klauni życia

[seweryna żuryńska]

klauni życia
w cudze szaty przeodziani
jak bezdomne ptaki
w klatkach uwięzieni
stertą marzeń
od poranku kołysani
tylko maski
puste słowa
wewnątrz niemi

klauni życia
w słowach cudzych zagubieni
twarz w rechocie
oczy szklane
dusze puste
osmagani codziennością
co nie zmieni
dni kolejnych
choćby śmiech
wciąż drżał na ustach

klauni życia
w swej nagości nieporadni
własnych myśli
grą pozorów pozbawieni
cóż że w cyrku szaty zdobią
lecz szkaradni
i już pęt tych nikt nie zniszczy
i nie zmieni

[janusz_pyzinski]

mnie się podoba taka lekka,cyrkowa piosenka
pozdrawiam

[WiJa]

Jakże prawdziwy wiersz, jakimże bystrym obserwatorem życia jest autorka, i to nawet jeżeli wcale nie trzeba być kimś nadzwyczajnym, żeby zobaczyć to, co widać, acz widać nie koniecznie samymi oczami. Bądź wystarczy nie mieć klapek na oczach, żeby zobaczyć to, co właśnie zobaczyła autorka, albo po prostu trzeba mieć odwagę, żeby mówić o tym, co wielu już woli przemilczeć, zapomnieć. Jednego tylko ci klauni życia nie chcą – sami odejść. Tym gorzej dla wszystkich, że tacy ludzie, ci klauni życia, to również, a może przede wszystkim ci, którzy decydują nie tylko o sobie, tylko co najmniej o tych, którzy mniej lub bardziej są uwikłani w ich wpływy (działania, bądź nawet bezwiednego oddziaływania). Ale też życie takie jest, że jeżeli się czegoś nie przestanie robić (w coś ubierać) u zarania, to tym gorzej potem z tego się wycofać, zwłaszcza dobrowolnie; w końcu człowiek tym czymś jest już tak przesiąknięty (na wylot i na wskroś), że co może sam zrobić, a drugiemu nie da sobie (o sobie nic) powiedzieć. Pozdrawiam

[H.Lecter]

Cała myśl wiersza mieści się w dwóch słowach tytułu i do nich się ogranicza. Mało...

[Jan_Wodnik]

PLUS , za lekkość ,treść i piosenkę. Pozdrawiam

[Pancolek]

Kicz niekontrolowany.
-

[Agata_Lebek]

Bardzo słabo.

[JacekSojan]

bravo!
świetny tekst na piosenkę kabaretową, a kabaret to też poezja...
:))
J.S

[Stefan_Rewiński]

Dobre!

[Leokadia_Koryncka]

... bo życie kabaretem jest.
bardzo mi ta piosenka:)

pozdrawiam. L.

[seweryna żuryńska]

dziękuję, kto próg przekroczył i chwilę się zatrzymał
dziękuję tym zniesmaczonym, jak i uśmiechem obdarzającym
nie bronię dzieciny, takam wyrodna
niech słowo samo za siebie, niech myśl odsłoni czoło:D

pozdrawiam serdecznie

Seweryna