Pieśń zdobywcy

[Gabriel Davis]

Każda egzystencja śpiewa pieśń życia.
Pieśń zdobywcy jest szczytem wszystkich śpiewów.
Ekspresyjność jej rozbrzmiewa w górach i dolinach,
Płomienność jej zachwyca czystością mocy,
Ekspansyjny jej charakter wydobywa na jaw słabość serca.
Drga struna naciągnięta melodią chwalebną.

Pieśń ta dźwiaga z upadku strudzonego.
Pieśń to drwi z nieprawych zamysłów złego.
Pieśń ta rozpościera się ponad horyzontem zdarzeń.

Któż tak zaśpiewać potrafi?
Czyż człowieczy śpiew nie czołga się po ziemi?
Boża pieśń, pieśnią zdobywcy!
Spontaniczna, a mądra,
Mocarna, a życzliwa,
Piękna niczym kłusujący tarpan.
Porywem swym kształtuje człowieczą duszę.
Wyryć w niej potrafi symbol posłuszeństwa wolności.

[krzysztof marek]

chyba jest literówka na początku drugiej strofy (dźwigają) hm. niektórych denerwują takie uwagi ale myślę że do publikacji warto wyszykować utwór bez błędów. przyznam szczerze że nie moje klimaty - takie trochę jak na mój gust (może niezbyt wysmakowany) wyniosłe hasła w wierszu. brakuje mi ludzkiej intymności. niemniej, fragment o wolności zaabsorbował uwagę. pozdrawiam.

[Gabriel Davis]

Sugerowany odczyt wiersza to "śpiewający Bóg zdobywający ponętnością pieśni człowieczą wolność (w ten sposób umacniając jej sens)". Jeśli piszę o Bogu (a raczej piszę o nim sporo) staram się aby klimat odpowiadał przedmiotowi. Dzięki za dostrzeżenie błędu i ogólnie za opinię. Pozdrawiam.