Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

póki możesz pędź rano doliną słońca
w stronę białych gór na Ornak
jak dziś w dniu przybywających w marszu lat
póki czujesz wdychaj w nozdrza rozpylony
lodowaty strumień pędzący na łeb na szyję
z śliskich mchów i skał
póki słyszysz posłuchaj w przedwieczornej ciszy
w środku doliny skrzypienia rozpostartych skrzydeł
przelatującego wysoko nad głową samotnego ptaka
póki widzisz kręć ten barwny stereoskopowy film
parą zdumionych oczu lepszych ciągle
od najprecyzyjniejszuch w świecie obiektywów
pamiętając że taśma w twoim tajemniczym
zatrzaśniętym na cztery spusty wnętrzu
pęknie albo się skończy nagle
któregoś pięknego dnia
dlatego
póki możesz czujesz słyszysz widzisz
rób to swoje niepowtarzalne ujęcie
i nie żałuj na nie do końca
bijącego serca jak dzwon
. . .

Opublikowano

H.Lecterze na ile mogę spełniam prośbę:

dolina

wyostrzonym porankiem
w porze kiedy skały
nie wkrzywiają jeszcze twarzy
przed turystycznym molochem
daję nura w bramę raju
w Dolinę Kościeliską
pogadać ze świerkami
w mózgu czysta puszysta
zawirowana cisza
. . .


pozdawiam Ran

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

"póki ujęcie trwa..."

póki możesz
pędź rano doliną słońca
w stronę białych gór na Ornak
w dniu przybywających
w marszu lat

póki czujesz
wdychaj w nozdrza rozpylony
lodowaty strumień
pędzący na łeb na szyję
z śliskich mchów i skał

póki słyszysz
posłuchaj w środku doliny
skrzypienia skrzydeł
przelatującego nad głową
samotnego ptaka

póki widzisz
kręć swój krótki film
parą zdumionych oczu
lepszych ciągle
od drogich obiektywów

pamiętając że taśma
w twym zamkniętym
na cztery spusty wnętrzu
pęknie albo się skończy
któregoś pięknego dnia

dlatego póki możesz
czujesz słyszysz widzisz
rób to swoje krótkie ujęcie
i nie żałuj na nie serca
bijącego jak dzwon...


ps. nie ma to jak reanimować...

Ran

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man @hollow man Mamy tu chłopca/ nie mężczyznę / ukazanego w różnych maskach. Pokazuje je na zmianę. Sam tytuł jest także sugestywny.  W pierwszym czytaniu ;)  zinterpretowałam w formie zbliżonej do @Berenika97. Za drugim razem zwróciłam uwagę na budowę.  Mamy tu 12 wersów o tym jak zakłada maski. Zmienia swoje rolę  pod konkretną sytuację, testuje granice.  W ostatnich wersach pojawia się powtórzenie słowa" prawdziwy". Zastanawia mnie czemu tylko wtedy jest taki. To nie jest oczywiste. Można to odczytać tak, że faktycznie tylko przy niej nie pozuje.   Moim zdaniem można to także odczytać tak, że " prawdziwie smutny " ,  "prawdziwie radosny " to podkreślenie.  Myślę, że gdyby faktycznie był prawdziwy to nie musiałby udowadniać tego jak bardzo umie być nieprawdziwy dla innych .  Tu z kolei można to znów odwrócić,  że puenta jest prawdziwa a pozostałe wersy są pozą.  Uważam, że można by to porównać do kameleona emocjalnego, który zmienia swój " kolor" emocji pod konkretną sytuację lub jak tu - osobę. Ma całą gamę masek na różne okazje.  Wiersz pozostawia sporą swobodę interpretacji. Wywołał u mnie refleksję. Dziękuję,  pozdrawiam.   
    • @iwonaroma Bardzo mi miło, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Masz avsolutną rację, że świat jest niesamowity, zwłaszcza świat przyrody. Szkoda, że go niszczymy. Pozdrawiam.   @aff Dobre wiadomości budują naszą szarą codzienność. Bardzo dziękuję za wizytę i pozdrawiam   @Benjamin Artur  @Rafael Marius  @Poet Ka  @Gra-Budzi-ka Bardzo Wam dziękuję  
    • @A.Between   Śliczny wiersz! Jestem pod dużym wrażeniem! Czy Warszawa symbolizuje każde duże miasto, które Cię rozczarowało? Czy raczej to coś bardziej osobistego? : )  Pytam , bo ja bardzo lubię Warszawę.:) W każdym razie wiersz bardzo mi się podoba! Pozdrawiam.
    • @Łukasz Jurczyk   Ten fragment poematu to pragmatyczne spojrzenie na upadek imperium i ludzką naturę w obliczu ostateczności. Narrator –żołnierz grecki  w służbie u Persów  widział już zbyt wiele, by oszukiwać samego siebie.  Znowu psychologiczny tekst - niesie uniwersalizm!  Świetny!
    • Akt i szyby. Ryby z sitka   Ot i San. Aby ryba na sito
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...