Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pokolenie straconego teleranka

Łukasz Radwaniak
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Łukasz Radwaniak

Łukasz Radwaniak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Generał zamiast teleranka
i nasz solidarny płacz
w geście protestu,
bo kogucik był nam bliższy.

Relikwie puszek
na ołtarzu meblościanek.

Kość w gardle
z obiadu na bezrobociu.

Eldorado na zielonej wyspie
podobno istniało,
niektórzy empirycznie sprawdzili.

Nie mamy swego PESEL-u,
JP2, MP3, tu zgadza się tylko
jedna cyfra.

Każdy ma jakąś dwójkę
lub trójkę w CV.

Tali Maciej

Tali Maciej

Opublikowano
Opublikowano

taka jest natura polaków, że są straszliwymi zrzędami, ale jak tu nie zrzędzić gdy otacza na taka a nie inna sytuacja, wiersz w specyficzny sposób oddaje rzeczywistość, poeta niczym obserwator ubiera w słowa ludzkie emocje.
niebanalny, dający do myślenia tekst
pozdr

WiJa

WiJa

Opublikowano
Opublikowano

Momentami wydawało mi się, że ten wiersz jest przedobrzony, że za dużo w nim szczegółów vel dekoracji, ale może nie. W końcu te wszystkie detale w tym wierszu też mają swój urok, a nawet charakteryzują wiersz, że jest właśnie taki, a nie inny. No to, chociaż na przyszłość radzę autorowi, żeby zbytnio nie szafował informacjami, że też trzy, czy cztery wiadomości mogą więcej powiedzieć o tym samym, niż sześć czy osiem informacji. Pozdrawiam

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Tekst w konwencji teledysku, "ujęcia" wyraziste ale nie wychodzące poza standard pokoleniowych marzeń i strat.
Puenta nie przekonuje (być może to efekt pokoleniowgo rozminięcia), potrafię sobie wyobrazić dwójkę i trójkę w CV lub brak obu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      Whisky moja żono.....

      Przez obywatel · Opublikowano

      nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • Zawierucha7
      Whisky moja żono.....

      Przez Zawierucha7 · Opublikowano

      a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • obywatel
      wiosenny sen

      Przez obywatel · Opublikowano

      zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • obywatel
      Obęd

      Przez obywatel · Opublikowano

      Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...