Banał

[Pielgrzym Ostatni]

I na co nam Księżyc
Z tą gębą pyzatą
Raz jest raz go nie ma
Fircyk

I po co nam tych liści stosy
Poczerniałe pola
Znowu jesień zima
Gnicie

Do czegóż Słońca zachody
Niemego topielca
Co ranek psuje zabawę
Wypływa

Natchnienie pokoleń poetów
Co macie na swoją obronę

Setki lat zmieniacie się w banał
A kolorowe ćmy
Zmieniają się w szary popiół
Zachęcone Waszym nieustającym blaskiem

[Oxyvia]

Bardzo mi się podoba, choć wyziera z wiersza deprecha i wypalenie poetyckie, że tak powiem. Bardzo mi się...

[Anna_Myszkin]

Warto, choćby dla tych ciem, a Oni, świadomi tego, nigdy nie przestaną przetwarzać. Podoba mi się ten niebanalny wyrzut. Pozdrawiam :)

[6 kilo]

Piotrze,
udany wiersz bardzo,
w głębię wchodzisz odważnie,
bez lęku,
chociaż z trwogą,
Twoje urocze pisanie Piotrze,
pozdrawiam,
jacek.

[Pan_Biały]

dla mnie nie ma treści, to jest lanie wody
nie kupuję
czekam lepszych
r

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taak, aż deprecha to może nie, ale bywało lepiej, że tak powiem :) Cieszę się, że jednak z tym wypaleniem się podoba. Pozdrawiam serdecznie

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie, my też jak te ćmy krążymy na Forum, między fałszywymi latarniami... Pozdrawiam

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Jacku za jak zawsze uroczy komentarz,
dawno nie widziałem nic Twojego
czyżbyś szlifował diament jakiś?
pozdrawiam

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taki komentarz do rzeczywistości, może nie każdego zadowoli jeśli sam już ten temat przerabiał kilka razy. Dla Ciebie, Rafale, w moim sklepiku mało atrakcji, ale cieszę się że wpadasz i słowo nawet najmniej przychylne - zbieram uczciwie.

[6 kilo]

a nic Piotrze nie szlifuję,
może co najwyżej wodę w basenie,
przeżywam rozterki porzuceniowe,
kobieta mnie - z powodu, że jestem
słabo wykształcony,
niby to prawda, bo podstawówka i jedna klasa
szkoły zasadniczej w kierunku ślusarza,
to trochę mało żeby kochać intelektualistkę,
smutno mi po prostu i się nie mogę pozbierać,
ale Ciebie pozdrawiam,
jacek.

[krzysztof marek]

ja myślę źe twój wiersz nie jest laniem wody. hm. jak dla mnie to nie takie proste pisać o pisaniu w sposób przystępny, a Tobie to wyszło Piotrze. pozdrawiam.

[teresa943]

niby "banał", jednak kryje wcale niebanalny dylemat...zniechęcenia (wypalenia?), tęsknoty bez końca za ...ech, tak naprawdę to wciąż powracamy (jak ćmy do światła) do "zdradliwego" księżyca...my poeci ciągle marzymy...ktoż nas zrozumie?
:-)
serdecznie pozdrawiam, Piotrze -
Krysia

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taak, aż deprecha to może nie, ale bywało lepiej, że tak powiem :) Cieszę się, że jednak z tym wypaleniem się podoba. Pozdrawiam serdecznie
Mam nadzieję, że to wypalenie jest chwilowe. Na pewno tak. To pewnie przez te upały. :-) Przejdzie.
Czekam na wiersz pełen radości tworzenia. :-)

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku
trzymam kciuki
pisz koniecznie
jeśli jest tak jak mówisz
to najlepszy czas na pisanie
a potem oszlifuj te łez diamenty
jak emocje miną

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci bardzo, trochę lżej mi w duszy...

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...My sami się rozumiemy najlepiej, chociaż spektrum poezji rozległe jest i ci z odległych krańców też niekoniecznie :) Krysiu, miło że zajrzałaś, pozdrawiam
Piotr

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taak, aż deprecha to może nie, ale bywało lepiej, że tak powiem :) Cieszę się, że jednak z tym wypaleniem się podoba. Pozdrawiam serdecznie
Mam nadzieję, że to wypalenie jest chwilowe. Na pewno tak. To pewnie przez te upały. :-) Przejdzie.
Czekam na wiersz pełen radości tworzenia. :-)

Musi być chwilowe, ja tak jak ta leszczyna o której Młynarski... Może radość tworzenia przyjdzie na urlopie, jeszcze dwa tygodnie.........
Dzięki ciepłe za pocieszenie
Piotr

[M._Krzywak]

"Natchnienie pokoleń poetów" - zdarzają się czasem takie chwile, że człowiek zapatrzy się i tak coś czuje (pewnie to się nazywa "natchnienie" :)
Wiersz jest wyśmienicie napisany i może trochę niebezpieczny, szczególnie, że swego czasu poezja była tylko wzorem, regułą, aż wreszcie wybuchła w epoce romantyzmu. Czyli te "setki lat" nie bardzo mają się czym bronic.
Podoba mi się, chociaż jako odbiorca nie do końca zgadzam się z peelem.

Pozdrawiam.

[Leokadia_Koryncka]

Czasem trzeba nazwać rzeczy po imieniu - może mniej poetycko, ale przecież niebanalnie.
Pozdrawiam serdecznie... Leo.

[Pielgrzym Ostatni]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję i myślę, że i tysiące lat byłoby na miejscu, bo czymże jest poeta? Nasze współczesne pojęcie to jedno, a może nasz antenat z kawałkiem zwęglonej gałęzi w ręku szalejący przy ścianie jaskini to był poeta właśnie a nie kronikarz...
Pozdrawiam