psychologiczne, tylko czy to jest wiersz? jakoś mam wątpliwości, ale co tam "ja"...nie znam się :)
a Ciebie serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      W niedopowiedzeniu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Myszolak   Ten wiersz opisuje miłość, która jest obecna i jednocześnie głęboko nieobecna. Jest coś trudniejszego do nazwania - bycie widzianym tylko z powierzchni. "Kończę się na zdrobnieniu" - to zdanie uderza jako pierwsze i zostaje najdłużej. Zdrobnienie zamiast imienia to czułość bez zobowiązania, bliskość bez prawdziwego zainteresowania tym, kim ktoś naprawdę jest. A ta tapeta na brudnych ścianach - to świetny obraz. Tak właśnie wygląda związek utrzymywany pozorami - kolorowo z zewnątrz, a odchodzi w miejscach, których nikt nie chce zobaczyć. Końcowe pytanie "Jak śmiesz kochać, nie widząc?" jest zmęczonym, bolesnym zdumieniem. Świetny tekst!
    • Berenika97
      Wielka cisza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Marek.zak1   Rzeczywiście , dobrze. że mi przypomniałeś Marka G. Pięknie to połączyłeś. :)       
    • Rafael Marius
      Uważność

      Przez Rafael Marius · Opublikowano

      @violetta Z dzisiejszego spacerku. A ta czerwona to róża?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                             
    • Berenika97
      Poliptyk:Cztery Pory Roku

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Ten wiersz to mistrzowski poliptyk, w którym wschodnia forma (zastosowałaś tu  sylabiczne haiku - aż musiałam policzyć sylaby - cudne!) staje się ramą dla tętniącej życiem polskiej natury. Najbardziej zachwyca mnie letnia część (Natsu) - lustrzana konstrukcja zwrotki genialnie imituje opisane zaraz potem odbicie łopianu i motyla w czystej wodzie. Wspaniałe jest też użycie słowa "abakany", które nadaje jesiennemu lasowi mięsistej, tekstylnej faktury.    No i tytuł - bardzo dużo mówi. Poliptyk to wieloczęściowy obraz, często ołtarzowy. Używając tego słowa , sugerujesz, że te cztery miniaturki tworzą jedną, nierozerwalną całość - cykl życia i śmierci, stały rytm natury. Natura zostaje tu podniesiona do rangi sacrum.   Jestem zachwycona Twoim tekstem! :) Pozdrawiam         
    • Marek.zak1
      Wielka cisza

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Tak właśnie pomyślałem z tymi zejściami, poza tym chciałem, żeby było, jak naprawdę było. Co do tej sceny, jest przy bandzie, ale bez niej Kasia może nie poprzestałaby na grzebaniu w sprawie, co mogłoby się źle zakończyć dla wszystkich biegaczy, jak i dla amerykańskiej farmacji.  Cieszę się, że Marc i wartości rodzinne przypadły Ci do gustu. na marginesie, w firmie Liser pracował niegdyś Marek G. i zapewne jest tam dobrze pamiętany:). Historia lubi zataczać koło, przynajmniej czasami. Pozdrowionka.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...