O włos

[Anna_Para]

o włos, kochany, a zapomnielibyśmy,
jak radośnie idzie się przez księżyce,
aż po świt zawisa na końcu moich warkoczy,

zaplata nowe wzory na wróżbę powodzenia,
przyszłości, zaplątanej w loki,
rozsypanej na poduszce,
zaplatanej, rozplatanej,
i znowu i znów,

gdy wilgoć rodzi się pod powieką
na sam dźwięk głosu,
na samą myśl o opuszkach
dobrych palców,

********

wracasz, a ja z ogoloną głową,
brzuchem, posypanym popiołem,
szukam nowych piór na podarte poduszki.

to nic, mówisz,
zapuścimy nowe warkocze.

[Magda_Tara]

biedna głowa ;((
nieestetycznie, niehigienicznie i porażenia słonecznego można dostać - chyba że się kapelusik
w ogóle...włosy dodają urody, jakkolwiek...uczesane bez względu na płeć!
a już warkocze zaplecione w kółeczko - mniam!

jak Ty, Paruś, pięknie umiesz o miłości...tak podwójnym, potrójnym dnem!
szkoda, że chłopem nie jestem...warkoczy docenić nie umiem, raczej afro! na Angelę Davis!
buziak!

[Anna_Para]

Taro!!! A o wierszu???? Mateńko, ja się z Tobą mam!!! Oczywiście - włosy są tu symbolem osobistych cech charakteru.... Dzięki Taruś. Masz poczucie humoru, i to się ceni! Cieplutko, Para:)

[Magda_Tara]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli ktoś chce, żebyśmy się dla niego zmieniali wbrew sobie - ten nie kocha naprawdę

o tym jest wiersz, świetny wiersz, nota bene!
;D

[Anna_Para]

Taro: Taaaaak;) Dzięki, bardzo;)

[6 kilo]

Anno,
no tak,
pięknie i wzruszająco,
wiersz pierwsza klasa,
bardzo mi się podoba,
najmilej pozdrawiam Aniu,
jacek.

[Anna_Para]

Jak mi miło, Jacku, tym bardziej, że wiersz długo nie był czytany, i już myślałam, że się nie podoba. :) Cieplutko, Para:)

[krzysztof marek]

Aniu, piszesz od jakiegoś czasu tak śmielej tematycznie. a w tym wierszu motyw braku warkoczy jest dla mnie bardzo wymowny. hm. człowiek bez wsparcia drugiego człowieka gaśnie z tym że naleźy je przyjmować, takim jakim jest. moźe czasem niedoskonałym, ale jednak. tak mi się podumało tutaj u Ciebie, Aniu. lubię Twoje pisanie a Ty wiesz dlaczego :) pozdrawiam słonecznie :)))

[krzywy olek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

druga do poprawki, można się w niej zaplątać

[Anna_Para]

Krzyś: Bardzo mi miło, że się pokazałeś pod wierszem! Cieszę się, że zawsze tu coś znajdziesz. Cieplutko, serdecznie. Para:)

[Anna_Para]

Olku: A zaplącz się! Nie tylko "można" się zaplątać!!! Tu trzeba się zaplątać. Bardzo trafnie odczytałeś intencje autorki;) Cieplutko, Para:)

[Anna_Myszkin]

Pięknie o miłości i z niej płynącej akceptacji. I tak się życie plecie... Pozdrawiam :)

[Anna_Para]

Anno Myszkino: Dzięki śliczne. No tak się plecie, plącze.... Cieplutko, Para:)

[Janusz_Ork]

Peelka kocha mocniej (kto mocniej kocha, ten cierpi więcej) i walczy, wspominająć, wyliczając aż do samorozrzewnienia ("gdy wilgoć rodzi się pod powieką"). Jeśli on wraca a ona posypuje brzuch popiołem (ogólnie przyjęty symbol na skruchę, winę) i goli głowę, to widocznie zrobiła coś, czego żałuje. Ale on jest wyrozumiały ("zapuścimy nowe warkocze").

Warsztatowo wyciąłbym "dobrych palców", bo gdzie jeszcze są opuszki?

Podoba mi się i tak mi się przeczytało.
Pozdrawiam Aniu. Janusz

[Anna_Para]

Januszu: Fajnie sobie opowiadasz ten obraz. Podoba mi się. "Dobre palce" zostaną, chyba, że jeszcze coś mi się odwidzi:) Tak czy owak - dziękuję ślicznie za odwiedzinki i komentarz. Cieplutko, Para:)