Pies Japończyka

[jacek_krajl]

Rankiem, jak co dzień, wyszedłem zwietrzyć interes.
Z chmur wystawał rożek poduszki, choć przed wyjściem
przetarłem dokładnie oczy. Na ramię spadła mi
mała bańka pustki. Dwie chude kobiety aportowały psu.

Podszedłem do sierściucha z wyciągniętą dłonią, nie miał
nic przeciwko. Podał mi łapę i przedstawił się jako
Takashi, pies Japończyka. Gawędziliśmy o technologiach władzy,
o moim strachu przed postępem, kolejnym krokiem w kosmos.

Takashi wyszeptał, że więcej o końcu świata zdradzi mi
gdzieś na uboczu. Weszliśmy do mnie, zaparzyłem
herbatę metodą japońską, dodałem do pieca metodą polską.
Postawiłem na stole talerz z chlebem i kiełbasą, proponowałem wódkę.

Wódkę proponowałem,

a przecież pies to raczej nie chce. I nie chciał faktycznie.
Oznajmił nagle, że jest w nim schyłek świata, pomyślałem
że skoro tak, to musi też być początek i żywa nieskończoność.
Mój wymuszony uśmiech wyjawił niepewność - Takashi zerwał się,

ale szybko chwyciłem go za ruchliwy ogon i pysk przywarłem
do podłogi. Gadajże powoli o metodzie na wieczność! - krzyczałem.

Takashi nie odpowiadał. Skowyczał coraz ciszej.

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Kapitalny wiersz narracyjny. Konstrukcyjnie i treściowo jak najbardziej do mnie przemawia.
Dobrego!

[Wanda Szczypiorska]

Fantastyczny. Ogromna przyjemność. Robi sie rażniej na duszy, kiedy się czyta wiersz napisany z taką inwencją.

[Marek Konarski]

Od "wódkę proponowałem" robi się ciekawie, początek dość blady i rozlazły, z dobijającą "małą bańką pustki" i "rożkiem poduszki wystającym z chmur".

[Wanda Szczypiorska]

Aż dziw, że można być tak głuchym - to do pana Marka Konarskiego. Początek jest wyśmienity, a potem jest jeszcze lepiej

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W przeciwieństwie do pani, mnie mało co dziwi. Rezerwuję sobie ten stan, na zupełnie wyjątkowe okazje :)
Skoro pani coś "słyszy", nie mam prawa tego negować. Niepocieszony, muszę się zadowolić dudniącym jak w studni : -łem, łem, łem, łem, łem, łem...
;)

[Wanda Szczypiorska]

współczuję (panu Konarskiemu)

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję (pani Szczypiorskiej).

[H.Lecter]

Pomysł odkupiłbym za duże pieniądze, narracja nieco kulejąca, trącąca szkolnym wypracowaniem...

[Ran_Gis]

-dopłacę tylko nie kłóćta się...

pozdr.ogól. i sczegółowo autora
R