Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

skulona siedzi pod ścianą
oczy szkliste
zawiesiła na podłodze

do krwi poszarpała paznokcie
zjedzone plany
głód blokuje otwarte drzwi
ziąb przenika przez sukienkę

na deser
pozostał błękit męskiej koszuli

Opublikowano

Podoba mi się ten obraz, bo ja lubię, kiedy wiersz mówi metaforą. To już drugi w ostatnich dniach tak dobry Twój tekst. Potnę Ci go trochę, Jolanto, ale - bezboleśnie:


skulona siedzi pod ścianą
szkliste oczy
zawiesiła na podłodze

do krwi poszarpała paznokcie
zjedzone plany
głód blokuje otwarte drzwi
ziąb przenika przez sukienkę

na deser
pozostał błękit męskiej koszuli

To tylko propozycja, bo możesz czasownikiem przeszłym poprowadzić tekst do końca, i już nie będzie imiesłowów:) Cieplutko, Para:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Aniu dzięki bardzo, jak się zawiesza oczy na podłodze to ciężko pisać wiersze, ale taki mały retusz bardzo mi/sie. wdzięczna ja.
jak boli wyłażą dobre teksty ;)
Serdeczności - Jola.
Opublikowano

W tej całej samotności na pierwszy plan wysuwa mi się sentyment do męskiej, a może już "niemęskiej" koszuli...
ps. zsynchronizowałam z kolejnym wierszem. który czytałam jako pierwszy
:)
Pozdrawiam, życzę kolejnych takich, niekoniecznie z bólu, ale jeśli ból jest dobrym materiałem genetycznym, to czemu nie? Moja babcia mawiała, że każde doświadczenie w życiu jest potrzebne.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Grażyno świetny komentarz, dobry materiał na wiersz - babcia wiedziała co mówi :)

synchronizacja - trafne!

sentyment, można to tak nazwać, zawsze będzie gdzieś we mnie ta męska koszula, czasem niemęska - są mężcyźni i są... - coś w tym stylu, ale niekoniecznie.
w tym wszystkim wali się zaufanie...

Serdecznie - Jola.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Leo jestem cała i zdrowa, czas nie leczy, jednak W-wę odbudowano :)))
może się odbuduje zaufanie... najgorsza, że wciąż mój!
i jak się mówi: nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
serdecznie - Jola.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


samotność to destrukcja, przynajmniej dla mnie...

Judyt dziękuję i buziaki - Jola.
jest przy Tobie Bóg bardziej niż sądzisz
destrukcja jeszcze nikogo do niczego
dobrego nie doprowadziła. Można tak
się czuć nie zaprzeczam, ale z niej
może wypływać jakieś dobro. J.uściskowywuję
serdecznie, nie ma za co.
mm..chyba każdy przez nią przechodzi Jolu
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


samotność to destrukcja, przynajmniej dla mnie...

Judyt dziękuję i buziaki - Jola.
jest przy Tobie Bóg bardziej niż sądzisz
destrukcja jeszcze nikogo do niczego
dobrego nie doprowadziła. Można tak
się czuć nie zaprzeczam, ale z niej
może wypływać jakieś dobro. J.uściskowywuję
serdecznie, nie ma za co.
mm..chyba każdy przez nią przechodzi Jolu
Judyt wyżej pisałam, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Wiem, że Bóg jest z nami, bardziej niż myślimy :)
Serdecznie - Jola.
Miłej niedzieli!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jest przy Tobie Bóg bardziej niż sądzisz
destrukcja jeszcze nikogo do niczego
dobrego nie doprowadziła. Można tak
się czuć nie zaprzeczam, ale z niej
może wypływać jakieś dobro. J.uściskowywuję
serdecznie, nie ma za co.
mm..chyba każdy przez nią przechodzi Jolu
Judyt wyżej pisałam, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Wiem, że Bóg jest z nami, bardziej niż myślimy :)
Serdecznie - Jola.
Miłej niedzieli!
I Tobie!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Judyt wyżej pisałam, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Wiem, że Bóg jest z nami, bardziej niż myślimy :)
Serdecznie - Jola.
Miłej niedzieli!
I Tobie!
:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • poznali się w miejscu gdzie ludzie udają słowa a słowa udają ludzi kliknięcie było jak dotyk tylko czystszy bo bez ciała które zdradza kilka miesięcy składali się z nocnych godzin z przecinków z "jesteś?” które znaczyło więcej niż imię aż przyszło twoje: odejdź nie jak ogień tylko jak błąd systemu cichy powtarzalny nie do naprawy ona nie odeszła od niego ona odeszła w niego rozrywając wszystko co było wspólne on został z kursorem który mruga jak puls po zgonie toczy walkę z backspacem pisze kasuje ból ma strukturę tekstu którego nikt nie zredaguje a ona piękne poetyckie pióro zrywa się rano wcześniej niż kiedykolwiek jakby coś ją goniło czego nie umie nazwać o siódmej loguje się do cudzego życia nerwowo łapczywie rozdaje przymiotniki jak puste kalorie " piękne” "cudowne” " tego nam potrzeba” to teraz jej poezja to skrypt zachwytu optymalizacja pustki wlewa je w usta mężczyzn-wydmuszek ludzi po przejściach złożonych z porażek i tanich metafor na widok jej zdjęcia prostują się nagle na chwilę unoszą się na resztkach ambicji jak zwierzęta uczone głodu dmuchają w swoje klatki piersiowe jak w puste worki piszą: " siostro jestem z tobą” piszą: "jesteś światłem” a pod spodem prześwituje jeden zamiar stary i bardzo mały ona klika dalej aż system rozpoznaje w niej swoją aż martwe litery zaczynają udawać puls to tylko sztuczne oddychanie na trupach cudzych wierszy bo trzeba pokazać że się oddycha szerzej niż on że nie boli że świat ją przyjął bez reszty tylko że ten świat jest obcy jak zimna klatka schodowa o trzeciej nad ranem a ci ludzie nie sięgają jej nawet do milczenia i wtedy między jednym komentarzem a drugim wpada w miejsce bez powiadomień bez odpowiedzi bez niego czarna dziura ma kształt okna czatu które już nigdy się nie zaświeci on jeszcze czasem tam wchodzi nie żeby pisać tylko żeby dotknąć martwego piksela który kiedyś był jej okiem sprawdza jak precyzyjnie można zostać usuniętym z pamięci podręcznej świata a świat mruga do niej zimną diodą routera i kłamie szeptem światłowodów że wciąż jest widziana przez głodne oczy które nie szukają wierszy tylko ciała    
    • Alu, kardioida, radio i ....
    • O, nadymali lamy, Dano.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...