Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
pierniczku, jak drga moje serce
gdy chwytasz za rękę
prowadzisz w alejkę
cichą głuchą

szmer rozsuwanego rozporka
zagłuszają świerszcze
księżniczka na ziarnku żwiru
opadam i unoszę


cicho cicho, bo sąsiad zastuka

no przycisz ten telewizor
mam cukrzycę od cholernych zdrobnień
hemoroidy i ból głowy po dziesiątej

wieczorami wcieramy maść
z wyciągiem z litości,miłości czy przyzwyczajenia
uschły zdjęcia z młodości, twoje listy
że mnie kochasz, a w krzyżu łupie

ty mnie kochasz, czy nie kochasz
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




cokolwiek by to miało znaczyć dziękuję za czytanie

po cichu jednak liczę że to wyraz aprobaty

pozdrawiam
klaudia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




cokolwiek by to miało znaczyć dziękuję za czytanie

po cichu jednak liczę że to wyraz aprobaty

pozdrawiam
klaudia


cierpienie, jak moja mamuś

wieczorami wcieramy maść
z wyciągiem z litości,miłości czy przyzwyczajenia
uschły zdjęcia z młodości, twoje listy
że mnie kochasz, a w krzyżu łupie

lepiej być sługą jeśli ma się siły
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



"Wyciąg z litości" zrobił na mnie wrażenie. Jedyne. Ogólnie przekaz zrozumiały, ale chaotycznie podany, chociaż sarkastycznego humoru tutaj nie brakuje.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Sylwester_Lasota - tak się "dziwnie" złożyło, że akurat obydwaj korzystamy z AI - i ... akurat nad moją publikacją zamieściłeś swoją ... ale mnie to doprawdy ani ziębi, ani grzeje. Wypowiedziałem, co uważałem za stosowne i na tym koniec.
    • Trzy tony głosu,trzy tony blasku, trzy tony wejścia w każdy obrazek. Ty liczysz sylaby, ja liczę przeboje — a w tej wadze gatunkowej… kto godny poklasku? Ja — bo niosę scenę jak światło reflektorów, a ty — toniesz w wersach jak w morzu metafor. Więc zanim znów falą się będziesz przechwalał Pamiętaj: trzy tony to skala, którejś nawet nie badał
    • @P.Mgieł Świetnie zatrzymany kadr. Masz wybitne oko do detali i opisujesz te rzeczy, obok których większość przechodzi bez słowa. To, jak piszesz o krześle i kurzu, sprawia, że czytelnik widzi je oczyma wyobraźni.   Najmocniejsze jest to, jak pokazujesz przemijanie przez kadr krzywo stojącej lampy i ręce matki bezwładnie opadające na podłogę. To boli właśnie dlatego, że jest zwyczajne.   I chyba o tym jest cały tekst: że to drobiazgi zostają w pamięci najdłużej. U Ciebie to sposób obierania jabłka.   We mnie zostały te „drobiazgi”.   Poruszający tekst, niesamowite wrażenie.   Pozdrawiam serdecznie.
    • Jak cię widzą, tak cię piszą Lustereczko. lustereczko Powiedz mi przecie Kto jest najlepszym poetą na świecie "Przecie mówię Tak cię piszą, jak cię widzą Tyś najpiękniejszy na świecie Ten najbrzydszy jednak pisze lepiej od ciebie"   z podszeptów AjEja   Jak cię widzą — tak cię piszą, Lustereczko, lustereczko, powiedz mi w sekrecie: kto jest najlepszym poetą na całym świecie? „Przecie mówię — tak cię piszą, jak cię widzą, mój kochany. Tyś najpiękniejszy w tym odbiciu, wypolerowany, wystrojony, jakbyś szedł na własne odsłony. Lecz w poezji, mój ty kwiatuszku, nie liczy się blask na kożuszku. Bo choć błyszczysz jak gwiazda w niebie, ten najbrzydszy — pisze lepiej od ciebie. On nie pyta luster, nie szuka chwały, nie gładzi włosów, nie prostuje bryły. On słowa ostrzy, nie poleruje, on wiersz wykuwa, nie pozoruje. A ty? Ty pytasz o tron i laury, jakby poezja była konkursem na fryzury. Więc słuchaj, zanim znów zapytasz mnie śmiało: "to piękno odbija — co z talentem się zadziało.”
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...