Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to goniTWA przeciw naturze
czasu żaden bieg nie prześcignie
choćbyś cwałem piął się ku górze
to goniTWA przeciw naturze
w marnym ciągu czasozaburzeń
życie w pędzie kiedyś ci zbrzydnie
to goniTWA przeciw naturze
czasu żaden bieg nie prześcignie

a tak sobie poszłam za ciosem komentarzy:)
zaś co do wiersza, nie jestem pewna- jest jeden, czy dwa?
jak je interpretować, razem, czy osobno? trudne zadanie dla zwykłego czytacza;
a moze w końcu dziadek założył słomkowy kapelusz, gdy poszedł na ryby i dokonało się?
to wszystko dla mnie jest za trudne;
ale czytałam z pewnym rozrzewnieniem, bo gdy babcia zbierała mnie na procesję, zawsze brała parasol, wiedziała, że będzie padać...
pozdrawiam
:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Najwyżej staniemy się pierwszym namacalnym i patrząc na spory udział płci pięknej - niezwykle TWArzowym TWA :-)

[quote]
zaś co do wiersza, nie jestem pewna- jest jeden, czy dwa?
jak je interpretować, razem, czy osobno? trudne zadanie dla zwykłego czytacza;
a moze w końcu dziadek założył słomkowy kapelusz, gdy poszedł na ryby i dokonało się?
to wszystko dla mnie jest za trudne;
ale czytałam z pewnym rozrzewnieniem, bo gdy babcia zbierała mnie na procesję, zawsze brała parasol, wiedziała, że będzie padać...
pozdrawiam
:)
Sam nie wiem, co było dalej z dziadkiem bo interesowało mnie tylko jego ciało w kontekście tego samego dnia co wnuczkowie.

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam.
Opublikowano

pod tym nickiem znajduję zawsze coś interesującego i niebanalnego;
teraz znajduję mądrze rozpisane tematy sytuacyjne - w tekstach po prostu dzieje się!
- podziwiam sprawność językową i poczucie zarowno humoru, zdrowy dystans jak i wyczucie rzeczywistości, a w zasadzie paradoksu tej rzeczywistości o której mówią wiersze;
nie wiem, co - poza autorem łączy zestaw tematyczny tych mini opowiadań poetyckich, ani nie rozumiem łączącego ten zestaw tytułu (moim zdaniem bez sensu), ale Boskie Kalosze kierują się na ogół sensem niedostępnym dla śmiertelników (:))!
- pozdrawiam
i gratuluję inwencji
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...