bukoliki - październik

[Marek Konarski]

możesz tylko wiązać sobie ręce
chować za wszystkie zamknięte drzwi
to jest dzień do bicia
żeglowania w szkle

sinienie godzin
puchnięcie przedmiotów
noc płynąca z ust

można tylko odbić się
od rannej miedzi
i być
jak dobrze zapowiadająca się śmierć

[krzysztof marek]

dramatycznie ale tak powinno się pisać o "żeglowaniu w szkle". sinieją nie tylko godziny... aż do śmierci.
bardzo na tak ten utwór. pozdrawiam.

[Magda_Tara]

jeśli o tym, co mówi Krzysiek, to zakamuflowane na cacy
a więc jest ok.
literacko
:))

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardziej zwyczajnie i beznadziejnie, niż dramatycznie...

Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zakamuflowane, jak za każdymi drzwiami...

Dziękuję.

[Pan_Biały]

dobrze wypunktowany wiersz
z nienagannie rozebraną puentą
pozdrawiam
r

[Anna_Para]

Pełno metafory w tym wyrazie smutku. Tak nazwałabym Twój wiersz. Dobry, mocny. Cieplutko, Para:)

[Marek_Dziekan]

Wyjdę na ignoranta lub nieuka, ale pytanie zadam. Co to są lub czym są bukoliki, z czym lub czym to się je? Trudno komentować własną ignorancję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wygrałem na punkty :)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To dobrze zapowiadający się smutek ;)
Dziękuję.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stareńki gatunek literacki. Inaczej, sielanka...

[teresa943]

smutasowa ta sielanka, ale październik czasami obdarza słońcem, więc ... "za zamkniętymi drzwiami" może też rozproszy siność...

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Peel jest pozasłoneczny, w pewnym sensie wampiryczny...
Dziękuję.

[anna_rebajn]

Wiersz bardzo dobrze napisany. Przemawia poczuciem beznadziei, ale zobrazowany znakomicie.

możesz tłuc się bez przerwy
jak sekunda w zegarze
nie wiedząc że kukułka
tańczy tuż nad tobą
zwiastując godziny
które ci umknęły

ze szkłem zespolony
byłeś poza czasem
lecz on cię dogonił

gdy nuciłeś mantrę

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Beznadzieja jest tym, co wychodzi mi najlepiej :))
Dziękuję.

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytając ten utwór pomyślałem, szkoda, że ja tak beznadziejnie nie potrafię. Pozdrawiam.

[Marek Konarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytając ten utwór pomyślałem, szkoda, że ja tak beznadziejnie nie potrafię. Pozdrawiam.

Skoro nadzieja jest matką głupich, to (przez analogię) beznadzieja matką mądrych :)
Dziękuję.

[anna_rebajn]

Skoro beznadzieja tak dobrze Ci wychodzi - wolę nie myśleć, jak wychodzi ci nadzieja. :-)) a.

[dawniejbezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe. Pseudonimowanie poważnych spraw. Takie "bicie" np.
"Dzień do bicia", czyli aktywnego bicia - przez peela, podczas gdy wcześniejsze chowanie za zamkniętymi drzwiami mogłoby sugerować, że chodzi o "bicie' peela. Bicie - czego (odrzucam, że peel chciałby - mógłby bić kogoś)? Szkła - taka przepływająca sugestia? Ale jak żeglować w rozbitym szkle?
Coś z tym biciem nie można więc dojść do ładu.
"noc płynąca z ust" - czy nie lepiej, naturalniej?
Można pozbyć się - SIĘ sprzed śmierci, do wyczytania.
A gdyby jeszcze połączyć w jeden wers:
"i być - jak dobrze"? (zyskujemy dodatkowy sens, pozytywny!, który skontrastuje następującą "śmierć").
To tylko drobne uwagi. Wiersz godny czytania.
Pozdrawiam

[Marek_Dziekan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czytając ten utwór pomyślałem, szkoda, że ja tak beznadziejnie nie potrafię. Pozdrawiam.

Skoro nadzieja jest matką głupich, to (przez analogię) beznadzieja matką mądrych :)
Dziękuję.

Nadzieja jako matka głupich, to przysłowie zawsze traktowałem jako ironię, wiersz zaś ironią nie jest. Powróciłem do niego bo wciąż nie mogę się pozbyć myśli, że w zakończeniu powinno być więcej optymizmu. Nie mogę pozbyć się również wrażenia, że ,, być jak dobrze zapowiadająca się śmierć" - to następny dzień do bicia. Matko i tak z każdym następnym dniem?! Mam jednak nadzieję, że jest tutaj opis chwilowego sinienia godzin, puchnięcia przedmiotów i nocy płynącej z ust. Szkoda, że tutaj jest tak mroczno, ale wiersz bardzo, bardzo... pozdrawiam.