Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy my ludzie
najbardziej nie żyjemy
abstrakcją uznania i powodzenia.

No i jedni wcześniej
a drudzy później
przekonujemy się o tym sami -
czym później tym boleśniej
bo tylko to ma jakiś wpływ na nas.

Nie ma wolnych
chociaż w większości bardziej
jesteśmy tylko nieodpowiedzialni -
bardziej więc nie tylko sobie szkodzimy.

Opublikowano

No i jedni wcześniej
a drudzy później
przekonujemy się o tym sami –
czym później tym boleśniej
bo tylko to ma jakiś wpływ na nas.

Refleksyjność w stylu : piłka jest okrągła a bramki są dwie... ;)

Myślę, że błogosławiony wpływ na twoje pisanie, miałaby sytuacja gdybyś czegoś nie wiedział, a skoro już "wiesz", nie streszczał tego w podpunktach...

Opublikowano

cały Ty we wierszu :)


gdyby tak raz stanąć po jednej stronie i jednym okiem ogarnąć wszystko,
nie dając szansy tej drugiej na spojrzenie - wydaje się to niemożliwe.
jednak filozofia zawsze będzie pociągająca, a filozof nienasycony...

serdecznie pozdrawiam - Jola.

Opublikowano

myslę że kazdy szuka akceptacji ,,takiego pogłaskania słowem innej osoby ,,co nie zawsze jest dobre ,,gdyz w samozachwyt póżniej wpadamy ,,,
Bo prawda jest taka ,że nasze poczucie wartości powinno zależeć tylko od nas ,,my sami je podwyższamy albo zaniżamy najbardziej ,,to jest to nasze poczucie świadomości właśnie
pozdrawiam

Opublikowano

Jak dla mnie to dobry materiał na wpis na blogu, ambitnym blogu, można by rzec blogu osoby próbującej odpowiadać na antropologiczno – egzystencjonalne pytania, jednak według mnie na wiersz raczej niezbyt pasuje.
Pozdrawiam R :)

  • 1 rok później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Świetny! Jest tutaj tyle rzeczy, które zaczepiają. Wręcz genialnie zobrazowałaś zmęczenie i to czym jesteśmy przebodźcowani. Bardzo sprawnie operujesz słowem, przełamujesz obrazy. Mam na myśli kontrasty, absurdy. Druga strofa ma w sobie niesamowity ciężar. Czuję tę pustkę i samotność. Zresztą każda strofa tego wiersza we mnie drga.  Ta o przechodzeniu przez jezdnię, gdzie operujesz wstydem przed śmiercią "bez makijażu i z listą sprawunków" mocno mnie poruszyła. Zostanę z tym wierszem na dłużej. To surowy, gorzki obraz rozpadającej się wewnętrznie bohaterki (ale też i codzienniści) która trwa tylko dzięki i za sprawą drobnych, przyziemnych czynności. Brawo Ty! Pozdrówka. 
    • Trzecia kawa nie pomogła  A jezus nie zmartwychwstał  Chciałem wstać  Ale chyba coś nie wyszło  Dobry dzień się wylał Podłoga jest zbyt śliska   Tak bardzo, bardzo chciałbym  Porozmawiać Ale nie umiem zacząć  Kiedy cisza mnie przeraża    Głęboki wdech i znowu  Nic się nie zmienia Wciąż brakuje mi powietrza    Podróże w kształcie  Linii łazienka - łóżko  Już raczej nie kształcą    A na półkach stoją  Nieprzeczytane książki  O bezsensie słów  I znaczeń   Okno bywa morzem  Może, przyjdzie list w butelce  Światło, miga, oczy  Już nie nadążają, świat Zaczyna się rozpływać    Jak... Farba oleista Moja rzeczywistość  O ile jest, to bywa Drugą stroną płótna  Coś przebija lecz pusta   Czas znowu się rozmywa A Dalí, już nie oddaje  Stanów przeżutych, pustych kałuży   Trzeba spojrzeć pod światło  A światło, to domena diabłów  Na widłach wynieśli co zostało z ostatków    Teraz wybrakowane braki I łóżka o tr zech nogach Zajmują większość widocznego Kadru
    • w nocnym przenikaniu  chłonę dotykalności  wrażenie ust   w różowobrzeżnym draśnięciu snem jawy  obecność    rozedrgane oceany nieświadomej naturalnym prawem  wspólnego ciała    drżącosrebrne sprężynki orgazmu      jesteś cudem mojego    świata                     
    • @Charismafilos róża tak , grót sie boje, już taka fobia 
    • @APM jaki radosny wiersz! Świetny pomysł! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...