śmiertelne srebrniki

[Wilcza Jagoda]

zdrada jak śmierć czai się na drzewach
w zimnym oddechu wiatru
jej krzyk odznaczany liniami powtórzeń
dotyka skóry i topi się
niczym nietrwały pocałunek

zabalsamowane w soplach sny nie-sny
domagają się spowiedzi

nabierają znaczeń symbolicznych
zmieniające się dekoracje wiodą w nieznane
mimowolnie stając się przekazem przyszłości

widzę przez rozbity sopel
wnętrze dłoni
gdzie znika jeden ze srebrników



www.youtube.com/watch?v=KYhaZ2pV0CQ&NR=1

[WiJa]

Do czego to może natchnąć sopel. Od razu narzuca się myśl, że zwykły sopel do niezwykłej, a przynajmniej przełomowej myśli (oczywiście dla pewnego stanu i pewnej wiary ludzi). Autorka zestawieniem (porównaniem) zasadniczo trzech słów i terminów: śmierci, srebrników i sopli przedstawia i wyjaśnia wers po wersie co widzi (oczami wyobraźni), a inni mogą sobie też wyobrazić. Ale nawet wyobrażając sobie coś, też trzeba znać się na znaczeniach symbolicznych. I tym to sposobem ten wiersz, który na początku wydaje się dość skomplikowany, na końcu wcale taki nie musi się okazać. Tym bardziej że powodów i przesłanek ku przejrzeniu wiersza jest wiele. Ale i tak każdy na swój sposób musi, albo i nie musi odbierać ten wiersz. Pozdrawiam

[Super-Tango1]

Wilcza Jagoda; ten wiersz wymaga głębszego przemyślenia.
Czym w istocie jest ten sopel, czy nie naszym kruchym życiem.
Który topi się i rozpada na kawałki, gdy nadejdzie złodziejski czas.
Co kradnie swym Judaszowym pocałunkiem zdradą życia srebrniki.
Tak jakbyś wróżyła z tego sopla jakieś nadchodzące nieszczęście.
To tylko taka moja sugestia, ale czy trafna w mojej interpretacji.


Pozdr. b;

J.S

[Franka Zet]

Jagódko, wnętrze dłoni prześladuje mnie od dawna. Osobna kraina. Na przykład na zdjęciu stoi ktoś z założonymi rękoma, gruby sweter, szczelność. I tylko jedna dłoń wymyka się brzeżkiem spod łokcia i zapowiada wnętrze. Jakkby klucz to otwarcia ramion.

To jest bardzo ładne

sny zabalsamowane w soplach
pragną spowiedzi

zdarzenia nabierają znaczeń symbolicznych
zmieniające się dekoracje wiodą w nieznane
mimowolnie stając się przekazem przyszłości

widzę przez rozbity sopel
wnętrze dłoni

Dlaczego srebrnik? Zdrada? Napisz coś o tym.
Pozdrawiam:)

[Wilcza Jagoda]

każda interpretacja jest dobra, wija, lubię bardzo twoje komentarze, są niesmaowite, szukam ich pod każdym wierszem któy komentujesz, czytam z zapartym tchem
dzięki ci, ukłony niskie nad wgłebieniem się do wiersza!!!!

Super Tango, piękne interpretacja, zdrada , miłość, złość ,wszystkie emocje leżą u żródła naszego istniena, ale najgorszą jest zdrada pod każdą postacią...można przebaczyć, ale zapomnieć? nigdy...
dzięki,
ukłony niskie

Fran, kochanie,to mój andrzejkowy sen... ostanio nawet boję się wróżyć... nie wylewam już wosku, ale sny mają magiczny przekaz, czasem też się ich boję, niekóre z moich snów powtarzają się, niekóre powtórki sprawdzają się w życiu, więc stąd.. mój strach, nadchodzi taka sytuacja życiowa, że sen staje się rzeczywistością, 'deżawi?'
Te srebrniki są symbolem zdrady w rodzinie, stoprocent sprawdziło się.
pozdrawiam ciepło,

[Ewa_Kos]

Ładnie o lodowym soplu (niektóre serca takimi się po czasie okazały) Wierszyk na czasie wszak za oknem mamy ziąb. Ciepło pozdrawiam. E.K

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i tu przyznaję ci rację, EWO!!!!

pozdrówki, pa

[H.Lecter]

"śmierć czai się w zimnym oddechu wiatru
jej krzyk odznaczany liniami powtórzeń
dotyka skóry i topi się
niczym nietrwały pocałunek"

:)))
Nic mnie tak ostatnio nie rozbawiło, jak ta poczciwa "śmierć", stojąca na wietrze z przemoczonymi nogami i pohukująca jak sowa....

"zdarzenia nabierają znaczeń symbolicznych"

To mogłaby powiedzieć wróżka Dolores, po wysłaniu sms -a za parę złotych... ;)

Słabizna.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jednak podziałał na wyobraznię :)
i fajnie, że mogłam rozbawić szacownego czytelnika,
wesołego dalszego życia Lećterze :))))))

PS.Jeden problem, nie sprzedaję swoich przepowiedni... hehehehe

[JacekSojan]

byłoby o wiele lepiej bez tego ostatniego wersu w wierszu - wszystko spłaszcza i unieważnia;

J.S

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jacku, dzięki wyrzuciłam , o glebę trzasnęło aż miło ;)))))

pozdrawiam ciepło

[Czarna_Dama]

wiersz zatrzymał na dłużej, refleksyjny. jestem na tak.

pozdrawiam

[Wilcza Jagoda]

czarna Damo, dzięki wielkie!!!!
klaniamsie

[Stefan_Rewiński]

Jest do czytania.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmmm, ano jest Steffi, ale czy zatrzyma? :))
dzięki wielkie!!!!
pozdrawiam Oboje

[JacekSojan]

widzisz - jak "zdrada" zmaterializowała się w poincie - bo tym w istocie jest symbol srebrnika;
wiersz ma niebanalną klamrę - najgorszą ze zdrad jest zdrada samego siebie;

J.S

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oo, tak Jacku... wiem coś o tym...
ściskam