Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeszcze nic poza nami chociaż zmrok kataryniarz już kręci gwiazdami
słońce zachodzi zbyt szybko jak w ciążę córka wiejskiego grabarza
i nic przed nami co by mogło zatrzymać jaskółczą dłoń dyrygenta
pociętą perlistą rosą świtu jeszcze tyle pośrodku między tu i teraz

kwiaty zakwitną znowu jak kiedyś tamtej wiosny wonne psalmy do ciebie
unosząc po cichu by nanizać koraliki przeżyć na niteczki wspomnień

tam znowu tęskni opuszczony sad stare studnie rozdają sakrament
trawa umie rosnąć i głosić zieloność w poszukiwaniu pod bielą
straconego czasu konwaliowych objawień

byłaś kiedyś butelką czerwonego wina zamkniętą na obydwie powieki
odgradzając się niby pozorem od przestrzeni i głębi pod balkonem
cień leży jeszcze na wypłowiałych rysach twarzy
a w kalendarzu odnajduję imię inną napisane czcionką

czy mnie już nie pamiętasz nie zaprosisz do tańca
może popłyniemy w pastelowy sad czereśniowym szeptem

Opublikowano

Przyznam szczerze, że tym razem mieszają mi się uczucia odbiorcze. Zwłaszcza w kontekście:
"jak w ciążę córka wiejskiego grabarza"
"jaskółczą dłoń"
"nanizać koraliki przeżyć na niteczki wspomnień"
"konwaliowych objawień"
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a niech se zachodzi... ta córka grabarza,
my popłyniemy tańcem do ołtarza,
toć pamiętam , jakże zapomnieć mogę
twoje strofy słodkie, na niepogodę
i łany zaciągnięte zbożem rozmaitem
i te kląskania, dobrze nam było przy tem :P

sorki, Januszu, ale puenta mnie zaprowadziła na manowce :)))
macham :))
Opublikowano

Panie Januszu, gdyby to byl pierwszy panski wiersz jaki przeczytalem, podskoczylbym i zatanczyl krakowiaka, po przeczytaniu kilkudziesieciu nawet rock'n'roll nie zerwalby mnie z krzesla; warto miec wlasny rozpoznawalny styl, ale czasem warto wyzwolic sie z jego wiezow

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...