Drzewo

[Bronisław Jaśmin]

To drzewo jak usilne kęsy w źdźbłach marzenia
Odżywia się niezwykle gastronomią słońca.
Podlewa je na służbie lejąc się kąpielą,
Lecz on chciał móc swą korą być westchnieniem blasków.

W przeciągu dni usycha, spija się rozterką
Za chłodem, by w rozłące cierpieć w kpiącym srebrze.
Nieszczęsne białe drzewo - łez spad ocalenia.
Urzeka mglą na wiosny, a schnie w swoim wnętrzu.

Tak.Kilka drzew zachowam w ścianach swego serca,
I jedno wrośnie stale, swym korzeniem w żyły.
Odejdę lecz drzewostan skórą mego serca,
Przebije niewzruszenie pleśniejące ciało.

Nieszczęsne białe drzewo - łez spad ocalenia,
Urzeka z rosą wiosny, a schnie w swoim wnętrzu.

[Ela_Ale]

Skoro napisałeś kilka słów pod moim wierszykiem, czuję się w obowiązku napisać pod Twoim. Zbierałam się już parokrotnie, ale kłucie było zbyt silne. Teraz spróbuję. :::

pierwsza strofa:
Drzewo się odżywia gastronomią słońca. Dobrze. Teraz - kto kogo podlewa? Drzewo podlewa słońce. Jeśli tak, to nie "go" tylko "je". Prawda? Potem jest on, co chciał móc...Dalej tracę wątek.
Nie uważam się za osobę przesadnie inteligentną, ale w miarę...I : albo jestem jednak mało rozwinięta, mam wyobraźnię skarlałą (tak może być!!!spokojnie!), albo - prowokujesz i kpisz sobie z czytelnika i tylko czekałeś, aż ktoś się wkurzy. Podejrzewam, że to, co piszesz, jest prowokacją i dobierasz słowa za pomocą kostki do gry, losowo. Jaki wyraz ze słownika wypadnie, na tego bęc. Tak odbieram Twoje wiersze i wolno mi. Reszta jest milczeniem. Pozdrawiam. E..

[Bronisław Jaśmin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na moje szczęście powiem, że nie ma w moich wierszach żądnej losowości, a kolejne wyrazy cz też frazy są następstwem poprzednich treści, które zostały powołane w wyniku rozmyślań. Jeżeli chodzi o słownik... nie piszę za pomocą słownika, słucham myśli oraz intuicji a potem się zastanawiam czy to co utrwalę na papierze jest sensowne: dla mnie i dla czytelnika.

[Bronisław Jaśmin]

Odnoście moich komentarzy pod wierszami różnych autorów... jeszcze nie nauczyłem się do końca poprawnej krytyki, a ocenia nazbyt protekcyjnie. I dziwię się dlaczego ktoś mi zarzuca kpinę z czytelnika jak nigdy takie rzeczy nie przyszły mi na myśli.

[Ela_Ale]

Pod słowem "kpina" nie rozumiem Twoich złych zamysłów, a jedynie intelektualną prowokację. Jeśli jest to zabawa intelektualna, to masz mało chętnych do udziału w niej. Mało uczestników forum wchodzi w dyskurs z tym, co przedstawiasz. Dlaczego? Obawiam się, że, podobnie jak ja, mają kłopot z interpretacją czy zrozumieniem. Nie piszę w złych zamiarach! Nie obrażaj się! Interesuje mnie motywacja, która Tobą kieruje i cel, który sobie wyznaczasz. Spróbuj choć trochę podpowiedzieć, jak mam te wiersze wyczuwać czy rozumieć. Próbuję i nie potrafię. Być może tylko ja! Ale można pogadać, prawda? W ostatniej strofce czterowersowej naliczyłam wiele zaimków. Chyba zbyt wiele. I jeszcze jednio - ten wiersz akurat troszkę łatwiejszy, choć też ma "muldy", ale inne ....Pozdrawiam. E.

[Bronisław Jaśmin]

Masz Elu rację. A ja tak bardzo się nie obraziłem. Po prostu teraz zrozumiałem, że wina leży po mojej stronie. Moje pisanie przyznając się do błędu po stronie czytelnika wygląda pewnie tak. Zauważyłem, że metafory w moich wierszach są niczym zamknięte wrota przed zwodzonym mostem treści, który jest opuszczany podczas utrwalania wiersza, a gdy go już skończę podnoszę go i nie opuszczam, bo zostaje zawalony pod ciężarem pogmatwanej przenośni. A ja w rozumieniu takich metafor jestem po drugiej stronie tej literackiej "twierdzy".

Dlatego zaprezentuję specjalnie dla ciebie utwór pisany z myślą o czytelniku. :)