***/stoimy na przeciwległych końcach/

[hubertk]

ten sen gdzieś się zapętla zazębia
w języku którego nie znamy
mówimy do siebie capella
- tak wschodzą siostrzane gwiazdy
promienie rozszczepionego słońca
dlatego nie wymawiamy imion śpiących

w ogóle już nic nie mówimy
bo drżenie gardeł to ciągłość
ubywanie na każdym polu
obrazom nie nadajemy kształtu
żadna przypowieść się nie spełni
w tej dychotomii- to jedyna podzielność

[Marek Konarski]

Podoba mi się ale bardziej go wyczuwam, niż rozumiem :)

[Marta Muran]

udany wiersz,
zagłębianie się w niego to przyjemność,
M.

[WiJa]

No właśnie, tak trochę dziwnie jest z tym wierszem, że się podoba, chociaż nie wiadomo dlaczego. Tzn. nie wiadomo do końca (całkowicie) dlaczego, bo coś tam zawsze można się doczytać, domyśleć. Ale z drogiej strony patrząc, wiersze również dlatego są dobre, bo są do końca nieodgadnione, bo zawsze więcej, a przynajmniej trochę trzeba sobie samemu dopowiedzieć. Ten wiersz więc (niewiele odbiegając od tematu) jest o jednym w przeciwieństwach (w „przeciwległościach”, w podzielności), albo też jest o dwóch stanach w jednym celu. Jeszcze inaczej mówiąc, to, co jest daleko od siebie, tak samo, a nawet bardziej łączy, jak dzieli to, co jest blisko, czy wręcz jest całością; jakoż dychotomia to też/przecież podział na dwie części, wzajemnie się wykluczające i uzupełniające do całości. Trochę jednak mnie zbijają z tropu ostatnie dwa wersy wiersza, chociaż może tyle zbijają z tropu, co wszystko wyjaśniają, że wszystkie podzielności są skutkiem jednej podzielności (jednego podziału). Ale też podzielność, najbardziej chyba jest po to, żeby się połączyć. Pozdrawiam.

[Wanda Szczypiorska]

A jak tak sobie przeczytać wers po wersie to się okazuje, że nic tu nie ma najmniejszego sensu. Typowe literackie oszustwo, które pozoruje nieistniejącą głębię zlepkiem zdań im mniej powiazanych ze sobą logicznie tym lepiej.

[WiJa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pani Wando, a jeżeli za autorem kryje się (czyli przemawia jakiś poetycki) James Joyce, no to kto wie, czy tak nie ma być, i chyba nie można temu (utworowi) odmawiać racji bytu. Przecież Joyce’a utwory (przynajmniej niektóre) charakteryzuje „brak linearności i kontekstu, fabuły i harmonii”, i jeżeli nawet nie są czytelne, są jednak czytane, a nawet doceniane. Oczywiście, że przypominam o tym półżartem, ale też lepiej chyba podchodzić do powyższego wiersza z poczuciem humoru, niż ze śmiertelną powagą, tym bardziej, że poezja miała i ma swoje tajemnice (przejawiania się), to znaczy, nie zawsze ukazuje się kiedy chcemy, bądź powinna być, a ukazuje się kiedy się jej nawet nie spodziewamy. Pozdrawiam

[jacekdudek]

dobrze sie czyta, jednakże nieco przegadane w końcówce, jak dla mnie wystarczy:

ten sen gdzieś się zapętla.
w języku, którego nie znamy,
mówimy do siebie capella:
tak wschodzą siostrzane gwiazdy,
promienie rozszczepionego słońca:
dlatego nie wymawiamy imion śpiących.

w ogóle już nic nie mówimy,
obrazom nie nadajemy kształtu,
żadna przypowieść się nie spełni:
to jedyna podzielność.

pozdrawiam

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jakoś tak to jest, serdeczności

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

myślę, że za bardzo zwróciłyby się do wewnątrz: coś na zasadzie relacji śpiący- śniony: zawężyłyby go, pozbawiły dodatkowych interpretacji

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cała głębia jest w czytającym

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sam nie wiem, chyba nie jestem jeszcze gotowy na zmiany, chwilę odczekać muszę, pozdrawiam

[f.isia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ino 'dychotomia nieboskłonu' :)

reszta budzi u mnie interdyscyplinarne veto ;)

[H.Lecter]

stoimy na przeciwległych końcach
...
nie wymawiamy imion śpiących
...
drżenie gardeł, to ciągłość,
ubywanie na każdym polu

Udało się w wierszu nie wymówić imion/ zapobiec ubywaniu (spełnieniu przypowieści)...

Świetne.
:)

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a to mi miło ;)

[Marcin Gałkowski]

dobre to je;)
pozdrawiam
G.

[hubertk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki, pozdrawiam również

[Dawid Rt]

Nie mogę "plusować" ale z przyjemnością przeczytałem. Bardzo dobry.

[Franka Zet]

Piękny. Wypełnił mi pewien obraz.

[Piotr_Płoszaj]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobry tekst. Trochę się gubię w pierwszej strofie, ale druga powala z nóg. Gratuluję.
Serdeczności,
Piotr