Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ostatni wers zrozumiały, ale zadziałałabym bardziej twórczo...
Reszta bez skazy :)

Twórczo może być nad morzem, za cztery godziny wsiadam za kierownicę. :)
Będę rano jechać koło " Domu Podcieniowego" który stoi w okolicy Gdańska.
Pozdrawiam Krzysiek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krzysztofie dziś napisałem wiersz w podobnej konwencji
twój bez zastrzeżeń, taki trochę marynarski, może dlatego że już jesteś myślami nad morzem;))
szerokiej drogi i pozdrowienia dla Was od nas
najlepszego
r
Opublikowano

Wcale nie wszyscy. Ja - na przykład - nie wiem.
Nie mam czasu się dowiedzieć, bo też nieuleczalnie szybko żyję. ;)
"...z podcieni modli się cicho do jastrzębi wbitych w ciemne niebo..."
Ja ją zobaczyłam. Tę panią.
Ładny wiersz.
Szeroooooooooooooookiej drogi. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krzysztofie dziś napisałem wiersz w podobnej konwencji
twój bez zastrzeżeń, taki trochę marynarski, może dlatego że już jesteś myślami nad morzem;))
szerokiej drogi i pozdrowienia dla Was od nas
najlepszego
r

Już jestem nad morzem, ciałem i duchem.
Piasek zgrzyta mi tu i tam. ;)
Dzięki za dobre słowo.
Pozdrawiam całkiem słonecznie
Krzysiek
Opublikowano

A nigdy nie przyszło mi go głowy, że ten, kto wyżej kark musi uginać?
No, może wtedy, kiedy ta kobieta tak cicho się modli, że nic nie słychać :)

Dobry wiersz Krzysiu.

Pozdrów w przerwie pociąg ode mnie :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Kapirinia  - świątynia dumania i zadumy – miejsce, gdzie pamięć (bohaterów?) splata się z osobistym wspomnieniem.
    • @Maciej Szwengielski Tak, proszę Pana, ale nie. Może niezbyt jasno się wyraziłem, ale jaśniej nie potrafię ;) Dygresyjnie tylko nadpiszę, że nieprawdą jest, że gdyby nie istniały zasada antropiczna i stała Plancka, to nie byłoby Wszechświata. Byłby. Jeszcze 200 lat temu tych opisów nie było, ale świat miał się dobrze.  A teraz clou. Otóż pisze Pan "Człowiek /.../ musi znaleźć odpowiedź na dręczące jego pytanie: po co istnieje". Nie, niczego nie musi. Do życia powołują nas rodzice, poprzez akt miłości. Po co? A bo pragną mieć potomstwo. Piszę z autopsji. Jakie pytania dręczą bobaska? Przede wszystkim gdzie jest cycuszek. Czyli owo pytanie "po co żyje", pojawić się może o wiele później. Może, ale nie musi. Dla mnie np. pytanie "po co" jest sztuczne i pozbawione sensu. Tak samo jak problem liczby diabłów na główce szpilki. Oczywiście zastanawiać się można nad tym "po co żyć", ale, no właśnie, po co? No chyba, że komuś to sprawia przyjemność. I kończąc, zapewniam Pana, że w naszej cywilizacji są miliony problemów, których rozwiązanie dałoby ludzkości o wiele więcej korzyści, niż odpowiedź na Pańskie pytanie "po co żyć?".  
    • Patrzę w górę   nic         niebo                  chmury                               słońce? nuda   nuda   nuda   Te chmury płyną? żyją swoim życiem   chcę być chmurą                               płynąć                                          i krążyć w niebycie
    • @Waldemar_Talar_Talar - zastanawiasz się, jaki wachlarz uczuć i emocji składa się na miłość. I co jest potrzebne, żeby wyhodować taką, która nie będzie płytka i nie pozostanie tylko słowem; która nie będzie nazbyt dosłowna i nudna. Taką, która będzie niosła ze sobą głębię i tajemnicę.
    • Róże są cudne i wspaniałe na każdą okazję i tą poetycką i tą w relacjach. Super wiersz! Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...