Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chciałam rozpłakać się nieszlachetnie
I skrzywić smutno, biednie i szpetnie,
Zbudować zamek - zamek marudny
I zamknąć się w nim na zamek trudny.

Żadnej wiadomości od ciebie.
Wyświetlacz ostatnie nadzieje grzebie.
Wyświetlacz czarny, jak czarny kot,
Który błyszczący odwrócił wzrok.

Ręce załamałam...
Drżąc prawie, zerknęłam ostatni raz.
Przyleciał głaz i przygniótł mnie głaz.
Oby to był ostatni raz!
To ja nie pisałam...

Opublikowano

Witaj Agnieszko,
zupełnie szczerze to ten wiersz nie jest, moim zdaniem, szczególnie udany.
Zwłaszcza rymy są dosyć prostackie. Może dobrze, by było żebyś pisała utwory najpierw bez formy. A dopiero potem powoli je w nią ubierała. Wtedy nie będzie ona taka wymuszona.

Utwory rymowane są naprawdę trudne do napisania.
Życzę owocnej pracy.
Pozdrawiam/ Exceptio

Opublikowano

Dziękuję Wam za komentarze :-)
Widzę, że mój styl nie jest powodem zachwytów, i dobrze. Dobrze, bo będąc z nim sam na sam nie miałam mu tyle do zarzucenia.
Babo - puenta... to wiersz o tematyce dość współczesnej. Kiedy podmiot liryczny może już sobie pozwolić na komórkę i może lirycznie rozpaczać nad brakiem odpowiedzi na sms-a. I może się okazać, że tak ważna odpowiedź dawno się pojawiła, ale to on nie dawał swojej. Minidramat, nie dla każdego tak dramatyczny :-)
Doli Exceptio: prostackie rymy... rzeczywiście :D Ale wydaje mi się, że zrobiłam to specjalnie.
Pozdrawiam.

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 72. Równina świata   1.   Gładka jak lustro. Zobaczycie w niej siebie tuż przed pęknięciem.   2.   Król Persów zebrał narody jak monety — i też nimi zapłaci.   3.   Macedończycy — mało ich, a wystarczy.   4.   Ostatni wdech. Zanim kurz Gaugameli zapcha wasze gardła.   5.   Sto języków, a każdy rozumie słowo „strach”.   6.   Wróżbici mówią: bogowie są z nimi. Zawsze są z nimi.   7.   Zgromadzono świat — teraz trzeba go rozdzielić na równe mogiły.   8.   Zostaną pieśni. O tych, co przeżyli, by móc kłamać dalej.   cdn.
    • @lena2_ dziękuję :)
    • @Migrena   Bardzo dziękuję!    To zdanie znam, ale nigdy nie widziałam go rozpisanego tak - jakby każde słowo potrzebowało własnego oddechu. To więcej niż komentarz. :)  Serdecznie pozdrawiam.  @Annna2   Bardzo dziękuję!  Miejmy nadzieję na ciepły maj - oby nie był tak rozkapryszony jak kwiecień. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @viola arvensis   Dziękuję serdecznie!    Bardzo się cieszę - to chyba największy komplement dla krótkiego wiersza - że każdy może go przeczytać trochę inaczej i każdy znajdzie w nim coś swojego.    Serdecznie pozdrawiam! :))  @A.Between   Bardzo dziękuję!    Nie mogę teraz patrzeć na szybę tak samo. :) To piękne, że technika odwróconego malowania zmienia cały sens wiersza - może rzeczywiście szkic nie spłynął, tylko schował się po drugiej stronie. :)   Serdecznie i optymistycznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Pisałam o deszczu jako smutku, a tymczasem gdzie indziej deszcz to nadzieja i modlitwa. Wiersz nabiera zupełnie innego ciężaru, gdy się o tym pomyśli. Oby te modlitwy zostały wysłuchane - i oby ta susza skończyła się czym prędzej.  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Zawierucha7 - piękny cytat z McCoya i nawiązanie do Brechta. Erudycyjny, intertekstualny liryk. @Zawierucha7 mamy jeszcze Wajdę i Pollack'a!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...