Przecież poezja zdechła...

[6 kilo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:)*
ja Ciebie Jolu też!!!

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wątpliwości, zwątpienia i niepewność, jak wszystko, co odróżnia nas od przedmiotów chodzących za sprawą baterii, czy innej siły sprawczej, jest esencją wszelkiej twórczości. porównywanie poetów do żołnierzy (żołnierzy nie ludzi, a roboty do walki) zdecydowanie mija się z pojęciem sztuki jako takiej, bo ona pochodzi z otwartych pytań.
Panie Marku, czy nadal Pan nie rozumie? może ktoś inny wyjaśni, ja tymczasem sobie powątpię.

:)
dekadenckie zwątpienie,
bliskie mi bardzo,
czasami wątpię nawet w sens pieprzonego życia !
a poezja ?
to melodia duszy, koloryzm miłości w niej, płacz czasem,
niech trwa z nami !
niech będzie,


wątpię, więc jestem ;?
jak miło, więc jest nas więcej :))

[6 kilo]

też się cieszę,

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście, że nie wszyscy muszę jednakowo "reagować" - na mnie, to tylko moja teza. Nawiązując do wierszyka - poezja nie zrobiła niczego dobrego, a tym bardziej złego. Problem w tym, że ona nic nie zrobiła: jest bezradna, tchórzliwa, w niektórych przypadkach wręcz obrzydliwa przez bezproduktywną formę i jałowe słowa.

Problem w tym: że poezja nie wie, po co właściwie jest, była i (niestety) będzie.

MM

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś zatem na wagę złota - bądź trzeźwy, idź. Ludzie się (niestety) zmieniają.

MM

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

SoJan mi współczuje, w takim razie ja SoJanowi gratuluję, że za noblistą powtarza słowa, które można wrzucić do jednego worka, razem z tym ni-jakim ocaleniem, zbawieniem, wy-bawieniem; razem z herbertami, różewiczami i mickiewiczami. Można jeszcze dorzucić wojaczkami, grochowiakami, rybowiczami i kogo tylko jeszcze dusza zapragnie. Wszystko to i inne - na nic.

Dostojewski jest Bogiem, jak najbardziej pochwalam.

MM

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Macieju, trąciła struny i dławiła się słowem, odkąd tylko sięgam pamięcią - po tych trąceniach (a nie można tak było uderzać z całych sił?) pozostały jedynie (aż?) pytania bez odpowiedzi. Po co więc powtarzać te same pytania? po co pytać - istnieje czy nie istnieje? po co stawać nad przepaścią i udawać, że się rzuca, kiedy nigdy się nie rzuciła? po co zmuszać do intelektualnego myślenia, kiedy dzisiaj w mieście Łodzi ojciec zamordował dwoje dzieci? Po co...

Nie czas żałować róż(y), kiedy płoną lasy

MM

[Super-Tango1]

www.literat.ug.edu.pl/lesman/lesmana.htm

Pozdr. b;

J.S

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pan został siłą wcielony w poetyckie szeregi ? ;)
Na pana miejscu zajął bym się czymś innym, co nie stwarza problemów z uzasadnieniem...
:)

Na Pana miejscu zająłbym się czytaniem moich uzasadnień, a jest ich ponad 2000 :)
To poezja zasila jakieś szeregi?

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pan został siłą wcielony w poetyckie szeregi ? ;)
Na pana miejscu zajął bym się czymś innym, co nie stwarza problemów z uzasadnieniem...
:)

Na Pana miejscu zająłbym się czytaniem moich uzasadnień, a jest ich ponad 2000 :)
To poezja zasila jakieś szeregi?

Statystyki forum: 83227 zarejestrowanych użytkowników, 90389 wierszy i 680226 komentarzy ;)))
Kto da więcej ? ;) ;P
Jakoś wymiękły przy tym te Twoje marne 2000 ;PPP

Pozdrawiam niezmiennie :)))

w dni powszednie, niedziele i święta :))

P.S. Zamiast się zabijać to niech już lepiej te wiersze piszą ;)))
I wtedy to "zamiast" to dopiero jest poezja :D

[Sam jeden]

Gówno wiem o wierszach.
Ale!
Poezja to myśl wrażliwa, przedzierżgnięta w słowo.
Poezja jest pięknem tego świata, a obowiązkiem poety, jest ukazywać owo piękno ogłupiałym ludziom.
Poezja to też kubeł śmierdzących pomyj, chluśniętych nam prosto w twarz. Nie jest wtedy pięknem, ale poeta, jako obiektywny przekaźnik znanej nam rzeczywistości, nie powinien się wzdrygać, przed pisaniem o tym.
Poezja jest wizjonerstwem. To protest przeciwko organizacji naszego życia, pokazanie, że można inaczej, lepiej, wznioślej.
Poezja to życie, a życie to poezja.
Jednak, jak pisałem, ja tam gówno o tym wiem…

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oczywiście, że nie wszyscy muszę jednakowo "reagować" - na mnie, to tylko moja teza. Nawiązując do wierszyka - poezja nie zrobiła niczego dobrego, a tym bardziej złego. Problem w tym, że ona nic nie zrobiła: jest bezradna, tchórzliwa, w niektórych przypadkach wręcz obrzydliwa przez bezproduktywną formę i jałowe słowa.

Problem w tym: że poezja nie wie, po co właściwie jest, była i (niestety) będzie.

MM
Ma to sens, co mi odpowiedziałeś. Kwestia więc może jest w uzasadnieniu, a może w samym podejściu do roli poezji. Generalizować na pewno nie ma co, ani przypisywać poezji wszechwładne konieczności, ani możliwości oddziaływań; i to nawet jeżeli praktycznie poezja może porwać tłum. Poezja przecież nie jest alfą i omegą życia (poczynań ludzkich). Dla mnie poezja może być i pewnie jest nawet mrzonką, ale mrzonką, że tak powiem ludzkiej wyższej konieczności. W końcu bez miłości też można żyć, ale widocznie lepiej (nawet jeżeli gorzej) żyje się z miłością. I zasadniczo nikt nie dezawuuje jej wartości (nawet jeżeli przy okazji tyle ona bólu sprawia). I ja właśnie widzę podobieństwo poezji do miłości, i do kilku jeszcze ludzkich wydawałoby się zbędnych, a przynajmniej nie koniecznych (do przeżycia) działań, a może i posłannictw (powołań), co to są takimi przywilejami. Bo nawet jeżeli generalnie poezja nic nie robi, jest bezradna, tchórzliwa, obrzydliwa, jałowa, to jednak w poszczególnych przypadkach oddziaływań (stanach osobowych) wcale taka nie jest. Jest prędzej jedyną w sobie i dla siebie rzeczą, która wręcz obezwładnia człowieka (pewnego rodzaju uniesieniem), zresztą na podobieństwo pewnego aktu, który to akt wcale nie jest tylko takim sobie aktem płciowym, czy cielesnym, bo w rozwoju człowieka (że tak powiem – zmysłowo-duchowym, bądź mistycznym) ma swój udział, nie poślednie więc znaczenie.
Reasumując, poezja jako taka (może takie narzędzie, może taka droga) służąca do pewnego rodzaju wzniosłości (można mylić z wolnością) człowieka, sama w sobie nie ma zaiste (przenigdy) zastąpić rozumu, grunt że jest jaka jest, czyli sobą. A dlatego, że na zdrowy rozum ma bezproduktywną formę i jałowe słowa, spełnia swoje zadanie pojmowania (przeżywania, być może istoty) rzeczy. Ale też właśnie (na dłuższą, czy na krótką metę) uzupełnia się z pojmowaniem rozumowym, bo rozumem (tak czy inaczej) wszystkiego nie da się wytłumaczyć. A czego nie da się wytłumaczyć, to dzięki poezji można sobie przynajmniej wyobrazić. A to już jest coś, i zawsze jest czymś (niebywale bywałym).
Mam jeszcze jedną, również połowiczną odpowiedź na Twoją tytułową kwestię. Poezja zdycha głównie wtedy, gdy się myli Sztukę ze sztukmistrzostwem. Pozdrawiam

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak na razie jest Fresco xD

[miet dlugolecki]

Mariusz " podobno poezja nic nie mowi, tylko punktuje mozliwosci" i dlatego otwiera nowe horyzonty zakapturzonym makowom; jestem pewien ze swiat bylby brzydszy i okrutniejszy bez poezji
Zycze Ci dostrzezenia tej tajemnicy poliszynela dostepnej tylko wybrancom...
Wesolych Swiat i poetycznego Nowego Roku

[Kikus Dzikus]

no to cieszmy się
wszystko zostało powiedziane, mamy wszystko

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

obyma ręcyma sie podpisuję, nie ma po co pisac byle czego....

[miet dlugolecki]

Myślałem że dyskusja składa się nie tylko z dobrego ale również z tego złego, aby moje sybiraki mogli się też douczyć czegoś wartościowego