Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaspane powietrze pachnie przez chwilę
bezczelnie
byłam zła – to pamiętam – i nie miałam zegarka

chciałam czegoś bardzo
może lepiej że nie wiem czego

pretekst by przyjść do ciebie
wstyd
miejsce parkingowe na serce
znów tylko liść za wycieraczką
jestem prawie pewna że kiedyś było coś takiego
ciepło

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz lepiej? Zamieniłem a na e i odwrotnie bo widzę że szukasz perwersji i wrażeń za darmochę i to w złym miejscu :-)



zespena powiatrza pechnia przaz chwilę
bazczalnia
byłem złe – to pemiętem – i nia miełem zagerke

chciełem czagoś berdzo
moża lapiaj ża nia wiam czago

pratakst by przyjść do ciabia
wstyd
miajsca perkingowa ne sarca
znów tylko liść ze wyciareczką
jastam prewia pawne ża kiadyś było coś tekiago
ciapło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Teraz lepiej? Zamieniłem a na e i odwrotnie bo widzę że szukasz perwersji i wrażeń za darmochę i to w złym miejscu :-)



zespena powiatrza pechnia przaz chwilę
bazczalnia
byłem złe – to pemiętem – i nia miełem zagerke

chciełem czagoś berdzo
moża lapiaj ża nia wiam czago

pratakst by przyjść do ciabia
wstyd
miajsca perkingowa ne sarca
znów tylko liść ze wyciareczką
jastam prewia pawne ża kiadyś było coś tekiago
ciapło


autor, który zamieszcza tekst, a potem zmienia go pod wpływem innych komentujących, jest autorem nieświadomym i nie umie bronić swojego tekstu, a to źle świadczy i o tekście, i o autorze. Niemniej miejsca parkingowego nie daruję. Wiersz jest zły
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Przecież Autor jeszcze nawet się nie wypowiadał? Jak możesz czytać tekst ze zrozumieniem skoro nawet nie zauważyłeś, że to jeden z czytelników pozamieniał a z e?

Bo mam wrażenie że tu komentujący tak aktywnie uczestniczy w komentowaniu, jakby to był jego wiersz
Opublikowano
chciałam czegoś bardzo / może lepiej że nie wiem czego - o tak, tak bywa często. Zgadzam się, że "miejsce parkingowe na serce" brzmi bardzo słabo, niemniej całość jest ok. Chyba bez wielkich pretensji do zaskakiwania i pozostawania na długo w pamięci.

Arek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Czarek Płatak   Niezwykle klimatyczny wiersz. Zaczyna się jak senna, mityczna baśń z pasterzem i pomroką, a kończy genialnym, surowym lądowaniem na ziemi. Ta „pajęczyna” to dla mnie sieć czasu, która łapie i wielką naturę, i ten mały, ludzki ślad na ławce pod barem. Piękne, beskidzkie i bardzo namacalne. :)
    • @Poet Ka   Genialny miks historii, literatury i... gastronomii! Twój wiersz to niesamowicie zgrabna, błyskotliwa i literacko-historyczna układanka. Połączenie losów Stanisława Wokulskiego z realną historią warszawskiej rodziny Strójwąsów wyszło niezwykle naturalnie, a finałowa gra słów to absolutny majstersztyk. Rozbawiła mnie puenta z paszportem i „Wo kluskami” . Podziwiam Cię za taką lekkość w żonglowaniu kontekstami! Świetne!  :)))     
    • @JakubK Gdy rzuciłam palenie, najdziwniejsze okazały się dwa skutki. Pierwszy - zaczęłam mieć bardzo dużo czasu w ciągu dnia. Wygląda, że traciłam godziny na rytuale palenia i ciągłe przerwy "na dymka" obniżały moje skupienie i efektywność. Drugi - nie wiedziałam, co robić z emocjami. Dostałam podwyżkę w pracy i się cieszyłam. Ale tak jakby cały czas się cieszyłam. Minęło 15 minut, a ja dalej podekscytowana. Co robić w takiej sytuacji? Z papierosem wszystko wygląda inaczej. Po usłyszeniu jakiejkolwiek informacji wywołującej emocje, nieważne jakie, szłam na papierosa. A na papierosie przestawałam czuć te emocje. Pojawiało się "nikotynowe rozlanie". Zapomniałam, że emocje mogą trwać długo i być tak intensywne. W szczególności te pozytywne. 
    • @wiedźma   Piękna metafora bolesnego, ale wyzwalającego przebudzenia. Przejście od czarno-białej iluzji do pełnych bólu, ale prawdziwych kolorów robi ogromne wrażenie. Puenta "Nie wracam. Idę dalej" to czysta determinacja. Świetny utwór! 
    • @Stukacz   Mroczny, bolesny i niesamowicie plastyczny wiersz/ tekst. Metafora ze "szczurem olśnionym śmiercią" i finał na cmentarzu serca robią duże wrażenie. Dekadencki klimat - łączysz w wzniosłe cierpienie z brutalnymi, wręcz turpistycznymi obrazami.  Bardzo ciekawy! :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...