Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Raz.

Rachel_Grass
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/119008-raz/

Rekomendowane odpowiedzi

Rachel_Grass

Rachel_Grass

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie mów już nic, cicho, już cicho, tak się zwracał do niej, palcem zasłaniając usta; bo co miał lepszego od własnego palca, już nic, cicho, właśnie. I że są takie ścieżki, których nie można zaćpać - niebieskie Häuser przy drodze. Jeśli życie, to bardzo cicho, jeśli sen, to ze mną. Miał, faktycznie: niemiecki akcent. Nie ma o czym mówić, jesteś historią bez końca, jesteś sznurówką, giętką jeszcze, która się pręży, rozciąga, ziewa, wszystko nagrywam, obdzieram.
Nie mów, vol. 2.0., jak wojna światowa, zawsze zostajesz jak kamienna kaczka puszczona na wodę, spadasz i zostajesz, zawsze - na dnie*.
Ona mówi: Jestem bardzo samotna, H.H.
On: Ja jestem nieszczęśliwie zakochany w swoim nieprawdziwym odbiciu.
Ona mówi: Które z nas śni?
On:
Ona:
On: Sama widzisz, jedno i drugie.
Ona: H.H.; cha cha.



*Imperial War Museum.

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

klasyka, tylko nie bardzo wiem jeszcze czego,
no i w końcówce, bywa raczej odwrotnie
to taki mały szczegół, który umięjetnie może
zabijać, w takim tete a tete, albo face to face
No nie powiem, że zabił, ale stłamsiło, hohoho

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/119008-raz/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Kwestionariusz

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Myszolak   Dziękuję za komentarz raz jeszcze. Chyba znam takiego, czyli istnieją. :)  @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję! Chciałabym , chciałam ..... jak piekniej by się żyło.     Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • FaLcorN
      Bądź po

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      Słodkich uczuć stratosfera, której nigdy nie zapomnę. Serce prowadź! Ja wybieram. Tobą spełniam własną formę.   Słodkich uczuć stratosfera, czas się staje zbędnym, niczym. Dwie planety, jedna Ziemia, proza wciąż poezję ćwiczy..   Słodkich uczuć stratosfera, Twoich oczu piwny błękit, kruszy każdy kamień w żyłach. Jesteś blisko, bądź po przedświt.
    • APM
      Spirala

      Przez APM · Opublikowano

      Spirala   Negatywne myślenie czai się Jak wir powietrza Jak tajfun, tornado Zbliża się Rośnie w mojej głowie Kłuje porażkami Kaleczy winą Obdziera ze skóry żywymi wspomnieniami Jest tuż tuż   W skorupie ślimaka zamykam się Przyklejam do ziemi, do drzew Do trwaki skrawka Przetrwam?   Zadzwonił budzik Słońce rozlało się na szybie Wiatr głaszcze liście zielenią Świerszcz w trawie gra Na nerwach Jak w karty Jak z nut Albo w szachy Z kości słoniowej I alabastru Do rana Do rany przyłóż Przy łóżku chorego Chorągiew zawisła Biała
    • Berenika97
      John Doe

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Przeczytałam go wczoraj, w "trzech odcinkach" , ale było warto. :) To fascynujący tekst. Właściwie to proza poetycka - zwłaszcza na początku. Bardzo klimatyczna. Zbudowałeś hipnotyczną atmosferę zawieszoną między jawą a snem. Rozmyłeś granicę między rzeczywistością a wyobraźnią. Do końca nie wiem, czy Lyanne naprawdę przeżyła katastrofę, czy John Doe istnieje, czy jest duchem. Ta wieloznaczność podoba mi się. Są tu świetne motywy - latarnia, albatros, morze, sztorm i mgła - zacierają granice między światami. Silna jest warstwa psychologiczna. Można ten tekst odczytać jako opowieść o winie i odkupieniu, o samotności, traumie i o niespełnionej miłości.   Ale najciekawsza jest pętla czasowa - czy cała historia to powtórzenie, udręka, która rozgrywa się w nieskończoność? Czy John skazany jest na wieczne przeżywanie tej samej tragedii? Czy John i Lyanne są duchami? Na te pytania nie mogę jednoznacznie odpowiedzieć - niech zostaną pytaniami retorycznymi. :) Od czego jest wyobraźnia. :)    ps. Zauważyłam pewne podobieństwo do E.A.Poe, np. śmierć kobiety, morze jako siła destrukcyjna, melancholia i poczucie nieuchronnej zagłady  u tytułowego bohatera, morderstwo i rozszczepienie rzeczywistości. To wszystko na duży plus. 
    • GreWa
      Mam pytanie

      Przez GreWa · Opublikowano

      Zanim zamieszczę tekst potrzebuję zapytać, czy może się składać tylko z wulgaryzmów? Wynika z moich doświadczeń społecznych i wynikającej z nich frustracji i zdumienia.  Nie wiem, czy potrafię ubrać je w zrozumiałą formę literacką.  Tytuł - Refleksja.  Obawiam się, że może zostać również zbanowany przez administratorów. To drugi powód pytania. I - może w tym dziale nie będzie od razu publikowany. Pozdrawiam  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...