Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Słodkiego życia mi tu zabrakło.
Słodkiego życia - więc zgódź się, Boski,
aby mnie anioł skrzydłami natchnął
i szczęściem tknięty, umrę z miłości.
Spłynę po śmierci ku Tobie zdrojem,
użyczać chłodu ciału w kąpieli -
błysnął jak diament na firmamencie
światłem nadziei, nieśmiertelności.
Bym dla tej prawdy oddał, co moje,
to śmierć, by odtąd być tylko z Tobą.
I pluję śmierci w oczy szyderczo -
a niebo milczy, bez słów litości
lecz Ziemia nie chce, abym był wodą,
a Ty? - Ty nie chcesz, żeby mi przeszło.

Opublikowano

Dobre sobie, co za arogancja?

Właśnie widzę, że Ty mówisz...mój-


Zobacz

jak się uwalnia czas
z jej stóp ?

jak cisza rozchyla
oddech, ruch.

usłyszeć, jak owija się
w kłębek pary. w locie -

gdy cię nie ma chwytam,
w garść chwytam...

zobacz, jak się szamocze
wokół, tutaj.




Dnia: 2010-05-06 21:51:10, napisał(a): były premier
Komentarzy: 1065

doczekać czegoś nie z tej ziemi,(...)ziarnko poezji,
które tkwi w każdym ćwierćanalfabecie.

były premier:myślę, że musisz podać się do dymisji?
Ale stój! Jest możliwy wolny etat.
Jak chcesz, możesz zostać u mnie woźnym w szkole.
Jak ją tylko wybuduję?

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

były premier:i tak ma jeden plusik, a reszta minusiki.
Ten Twój wierszyk. Więc czym mnie tu straszysz?
Jak dla Ciebie, nie ma wiersza? Tak dla mnie- Twój będzie tym samym.
Tu jest tylko pokazany przykład. Tego, co Ty reprezentujesz?
Pisząc, taki nijaki? Do mnie komentarz.-"nie ma wiersza"
Więc kup sobie okulary. To tyle.
Bez komentarza.

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

tekst niby ma być podniosły, niby ma dążyć do poezji klasycznej, tzw. wniebowziętej innymi słowy natchnionej.

niestety czytając twój wiersz nic nowego nie znalazłem dla siebie, a jako czytelnik, czyli podróżnik po literaturze, chciałbym zobaczyć coś nowego, zaskakującego. W tym tekście czułem się jak w Czechowicach Dziedzicach, Radomiu, Ciechanówku na dworcu. Po prostu jedno i to samo (p.s nie mam nic do tych miejscowości dałem tylko jako przykład).
w budowie wiersza przeszkadza mi nadmierna powtarzalność tych samych słów
np słodkie życie - 3 razy, śmierć 3 razy, niebo... itd itp
konstrukcja zawiera przetarte szlaki, klisze, które już dawno wyblakły, oraz nadmiar zaimków zwrotnych brrr.....


innymi słowy wiersz mi się nie podoba i takie jest moje subiektywne stanowisko
pozdrawiam

Opublikowano

Tali Maciej;tego wymaga ten wiersz.
Więc nic nie mam sobie do zarzucenia.
Cóż, każdy sądzi według siebie.
A ja nie będę z Tobą wchodził w dyskusję,
bo ta nie miałaby tu końca.

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

Intrygują mnie nie wiersze ale osobowość Autora.

Pokaż mi wiersze a powiem Ci kim jest Autor.

Tutaj - Super Tango zakłada już milionową maskę.

Kim Ty do cholerki jesteś Tango, co?

Mnie się już nie chce Ciebie "rozgryzać".

Więc w łaskawości swojej uchyl rąbka tajemnicy i powiedz kim jesteś Człowieku.

Poetą, malarzem, muzykiem, kobietą, facetem, schizo, psycho, macho ...
chyba MATRIX i każdemu grasz na nosie ku własnej uciesze, bo to lepsze zamiast czytania dowcipów o Salci wieczorową porą.

:)

Opublikowano

posłuchajcie


Pójdę tam
gdzie żaden człowiek
iść się nie odważył

wyruszę w długą wędrówkę
bez grosza przy duszy
z głową pełną kolorowych marzeń

a chciałbym się kąpać
w białej bali
z czystego złota

pełnej płatków róż
otoczony wieńcem
pięknych kobiet

a dziś siedzę i liczę muchy
na starej ławce
pod urzędem

z wyobraźni maluję obrazy
wyciągam fakty
z pustego kapelusza

ja książę i żebrak...




Matylda Górska;

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

Słodkiego życia mi tu zabrakło.
Słodkiego życia - więc zgódź się, Boski,
aby mnie anioł skrzydłami natchnął
i szczęściem tknięty, umrę z miłości.
Spłynę po śmierci ku Tobie zdrojem,
użyczać chłodu ciału w kąpieli -
w słońcu, co zbiegło z Sierra Leone,
niebo i ziemię jak kwiat rozbielić

Ta część, nawet niezła (są ślady rzadkiego u ciebie dystansu i dowcipu), potem już standard - spiże, marmury i "ciężkie norwidy"...

Opublikowano

H.Lecter:tak można zmienić końcową puentę, tych sześciu wersów.
Ale to wymaga czasu. Zapewne byłby inny odbiór.
Spróbuję jeszcze dzisiaj nad tym popracować.
Ale czy osiągnę zamierzone cele w tym sztuka.

Pozdr, b;

J.S

Opublikowano

Matylda Górska:Kim ja jestem? Człowiekiem.
Ale mam sąsiadów o takim samym nazwisku, jak Ty.
Mieszkają pode mną. Może to Twoi krewni, kto wie?
Wymienię ci tylko, ich imiona.
Piotr, Małgorzata, Paulina, Mateusz.

Pozdr. b;

J.S

Opublikowano

Nie chcę się wtrącać do dyskusji. W końcu pana wiersze mają taką, a nie inną poetykę, czyli taki, a nie inny styl i urok, przywołujący takie, a nie inne czasy; rzec by można nawet, że stare dobre czasy. I w tym wierszu ewentualnej zmiany wymaga tylko jeden wers, i to jest, o ironio, wers dziewiąty; bo właśnie słodkie życie jest, i to dobrze umocowane w dwóch pierwszych wersach, a już słodkie życie w marzeniach, trzeba z kolei i po prostu oddać innymi słowami (nawet jeżeli to wyrażenie /słodkie życie/ jest kluczowe dla wiersza), czyli na zasadzie opozycji do pierwszych wersów. Np. tak: , bądź itp. Po prostu, żeby wiersz nie był przesłodzony (słodkim życiem), a więc, żeby też nie osłabiał dwóch pierwszych wersów, bo nadmiar, nawet czegoś dobrego, może być szkodliwy. A jeżeli już musi pozostać to słodkie życie w tym dziewiątym wersie, to nie ze słowem marzenie. Reszta jest kwestią gustu. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ... albo znacie - film "Outlander"? We wyreżyserowanej w 2008 roku przez Howarda McCain'a historii, opartej na scenariuszu napisanym wspólnie z Dirk'iem Blackman'em, najważniejsze są trzy osoby: Kainan, Freya i Eric. Imię pierwszej, zagranej przez Jim'a Caviezel'a, łatwo skojarzyć z nazwiskiem reżysera; Imię drugiej, kreowanej przez Sophia'ę Myles jest tożsame z nordycką boginią miłości, płodności, wojny i magii. Wreszcie Eric: zdawałoby się imię jak imię, wybrane jednak celowo, chociaż ta właśnie filmowa postać jest chłopcem - pochodząc bowiem z języka staronordyckiego, oznacza "wiecznego władcę" lub kogoś "zawsze potężnego".    Powtórzę: zdawałoby się historia jak historia, napisana i nakręcona, by dać zarobić wszystkim zaangażowanym w jej powstanie. Jest jednak głębszą, niż może wydawać się na - czy też po - pierwsze obejrzenie. Oto kosmita z planety, której nazwa nie zostaje w filmie wymieniona, wraz z towarzyszami atakuje ziemię zamieszkałą przez drapieżniki zwane Morwenami, zabija je ogniem z nieba (patrz zdanie z filmu) i niszczy ich świat dla własnej korzyści. Dokładniej celem zyskania ziemi, albo - by nawiązać do obecnie trwających w naszym świecie wydarzeń, że tak je łagodnie nazwę, a zarazem do tychże sprzed lat kilkudziesięciu - budowy wielkiego państwa lub zyskania narodowej przestrzeni. Przypomina ona - historia owa - z pewnością tę przedstawioną przez James'a Cameron'a w "Awatar'ze". Przypomina - niestety także,  określenie "nie tylko" jako astosowne jest nie na miejscu - wspomniane uprzednio wydarzenia.     Jakże to ludzka historia i jakże ludzki punkt widzenia - rzecz oczywista, reprezentowany przez osoby niskoenergetyczne: wpaść na pomysł zagarnięcia cudzej przestrzeni i urzeczywistnić go ze świadomością mordowania mieszkańców tejże przestrzeni, przy czym w żadnym stopniu przejmując się ową świadomością. O zabijanych nie mówiąc: to konieczność. Istotne, że chcemy tego właśnie my. Nam wolno.     Oczywiście jest to opowieść i ludzka: Cainan - pora teraz na następne skojarzenie, z Conanem Barbarzyńcą mianowicie, bynajmniej tylko imienne - zakochuje się we Frey'i. Czy trzeba dodawać, że z wzajemnością? Nie trzeba, prawda? W przeciwnym razie nie byłoby historii bądź istniejąca w ten sposób, w zbyt małym stopniu gwarantując oczekiwaną oglądalność niezbyt przypadłaby ona widzom do umysłów. Nadmieniony zaś wcześniej Eryk zostaje usynowiony. Scenariuszowe te fakty ujmuje jedno z końcowych zdań: "Wziął sobie żonę i chłopca, którego usynowił".     Jest w "Outlander'ze" - zaznaczę tu, że znacznie bardziej podoba mi się tłumaczenie "Inoziemiec", będące wcale na równi z "Cudzoziemcem" - jeszcze jeden wątek. Celowo posadowiony na końcu filmu , moim zdaniem właśnie dla zwrócenia nań stosownej uwagi. Oto główna bohaterka - że to ona, wskazuje brzmienie głosu - wypowiada zdanie: "Kainana przysłali bogowie". Nie tyle chodzi o to, iż nie odpowiada to tegożfilmowej prawdzie - Kainan wszak opowiedział Freyi o sobie, skąd pochodzi - ile o pochodzeniowe związki nas ludzi z istotami z innych światów. Na co wyraźnie wskazują sumeryjskie historie o Anunnaki, opowieści Dogonów, legendy Kaczynów czy - wraz z innymi mitologiami i panteonami od Wschodu do Zachodu, zwłaszcza hinduistycznym - ta nordycka dawnych Skandynawów. Podobieństwa działań bogów, jak ich w owych mitach rozmaitych ludów nazywano, z poczynaniami starotestamentalnych Nefilim są uderzające. Z przekąsem wspomnę czasem zdarzający się brak kobiecej wiary w męskie słowa, co akurat w przypadku Freyi miało miejsce. Ale może była to kwestia jej interpretacji, dodania sobie wartości, że wiąże się uczuciowo i małżeńsko z bogiem. A może Kainan, nie dopytany, nie powiedział jej wszystkiego? Może i jemu było miło zostać uznanym za boga?    Inoziemiec. Outlander. "Cudzoziemiec", jak główny bohater jest określany do chwili przyjęcia do wikińskiej społeczności, stanowiącej podstawę i tło akcji, nim zaczęli oni zwracać się do niego po imieniu. Patrząc na obecny świat i spoglądając na jego historię - przy założeniu, że ta prezentowana w oficjalnej nauce jest prawdziwa w sferze stoczonych bitew i wojen - trudno nie zadać pytania, jak wiele w Ziemioludziach - Ziemianach - owego "Ino". "Out". "Cudzo".     "Czyńcie sobie Ziemię poddaną"? Stworzeni "na obraz i podobieństwo"? Hm. Czy stan świata, wynikający ze wymienionego w uprzednim zdaniu stworzenia "na obraz i podobieństwo" nie świadczy dobitnie o niskiej energii zbyt wielu tuziemców?     Autor niniejszego opowiadania miewa czasem następującą myśl. Jeżeli ci, którzy do tej pory śpią, nie obudzą się lub nie zechcą wejść do grona czy może już nawet społeczności Przebudzonych czy Świadomych, to kto wie, czy Ziemia, świadoma istota - Gaia,  jak nazywali ją starożytni Grecy - nie czeka już, aby oddzielić ich dusze od sfery fizycznej? Wiedząc, że bez nich będzie jaśniejszą i o wiele bardziej pozytywną energetycznie przestrzenią? Samowymieniony na początku tegoż akapitu Autor bynajmniej zdziwiłby się, jeśli dla wielu byłby to przedostatni - a może nawet ostatni - tak zwany Wielki Piątek.      Kartuzy, 3. Kwietnia 2026
    • @Jacek_Suchowicz I żyli długo i szczęśliwie…. Na Twoje zakończenia zawsze można liczyć.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pozdrawiam serdecznie. I Wesołych Świąt.
    • @Stukacz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Wydzierał się i wydzierał, albowiem chciał swoje, czyli to co jego, tak, co jego właśnie, wydrzeć watasze zasępionych wilków, zwanych „północnymi”. I wydziergał w tym celu hasło w niewiele znaczącym i dość obojętnie oraz w gruncie rzeczy lakonicznie prowadzącym się zeszycie formatu A5. Wydarł kiedyś z niego kartkę, na którą z czasem i embarrasem wdarła się ważna treść.      Warszawa – Stegny, 03.04.2026r.  
    • @[email protected] dziękuję, *** bazie w koszyku... ***
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...