tak po prostu po latach

[teresa943]

ślady nadal pachną czerwienią mrzonek
choć rytm pomyłką ckliwych kleksów
w naiwnym sztambuchu

miłość miłostką zwana już łez nie kopiuje
tylko postrzępione kartki barwami inicjałów
dzielą razowe dni na kromki

dojrzałość trawi pamięć
z odrobiną liryzmu
jak wtedy

taką mnie lubiłeś
więc rozśmiejmy
krople wzruszeń
wzajemną kawą

bez urazy
jak przyjaciele

[Anna_Para]

Krysiu! Pewnikiem wpadł Ci w ręce "pamiętnik" - jak przed laty nazywaliśmy sztambuchy, księgi pamiątkowe. Z zagiętymi "sekretami", wierszykami, "różami na górze". Pięknie tak: umieć zmienić "status" kogoś, kto musiał się zmienić w przyjaciela, bo? Bo musiał, bo takie jest życie.
Ciepło i w Twoim stylu, choć jeszcze Krysiu Tereso mam niedosyt Twojego stylu i Twojej tu obecności. Cieplutko, Para:)

[Koval_ZNowin]

czy też nie lubisz krojonego chleba? smutne bo takiego już nie trzeba dzielić, a to nie dobrze. Przyjacielsko ujmuje, pozdrawiam serdecznie:)

[Judyt]

fajnie Krysiu z tym rozśmianiem , po czytaniu wiersza czuję się
tych dwoje przy kawie. J. serdecznie

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"bo? Bo musiał, bo takie jest życie." No własnie, ale...dojrzałość umie docenić prawdziwą przyjaźń. A "sztambuch" po latach? Rodzi cudowną łzę wzruszenia :)
Dziękuję, Aniu.
:)))
Przepraszam za "niedosyt", ale ...trochę "latam" po przychodniach lekarskich, a to absorbuje...ech, wolałabym tu :)

Cieplutko pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie ma to jak samemu się "pokroi", by obdzielić...tak po przyjacielsku :)
cieszę się, że "ujmuje"
:))
dziękuję i ciepło pozdrawiam -
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

miło Judytko, że czujesz "ich",
przy kawie najlepiej się wspomina
dziękuję
:):)
cieplutko pozdrawiam -
Krysia