Krótki list do przyjaciela

[Stary_Kredens]

Wciąż tak samo się cieszę
Że cię widzę
od lat wierne jest mi to uczucie
Wiem , bo je w sobie odczytuję
I mogę i chcę zawsze
tyle ci powiedzieć
na przykład o ojcu
Który gdy widzialam go ostatnio
Odpowiedział mi
(I te słowa wpadły do mojego umysłu
jesiennym wiatrem i deszczem
corocznej depresji )
- Nic , czekam na kartę powołania
Jak każdy zresztą, dodał
-No tak , ale nie każdy ojcze, jest tym zajęty.
Jak to dobrze , że jesteś.

[Michał Gomułka]

Niby tak niezgrabnie, niby nieśmiało... ale coś w tym jest. Później zrozumiałem, że to już kolejne, tysięczne, milionowe nawet słowa do adresata... i kwestia powołania. Taka nieskrywana refleksja, która pobudza. Przekonuję się, że "liryki podwórkowe", jakie tu wszyscy uprawiamy; niektórzy silą się na schematy, z których są dumni, ale to ich zmartwienie... więc ta liryka podwórkowa daje człowiekowi, takiemu, jak na na przykład, daje szansę - nieśmiało, jak w życiu względem czegoś pięknego, bycia więcej.

[Ilaria Pendergast]

Podoba mi się.