1947 [Alma Mahler, wdowa po Werflu, leci do Europy]

[Espena_Sway]

1.
Pani nowego świata pakuje walizkę, a może tylko
małą torbę z perfumami, szminką i paszportem.
Wychodzi w towarzystwie Platona oraz butelki
benedyktynki. Od niedawna nosi samotność
po trzech mężach i kilku sztywnych
między udami.


2.
Wiedeń, wyszukana szarość oblewa nadgryzione
budowle. Ciężko odzyskać Słońce północy,
gdy w urzędzie faszyzm zaciska pięści.

Na ulicach brakuje Kokoschki, opery i złotej Belle Epoque.
Włosy Almy już nie są błyszczące, a skóra się pomarszczyła,
jak tektura pod mokrym trupem. Bogate wspomnienia
skończyły się na popiele i cerowanej spódnicy.

Spójrz, śmierć nosi obcasy i modnie pokazuje łydki.
Wchodzisz?


[październik/listopad 2010]

[WiJa]

Wiersz, który na pewno będzie się podobał Dorocie Jabłońskiej. Mnie się też podoba, a przynajmniej podpada pod moje upodobania (że/kiedy się porusza istotę pewnej rzeczywistości). Pozdrawiam

[H.Lecter]

To jest narracja kiepskopowieściowa, opisująca to, co czytelnik i tak "widzi"...
Skoro Wiedeń jest powojenny a Alma "po trzech mężach i kilku sztywnych pomiędzy udami", to nie może dziwić, że "szarość oblewa nadgryzione budowle", a "włosy Almy już nie są błyszczące...bogate wspomnienia skończyły się na popiele"...
Znacie ? To posłuchajcie... ;)

[JacekSojan]

Karolino - Platon nie znał Benedetyktynów choć Benedyktyni znali Platona...z tego wniosek że wektor przeciwny mija się z prawdą...
a na "benedyktynkę" chętnie bym się załapał...dziś prawie nie do nabycia!
co do "kilku sztywnych między udami" - jak sama wiesz, doslowność zabija poezję, więc twoja awangardowość nie wzbogaca a gubi zamiar...to, że brzmi niesmacznie chyba nie muszę dopowiadać, a mnie - Twojemu przyjacielowi możesz uwierzyć na słowo...

- byłem w Wiedniu...tam nie ma "nadrgyzionych budowli" - te widziałem w Poznaniu, w Chorzowie, w Krakowie...to gdzie ty naprawdę byłaś?

- w poincie widzę dekadencję - wiesz, że ona teraz nudzi?

serdecznie
z Najlepszymi Życzeniami w Nowym Roku!

:))J.S

[Mateusz]

nie będę wchodził w spór z niektórymi komentatorami , bo szkoda sobie język strzępić , szczególnie jeżeli zamiast obiektywizmu spotykam w komentarzu nutę zawiści.
to jest dobry wiersz i dla wielu powyższych może stanowić podręcznik pisania wierszy.
co ja gadam, że to tylko dobry wiersz?- to jest bardzo dobry wiersz!
pozdrawiam i tak trzymaj.

[Marek Konarski]

Pod względem emocjonalnym powrót Almy Mahler, jest tożsamy z doświadczeniem wielu kobiet (chyba nawet każdego człowieka), wręcz banalny. Wiersz próbuje grać "rekwizytami", bo te są zmienne i zindywidualizowane ale skutek jest taki, że postać Almy jest ledwie naszkicowana, a temat "poszukiwania straconego czasu", potraktowany powierzchownie.
Nie tyle bym wiersz poprawiał, co jeszcze raz przemyślał jego koncepcję.
:)

[dawniejbezet]

A jakby to było, gdyby zapisać "z punktu widzenia bohaterki", utopić peela w "niej"? Teraz, w narracji trzecioosobowej sterczą rekwizyty, zwłaszcza w drugiej części, nie unikniesz komunałów (faszyzm zaciska pięści) ponieważ nie masz szans na poznanie "tamtego" (lektury, obrazy - to za mało, żeby zrozumieć czas).
Pozdrawiam
PS. czasem warto strzępić język (w konkretnym gadaniu), choć nie warto strzępić językA na pieśni tylko laurowe (rosół bez pieprzu?).

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku to ile Ty masz lat, w 1947 byłeś w Wiedniu, a tak poważnie, masz wiele racji co do wiersza, choć uważam, że jego poziom "ratuje" tę strone Zetki, nie sadzisz? pozdrawiam Ciebie i resztę ratowników poezji...

[Goliard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak mi się lepiej czyta :)
jednak pozostają luki, które należałoby czymś wypełnić...
podejście do tematu raczej lekturowe a na pewno iście kobiece
:)
pozdrawiam

[Gość]

Dobrze działa na moją wyobraźnie ten tekst i myślę że nie należy mu odmawiać żywotoności tematycznej, a co do ubioru słownego także przedstawia się niebanalnie z biegiem czytania aż po sam kres ;) W każdym razie podoba się. Być może efekt końcowy jest wynikiem ponad miesięcznego leżakowania, a być może czegoś innego; jednakowoż odzwierciedla trafnie poczynione obserwacje w sposób dojrzały, stonowany i wyważony. Wiersz jakby z diagnozą i konkluzją. Tak ja go czytam przynajmniej ;) Pozdro

[Stefan_Rewiński]

Przegapiłem taki ładny. Pozdrawiam.

[Espena_Sway]

Dziś zbiorczo - dziękuję Wam wszystkim za komentarze :)

WiJa - cóż, nie znam owej Pani Doroty Jabłońskiej. niemniej,
pozytywny odbiór zawsze cieszy i motywuje :D.

H.Lecter - pomysł napisania powieści porzuciłam już dawno,
zdaje się, że dobrze zrobiłam :P. wiersz został
napisany w oparciu o biografię "Muzy Wiednia",
jeśli ktoś nie lubi biograficznych tekstów - trudno.
jeśli komuś się spodoba - też trudno ;).

JacekSojan - już tłumaczę :)
* Alma czytała i fascynowała się filozofią, szczególnie
Platonem. stąd nawiązanie. a że przy okazji również
zaczęła popijać, stąd takie towarzystwo.
* co do tych nieszczęsnych kilku sztywnych, to miało
wyjść wieloznacznie - większość jej kochanków wówczas
już nie żyła.
* nadgryzione budowle po wojnie w 1947 roku były,
przeczytałam w biografii Almy.
Dekadencki nastrój miałam, gdy pisałam wiersz.

kamil rousseau - rozumiem. skoro tak uważasz, zapraszam znowu :).

Marek Konarski - napisałam o Almie, ponieważ jest mi bardzo bliska
głównie z powodu związku z Oskarem Kokoschką,
wpływem na Klimta. chciałam w tekście oddać
obrazami to, co się działo. jej uczucia, trochę
podsumować to jej, jakby nie patrzeć, na tamtym
etapie, zmarnowane życie.

dawniejbezet - zobaczę. może kiedyś zmienię. to stosunkowo młody
wierszyk. a jak wiadomo, wiersz nigdy nie jest gotowy :).

jacekdudek - heh, wychodzi na to, że gdy jestem sama, to piszę
gnioty ;). a mówią, że gdy człowiek zakochany, to grafomańsko
tworzy. mimo to, dzięki za docenienie całości.

Goliard - hmm, czasami amputacja jest potrzebna. dzięki, niech poleży,
może za jakiś moment wykorzystam :D.

ledwo głupi - wow, no nie spodziewałam się po Tobie takiego komentarza.
jeśli się podoba - w porządku :).

Stefan Rewiński - ważne, że w końcu trafił :).


pozdrawiam serdecznie
Karolina