Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 152
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Julii Vignon

:)

www.youtube.com/watch?v=qbzMqCTwVQA

Dziękuję Ci Jacku :) Obraz niezmiernie sugestywny, hmmm.... czy chcesz mi coś powiedzieć?

a powiedziałem za mało???
:))!

J.S

PS
- kocham Was obie!
na samą myśl że mogę kochać się z obiema uczę się "Tanga"!
Zatańczymy!? Układ taneczny z dwiema musi być nieco inny, a może całkiem inny. Ale i taniec można tworzyć, improwizować....
:))))!
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A dziękuję Ci Kochanie!
- Ty również jesteś moim debeściakiem!;))
:))))

www.youtube.com/watch?v=BgPwCN0NAAE

:DDD
Uwielbiam :))
Sprawiłaś mi wielką przyjemność i wiele radości :))
www.youtube.com/watch?v=CFA6dEwWOb4
Dziękuję.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Okazuje się, że i ja mogę zaniemówić z wrażenia !!:)!!
Zatańczymy! :) Tylko muszę Ci coś wyznać... jest jeszcze jedna! :)))

www.youtube.com/watch?v=bibtqDxXv1o


jeszcze jedna?
ojej! ta?

www.youtube.com/watch?v=FqhpUfkfODI

:))!
Opublikowano

I jeszcze raz -> Woman - John Lennon
www.youtube.com/watch?v=BgPwCN0NAAE


kobieto prawie nie umiem wyrazić
moich zamotanych emocji w mojej bezmyślności
przecież jestem twoim dłużnikiem na zawsze
kobieto spróbuję wyrazić
moje głębokie uczucia i wdzięczność
za to że ukazujesz mi znaczenie sukcesu no cóż

kobieto wiem że rozumiesz
małe dziecko w mężczyznie
proszę pamiętaj moje życie jest w twoich rękach
kobieto utrzymuj mnie w bliskości twego serca
jakkolwiek gdy jesteśmy daleko od siebie nie jesteśmy osobno
ostatecznie to jest zapisane w gwiazdach no cóż

kobieto pozwól że wyjaśnię
nigdy nie chciałem zadać ci smutku czy bólu
więc pozwól że powiem znów i znów i znów
Kocham cię teraz i zawsze

Opublikowano

z szacunkiem i miłością dla Doroty Jabłońskiej

www.youtube.com/watch?v=JyHs9t5CHIU

a w załączeniu:

egzorcym

kiedy wali się świat
łapię mopa i wiadro
deska po desce
podłogę myję szoruję pucuję

powtarzalność pewnych czynności
jest jak wyznanie wiary
w jutro
to moja obrona przed abnegacją
brudem pasywnością
rezygnacją

dlatego proszę
nie przeszkadzajcie nie dzwońcie
kiedy dla jutra
wspieram się na mopie
jak patriota na zymuntowskiej kolumnie
jak kościół św. Krzyża w Krakowie na kolumnie palmowej
albowiem
proste czynności są jak modlitwa

są modlitwą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...