Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

spojrzenie

Baśń Jednej Nocy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

WiJa

WiJa

Opublikowano
Opublikowano

Z treści wynika, że to, co bohater wiersza widzi, to jest po prostu fata morgana. A już mniej żartobliwie mówiąc, to powiem, że wszystko w końcu można zrozumieć, czy(li) zobaczyć (jak w tym wypadku), ale obawiam się, że tego wiersza, to nawet sama f.isia może Ci, Baśni Jednej Nocy pozazdrościć. Ja nie zazdroszczę, ale pozdrawiam.

Cream Dream

Cream Dream

Opublikowano
Opublikowano

Bądźmy poważni, i piszmy poważne wiersze. Ten wiersz to kpina, i technicznie i treściowo. Nawet w treści są neologizmy niemal kabaretowe. Złapać widok????!

A nawiązując do przedmówcy to nie wiedziałem ze funkcjonuje coś takiego jak "bohater wiersza". Moze chodziło o podmiot liryczny?

WiJa

WiJa

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wyraźnie widać, że chorobliwie chcesz udowodnić swoją wyższość nad innymi, przyczepiając się do czego tylko możesz. A przecież to, że jakieś określenie nie funkcjonuje w Twoim zasobie wiadomości, nie oznacza, że nie może być używane przez innych. A nawet gdyby to określenie, było tylko w moim użyciu vel użytkowaniu, to nie znaczy, że nie może być vel funkcjonować. Z tego, co wiem, to bogactwo języka przejawia się również tym, że na nazwanie czegoś jednego, może być wiele, wiele, i tym lepiej im więcej określeń. I właśnie sztuka literacka na tym między innymi polega, żeby używać jak najwięcej nazw, określeń, przenośni, porównań na te same rzeczy, wydarzenia, czy zjawiska. Itp., itd. Pozdrawiam
  • 1 miesiąc temu...
  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Nika na randce

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Christine   Bardzo dziękuję!  W sumie Wojtek był tylko jeszcze niedojrzałym emocjonalnie młodym człowiekiem, ale Nika za to może już za bardzo dojrzała - nie pasowali do siebie, do swoich oczekiwań. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Droga Luizy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Christine   Bardzo dziękuję!   Znam to zjawisko, niestety, ale już jest tylko przeszłością.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Radosław   Bardzo dziękuję!  Dzięki za tak miłe słowa, też lubię Bajora. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)))
    • Berenika97
      Mira

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stracony   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te słowa i za podzielenie się tak osobistym wspomnieniem - to musiała być niezwykła  chwila nad Bachotkiem, między jeziorem a kwitnącym rzepakiem.  Bezkresne pola kwitnącego rzepaku same w sobie już niosą niezykłe wrażenie.  Co do "wyższego stopnia rozwoju duchowego" - przyjmuję to z uśmiechem i pokorą, bo to raczej wciąż poszukiwanie niż jakiś stan osiągnięty. Ale dziękuję za te dobre słowa, motywują, żeby pisać dalej. Pozdrawiam serdecznie! @Na liniach czasu   Bardzo dziękuję!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Serdecznie pozdrawiam. :)  @Sylwester_Lasota @Andrzej P. Zajączkowski @lavlla nisu @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • hehehehe
      A minut stu ni ma

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ok, żółci nic. Łóżko   Mama, jak żółci nic? Łóżka ja mam
    • Dona30
      Cudowny seans

      Przez Dona30 · Opublikowano

      Mimo ciężaru dni i lekcji, które paliły jak sól na skórze, życie pozostaje zachwytem — długim seansem pod otwartym niebem. Gdy nadejdzie chwila ostatnia — będzie trudno. Uciszę w sobie opór, rozpuszczę dłonie w ciszy i odejdę bez hałasu. Teraz jednak oddycham pełnią. Patrzę uważnie. Zabliźniam rany powoli, cierpliwie. By znów dotknąć tego, co przyjdzie mi dźwigać jak sztandar albo co rozświetli mnie tak nagle, że ze szczęścia zapłaczę.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...