Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znam dwa style motylkiem.
Jeden mam wytrenowany do perfekcji, drugiego dopiero zamierzam się nauczyć (delfin)
uznawany za najtrudniejszy styl pływania ;)
Wiersz pozostaje dla mnie w sferze domysłów i dwuznaczności.
Tropy są ;)
To se plusnę :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znam dwa style motylkiem.
Jeden mam wytrenowany do perfekcji, drugiego dopiero zamierzam się nauczyć (delfin)
uznawany za najtrudniejszy styl pływania ;)
Wiersz pozostaje dla mnie w sferze domysłów i dwuznaczności.
Tropy są ;)
To se plusnę :))
dzięks "Atropino" ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znam dwa style motylkiem.
Jeden mam wytrenowany do perfekcji, drugiego dopiero zamierzam się nauczyć (delfin)
uznawany za najtrudniejszy styl pływania ;)
Wiersz pozostaje dla mnie w sferze domysłów i dwuznaczności.
Tropy są ;)
To se plusnę :))
dzięks "Atropino" ;)
Aaaaaaaa
mi się przypomniało (nie ubliżając nikomu)
jeszcze jest styl "po warszawsku" - dupą po piasku ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięks "Atropino" ;)
Aaaaaaaa
mi się przypomniało (nie ubliżając nikomu)
jeszcze jest styl "po warszawsku" - dupą po piasku ;))
hehe... ten styl też mam opanowany... ;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


:))

edit: mam niejakie wrażenie cobym strędowaciała...;),
zatem, na wolniejsze chwile, odpuszczę sobie orgię i będę 'studiować' lepre.ozę
zacznę od Mniszkówny....hihi...
Opublikowano

Peelka, pomimo/ z powodu (?) "motylkowej" kondycji, sama sobie Scyllą i Charybdą...paszcząc tropy, dokonuje wirtualnej konsumpcji celu, z motylkowym wdziękiem nie zaprzątając sobie głowy tym, kto, co, ów cel ;) Może to i dryfowanie a nie żadne pływanie ale bardzo usypia czujność wszelkiej maści potworów :)
Fiśnięte jak diabli... :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


:))

edit: mam niejakie wrażenie cobym strędowaciała...;),
zatem, na wolniejsze chwile, odpuszczę sobie orgię i będę 'studiować' lepre.ozę
zacznę od Mniszkówny....hihi...
Nie jest tak źle;) To tak z oniemienia. Figlarnie puszczasz oczko. Tak sobie Ciebie wyobrażam. Pozdrawiam. Leszek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I poszły bratki z zapasem zapachu zabrały wytrwałość nie dla nich lato ten co wysłał je z korytka trumienki do gruntu zdziwiony po deszczu trupimi skrzydłami osuszył 
    • Nie zabiegam, nie zbiegam, nie podbiegam… odbiegam. To fakt niepodważalny. Bo ja… wszystko mam.   Życie, to satyryczna opowiastka o człowieku, który od zawsze wszystko ma. Mimo to jest w ciągłym szukaniu, wymyślaniu, głodzie, chłodzie, pragnieniu, zawiści, zawziętości… nuuudzie. Nudzie. Nudzi się, więc kombinuje, co by tu w swoim bytowaniu ulepszyć, przyspieszyć, podnieść, zobaczyć… zooobaczyć. Patrzy na piramidy, winorośl, narkomanów, kolorowe pigmenty na skórze, patrzy w mikroskop, patrzy gdzie nie widać nic, ale on przecież patrzy to wie, że coś tam jest. Zwiedza… zwieeedza miasta, kościoły, pomniki, jeziora, góry, lasy, ławki i puby. Wierci się. Co by tu chcieć ?!… o co by tu zawalczyć?!…. zawaaalczyć! Lata na drugi koniec ziemi, bo tam coś ktoś kiedyś zasadził, zrobił, powiedział… do sklepu po wodę gazowaną, do zoo pooglądać lwy, małpy i słonie… zażerając się popkornem. Ma wolną wolę, własną… istnienia, tworzenia, brania… grabienia… i liście na podwórku. Nie zabiegam o to by oddychać przez słomkę, albo nadymać policzki jak rybo-jeż. Bo pierwszą i najważniejszą zasadą, wręcz tajemnicą istnienia tu właśnie, jest nieskrępowany oddech, a nie szklana rurka (w wersji premium do słomki) wsadzona w szklany pojemnik, by sączyć powietrze ostrożnie i dochodzić do omdlenia/niedotlenienia. Odbiegam więc, kiedy szala wagi się przechyla w jakikolwiek sposób. Biorę miecz i ucinam, bo nie warto tracić wszystkiego, lepiej stracić pasożyta. I znów można oddychać głęboko… głębiej, z lekkim uśmiechem idąc krok za krokiem po wielkiej bibliotece, dotykać okładek,  przesuwać palcami po zagłębieniach, zachwycać się misternymi złoceniami, sprawdzać prawdziwość kapitałek... odbiegając od czyiś wyobrażeń, brakiem zabiegania.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Naprawdę przejęłam się Twoja odpowiedzią,bo zrobiłam w tym roku takie syropki i teraz będę się martwić, czy dobre.   Czy to tylko metafora? A i kaszel jest prawdziwy Dziękuję pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Charismafilos :) właśnie. Dzięki        @Marek.zak1 :) Również zdrówka        @Berenika97 :) Dziękuję        @Poet Ka :) również podziękowania     
    • @Gra-Budzi-ka @piąteprzezdziesiąte Podziękowania:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...