kukły

[Ela_Ale]

wczesnym rankiem wstaję w mroźnym październiku
chwiejnym krokiem chodzę po zdeptanym ogrodzie
na stosie drewna zapominam
o barokowych sanktuariach
idiotycznych chwilowych wzruszeń.
budowały się bazyliki a zeszły do podziemi
przygniecione wypolerowanym brukiem

wokół tylko kilka drzew krzak derenia
raz przyleciał ogłupiały chłodem wróbel
jak ten ostatni facet cud mniemany.
teraz mam w spiżarni dwa suche manekiny
wypchany przeszłością suchy wiór

[Zjajami_Baba]

tak się poetycko pięknie zaczyna
niespodziana na koniec
tak właśnie lubię
żeby "facet" się pojawiał znienacka
nawet jeśli to "wiór"
:)

[Biała Lokomotywa]

Gorzko-ironiczny wiersz. Cud mniemany ciut wysechł - jeden i drugi. Teraz mi też trochę gorzko-ironicznie, tylko nie wiem jak to będzie, bo ja, cholera, wciąż wierzę w cuda:) Tak mi się trafiło. Podoba mi się Twój wiersz - pozdrawiam:)

[Anna_Myszkin]

Przenikliwy żal z Twojego wiersza łatwo przechodzi na czytelnika, Elu, a to dobrze o nim świadczy. Podoba mi się, szczególnie metafory w pierwszej strofie. Pewnie celowo dwukrotnie "suchość" się pojawia, ale może by tak jedną podmienić - tak mi się. Pozdrawiam :)

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poetycko to zawsze się zaczyna... Kończy różnie. Wióry można zawsze nawilżyć, jeszcze posłużą.
Pozdrawiam. E.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tym razem ironia wreszcie widoczna, co mnie cieszy. Ale cuda są! Naprawdę! Dotykam ich. Są i to nie wióry! Życzę Ci, Biała - dotknij i Ty! Dzięki i pozdrowienia. Elka.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Z tą "suchą" powtórką masz, Aniu, rację. Wyrzucam, ale już nie tu, aby Twoje słowa wagi nie straciły. Nie chciałam, aby było aż tak żałośnie, szczególnie, że nie mam tego w sobie. Dzięki za czytanie. Pozdrowienia miłe. Elka.

[Marek_Dziekan]

Mroźny październik przeminie,a suchy wiór(przyjdzie taka chwila) znowu stanie się potrzebny. wiosna powróci z nową siłą życia ożywiając zdeptany ogród. Ot życie... toczy się dalej.

[Ela_Ale]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na takie dictum - nic dodać, nic pomnożyć. Dzięki, Marku, za trzeźwe spojrzenie. Dodatkowo krzepi. Pozdrawiam. E.

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo zaciekawił mnie Elu ten październikowy ogród - mimo chłodu który w nim panuje
czyta się ciepło - no i ten ogłupiały wróbel - świetnie to wymyśliłaś .
Tak więc tylko pochwalić wypada mi ten wiersz .
pozd.